280 
Legi in Pyr. Catal. sub Sopeira, die 7. Aug. 1861.; inter Solsona, 
et Cardona, ld. Torregasa de Solsona, die 2. Sept. 1853. Observavi 
ad Pons, Tremp; non vidi ad Jaca (ubi degeret ex Fauché) 
Planta palmaris, pedalis, graeilis, elegans, tota viscosa, odora, flo- 
ribus praedita luteis. Corollae labium inferius trilobum, supra ipsorum 
loborum divisiones protuberantias lineares superne offert, quae inferne 
in fossam abeunt, unde patet hasce protuberantias ex ipsius membra- 
nae corollinae plicis efformari. Unusquisque vero trium loborum plieam 
longitudinalem, e fauee ipsius corollae desumptam offert. Antherarum 
saeculi per marginem rariter setulosi. Semina obovato-elliptica sub-ful- 
vescentia, altero latere planiuscula. 
Videtur hujts speciei detector primus Barrelieri, quamvis de ea 
figuram, non tantum haud bonam (Vahl), sed reapse malam dederit. 
Nullam essentialem notam ad observationem concinnandam ipse reliquit: 
cf. Jussieu Ibid. p.22. n. 215., qui nomen fecit Pedicular. hispan., ver- 
miculato folio, addens locum Boccon, Mus. p. 76. t. 63. (ex Barrel.) 
sed ubi relatum est de habitatione hujus plantae in Corsica, inque Si- 
cilia, quas nullus neotericorum comprobavit. Species a Bocconi in 
Sicilia visa ad Gratteri, frutescens ab eo dicta, pertinet, ut puto, ad 
Odontitidem, sive Euphr. Bocconi N., de qua cf. Walprs. Repert., et 
Benth. in DC. Pr. P. 10, p. 551. n. 16, Guss. Sie. Syn. 2. p. 110. 
n. 1., eui speciei incaute illam Barrelieri figuram retulit Boccone. 
Primus neotericorum, qui Æ. longifloram cum suo cognomento evul- 
gavit fuit Lamarck Dict. T. 2. (1186.) p. 401. n. 8., et mox Wahl 
Syn. Bot. (1194); sed quum ipse Lamarck fateatur se speeiem a Vahl 
accepisse, hinc hancine primum ejus denominatorem fortasse haben- 
dum esset. Sed cur magistri illi speciem longipetalam non dixerunt? 
Ante me detecta stirps in Pyrenaeis a Rayneval, prope Ayerbe; 
vel ad Jaca; Herb. Fauché! cf. Boiss. Voy. botq. Esp. p. 471. n. 1269. 
Trib. 2^ VERONICEAE Benth. 
Veronica Fuchs. (1542), L. Cf. Duvau (Aug.) Considrats. ge- 
nerals. sur le genre Veronica, et sur quelqs. genrs. de famills., ow sects. 
voisins. in Aud., Brongn., Dum. Ann. Sc. Nat. Paris. (1826.) T. 8. 
p. 163-84. Iste praesentiam pilorum in tubo corollae plurium specie- 
rum ornamentum esse novit. (Mém. seors. impress. p. 13.). Minus recte 
Cyrillo (PI. Charact. 1784. p. 18.) de generis illustratione agens, dixit 
fundum foris villis clausum; villi (inspiciendi in interiori parte tubi 
corollini) in quibusbam speciebus deficiunt. De ovulorum evolutione 
in nonnullis speciebus ef. Planchon Mém. Arill. p. 35. seq. De qua- 
rumdam specierum seminibus videas quae effatus est Aug. De St. Hilair., 
Mém. Myrsin. Sapot. p. 45-6., et tim Not. 1.: d Ver. he- 
derifolia peculiariter, È 40. . ERU ge Nono 
