215 
. 113. n. 1. B. Trix. La-Peyr. Hrb.; B. Trix., B. versicolor, B. maxima, et B, bicolor Fl. F 1 
Boiss. Voy. bot. Esp. n. 1276. Rhinanthus Trixago, et Rh. versicolor. Brot. Phyt. Lusit.; Pet 
Spr. et inde Rhin. capensis Thumb., Rh. maritima Lamk. Fr. (perper. Steud. ad. E. pratensem invect.) 
adjuv. Ledb. Fl. Ross. Flor. Graec. Sibthorp. C. 6. p. 68. t. 585., DC. Ic. Gall, rar. p. 4. t. 10. Brot, 
Phyt. Lusit. select. 2. (1827.) p. 154. t. 146. (formae diversae), et Id. 1. p. 33. t. 14. [vds Link, 
Hoffm. Fl. Port p. 299. t. 58., Reichnb. Icon. C. 30. t. 1724., Chat. Anat. compr. Vég. Dicot. . 1594. 
t. 34.ter; Column. Ecphr. p. 199., et p. 197. fig., Barr. Ic. t. 774. f. 2., et t. 660.e (versic.) J. Bauh. 
Hist. pl. 3. L. 30. p. 437. fig. supr., Moris. Hist. pl. 3. S. 11. p. 427. t. 24. f. 8. 
(*) Flor. Maj. Jun. Fruet. Jun. Jul. Per region, mediterr., locis 
calidior.: rarissime in Pyr. occid. extremis, ubi forte inlata. 
Legi in Pyr. Catal. ad Gerona, die 29. Maj. 1851. Habui ex Port 
Vendres, prés la redoute Mailly a Massot, Observavi ad Rosas; vidi 
ad Bayonne. i 
Species mirimode ludibunda, praesertim quoad florum colorem pat 
in Lusitania praecipue observarunt illius Florae Auctores. In Graecia 
autem frequentius occurrere floribus luteis inducimus a Sibthorpiana, 
sive Daucriana, si mavis figura. Ad Gerona plantam legi in eo statu, 
qui dicebatür B. tricolor DC., cui proximus est quidem, et status alter 
qui B. versicolor Pers. In ea forma ad Gerona lecta corollae allescentes, 
galea excepta, quae rubella est; habetur insuper lobus medius labi in- 
ferioris aliis paullulum longior, et angustior! Vidi stirpem fructificantem, 
ad Rosas, panicula ramosa, pyramidata, ramis angulatis, sub-tetragonis. 
Tota planta glanduloso-viscosa; herba plumbeo-virens, sub exsiecatione 
aut obscura evenit, aut tota nigrescit. Longe a veritate aberravit 
Sprengel, Diss. de Germ. r. hrb. Patr. p. 27., iconem Gesneri ad Pedi- 
cularidem incarnatam referendo. 
SECTIO 4.* BARTSIA Nxornc., quae rectius Bartschia inscriberetur. 
Euphrasia alpina (Gesner) Nob. 
Gesn. Op. hot. éd. a Schmied. tab. aen. 6. f. 51. Bartsia alpina L. Sp., Koch p. 627., Bert 6. 
p. 267, n. 1., Gaud. 4. n. 1365., Gmel. Bad. Als. 2, n. 920., DC. Dub. p. 353, n. 1., Willk. Lanz. 2. 
n. 2787. B. alp. La-Peyr. Herb.. et B. Fagonii Herb. La-Peyr. partim B. parviflora De Charp. (var. 
est), E. Bartsia Visian., pessime denomin Alicosta alpina Dule. Flor. Dan. t. 43., Schk. Han b. 2. t. 
168., Sv. Bot. v. 8. n. 573., Engl. Bot. v. 6. n. 361., Curt. Fl. Lond. ed. Grav. V. 4. t. 68., Sturm. 
Heft 17.. Reichnb. Icon. C..30. t. 1725. f. 1-2., Chat. Anat. comp. Veg. Dicot. p. 148-50. t. 31.bis f, 1-4. 
Pona Bald. p. 206-7., fig., et apud Clus, Rar. pl. Hist, 2. p. 343., et edit. Tetzn. (1608:) 4. p. 95. (lat.), 
J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 98. p. 289. f. 4. Pluk. Phytgr. t. 163. f. 5. 
% Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In editior. Pyr. med., . orient. 
Legi in Pyr. or. septr. med. ad Medassolles, die 3. Jul. 1838: in Pyr. 
or. Valle d’Eynes, diebus 25. Jul, et 27. Aug. 1836. Habui a Deville 
ex Ner Pugn (Barousse), ex Plan. d'ou Soum, et supra les Eaux Bonnes. 
Pessima Visiani denominatio, eo quod Bartsia non uniea constabat 
specie, et Bartschius peregrinator potuit in Bartsiam converti a Linnaeo 
(Coroll. Gen. pl. 1737. p. 10.) pro putati generis denominatione, sed 
ad specificam designationem translatus, quum nullius plantae substan- 
tiva denominatio unquam fuerit, converti debebat in Bartschii, quod 
tune effiei tantum poterat, si species non Gesneri, non Ponae, sed 
suae detectionis, vel etiam illustrationis fuisset, a quibus longe absumus 
haneine alpinam plantam pertraetantes, ut a viro, qui non Alpes, non 
Pyrenaeos, sed qui Guineam Batavam strenue peregravit, illustravitque. 
Of. L. Hrt. Cliff. p. 325. 
Euphrasia Fagonii! Nob. 
" i 1 È a-Pey- 
„Clinopodium montan. elatius, comis purpurascentibus, Fagon, Tournef. Topogr, teste La-Pey 
ronse, Bartsia Fagonii La-Peyr. Hist. abe gt. Pyr. p. 343. n. 2., Suppl. p. = ore mns 
partim. B. spicata Ramd. Bul. Philomtq. 2., n. 49. (1800.) p. 141., DC. Dub. p. 353. m. f flem. 
podr. Fr. 2. p. 609., Wilk. Lang. 2. n. 2788. Pedicularis pyrenaica Veronicae folio Tournef. . 
ELE 
botq. Pp. 141. Alicosta spicata Dulce. Ramd. 1. c. t. 10. f. 4 
