279 
filamento adhaerent, fuleimine digitato, multipartito donatis, appendi- 
cibus papilliformibus, ejusdem ac in Æ. rubra structurae (neque Æ. 
luteae!) conspicuis; pistillus pubescens, apice tamen glabro; ovarium 
villosum: eapsula compressa, parce glandulosa, villosa; semina ovalia, 
striis praedita pallidis, coloris in superficie grisea, ex transparentia 
testae, quae teginen, sive sareordermitem percipere sinit. 
Comparanda eum Æ. linifolia Nonnullorum, sub quo nomine, forte, 
plures latitant species! Quam vero £. linifoliam ex Espugnau vallis 
de Aran indieat La-Peyr., Hist. abr. Pyr. p. 346. n. 5., credere ne- 
quiverim eamdem ae nostram esse, e Willdenow phrasi ibidem appli- 
eita, dummodo auetor quod fecit perpensum habuerit: ageretur de planta 
foliis omnibus linearibus integerrimis, calycibus glabrfs, quae illam a 
nostra illico sejungunt, dum revera nullae affinium bene conveniunt. 
Caeterum. Herbarium docuit agi de Æ. viscosa, quod observatione La- 
Peyrouse firmatur. Æ. Jaubertiana Boreau, Ann. Sc. Nat. Paris T. 6. 
(1836.) p. 254., et Pl. centr. Fr. p. 366. n. 1054., Odontites Jauber- 
tiana Dietr., Gren. Godr. Fr. 2. p. 607., videtur species omnimo di- 
versa, pluribusque characteribus a nostra perbelle distincta. 
Maxime vero speciei meae accedere visa est E. sylvestr, maj. lut. 
angustif., sive E. lutea mont. angustif. maj. alter. Column. Eecphr. p. 203. 
(icon cum prima phrasi), et p. 204. (deseriptio cum seeunda phrasi): 
cf. et Moris Hist. pl. Oxon. 3. p. 432. S. 11. t. 24. f. n. 16. Non 
pereipio quomodo hujuscemodi plantam cum £. lutea comprehenderint 
G. Bauhin., Tournef. Inst. Hall. Helv., L. Sp. Lamrek. Dict., Reich. 
Syst. pl. Willd. Sp., Desfont. Atl., Chaub. Fragm. (1830.) p. 3., DC., 
Duby, Loiseleur, Savi, Sebast. et Mauri, Naceari, et obstupesco 
eamdem reperire sententiam apud Bertoli, et Gussone, Pl. vase. Inarim. 
p. 244. sub n. 1. Harum stirpium unionem sane reprehendidit Gerard 
Le. eujus E. Columnae ad nostram plantam sat fidenter adduximus, ut 
denique ei cedat si res lucide comprobata fuerit. E. lanceolata Gaud. 
Helv. 4. p. 116. n. 1373., et 6. App. p. 358, cujus specimina e Py- 
renaeis se vidisse adseverabat idem Gay apud Gaudin (de quo liceat 
dubitare) ad Lascazères detecta a Corbin, ex Dule. Haut. Pyr. n. 1249., 
attentius eum speciminibus meis comparare voluissem; sejunetis visis, 
identitatis ideam removerunt. Odontites lutea Dietr. Fl. Bor. v. 8. n. 
516. pyrenaea potius quam lutea videbatur; ast in Ledebour diagnosi, 
Fl. Ross. 3. p. 261., satis est quo stirpes alterutrinque dimoveantur. 
Pyrenaearum speciem reperii in Herb. Pourret Matriti asservato, eum 
hae phrasi: « Æ. hirta, foliis inferioribus linearibus, rameis serratis, 
bracteis maximis, floribus approrimatis, subsecundis, antheris maximis 
exsertis. Flores lutei. P. » sine loco. Sed e nomine specifico ei indito 
patet Pourret ex Olot agnovisse; unde me liquet ipsum stirpes ibidem 
spontaneas accepisse a pharmacopola Bolos, qui plantas diligebat; itaque 
ego ambobus istis, in vita amicitia invicem devictis, pulcherrimam 
speciem adseripsi, detectore uno, discriminatori, et denominatori altero 
Euphrasia longiflora (Barrelieri) Lamrk. Dict. 2. p. 401. n. 8. 
Barrel. Ic. t. 1204. mal. (non 1901.) Vahl. Symb. 3. p. 78. Odontitis longiflora Webb It. Hisp. 
P. 94. Benth. in DC. Pr. P. 10. p. BIS m. d» Willk. Lang. 2. n. 2790. Cavan. Ie. Descr. 1. p. 45. 
n. 68. t. 62. (nim. robust.). 
$ ©) Flor. Aug. Sept. Fruct. Sept. Oct. In Pyr. Arag., Catal. hu- 
milior. ealidior. 
