282 
Praeter Wahlenberg vitam plantae variabilem agnoverunt Bunge 
apud Ledeb. Alt. p. 38. n. 11., Coss. Germ. FI. Par. p. 289. n. 15., 
Guss. Sie. Syn. p. 16., Pl. vasc. Inar. p. 242-3. n. 9., Spenn. FI. 
Fribrg. 2. p. 353. n. 5., Godet Jur. p. 505. etc. 
Planta pusilla (eodem loco, et mixtim vivens cum ea, quae com- 
muniorem offert faciem) lecta peculiarem speciem mentitur; in ea vita 
evidenter annua, caulis simplex, vixque radix repens, et interdum caulis 
omnino erectus, racemus terminalis. In maritimis sub Bilbao ad Lejona 
ita habitu variabat, ut ad V. serpyllifoliam appropinquaret. In vegetioribus 
vero individuis observatur rhizoma repens farctus, caulis aereus perpen- 
dieularis, fistulosus. Flores sub-violacei; rari et breves pili in superiori 
tantummodo tubi corollini parte interiori, versus faucem observantur. 
Suspicor, non solum V. anagalloidem Guss: Rars. (in speciem. adhue 
susceptam a Benth. in DC. Pr. P. 10. p. 468. n. 44.), sed et V. te- 
nuem Ledeb. Alt., et Fl. Ross., Benth. Ibid. n. 45. cum V. pusilla 
Benth. Ibid, n. 46., meros esse lusus unius speciei, characteribus po- 
tius artificiose, quam ad naturam, compositis; ni forte, e minus felici 
observatione, de parum evolutis speciminibus judicatum est. Num 
V: americana Schweintz Ms. apud Benth. l. c. et V. montana Hamilt. 
apud Don Pr. Nepal, Benth. l. c. ns. 47., et 48., sint revera eae 
quoque legittimae species magno premor dubio. Sustinet Gussone, PI. 
vase. Inarim. p. 243., V. anagalloidem suam forma elliptica capsula- 
rum a V. acutifolia semper diversam manere. Sed nullimode commotus 
Moris plantam illam hujus varietatem considerat, memor scripsisse Gus- 
sone « quibus certis characteribus distinguatur, difficillime determinandum » 
Rar. p. 6. Istius vero stirpem ad modum observationis adnotatam, 
proximam dietam V. pusillae, Benth. (Moris l. e. p. 224), ceu junio- 
rem et graciliorem V. acutifoliam considerare malim, visis etiam Mori- 
sianis speciminibus in Herbar. Ital centr.; et notae a Moris prolatae 
mihi sese obtulerunt in hujus speciei lusu pusillo supra citato, Reichen- 
bach fil. unionem V. anagalloides Guss., cum V. acutifolia, pone ob- 
servationes accuratas, sustinet l. c. p. 47-8., laudavitque eum Trautv. 
Longr. Quod Michalet sustentabat (Jura p. 244.), refutavit Grenier 
(Jura p. 579.) snbducta Gussone stirpe, itemve Caruel, Tose. Pr. Suppl. 
2. p. 22. Facile omnes intelligunt, quibus consiliis duetus Linnaeanam 
denominationem proscripsi. | 
Veronica Beccabunga (Brunfels) L. Sp. | : 
Brunfels Herbr. 3. p. 169., Egenolph. Herbar. imag. crt. 38. b. fig. inter. Koch p. 603. n. 3., Bert. 1. 
p. 80. n: 0, Gand. 1. n. 14., DG. Dub. p. 358. n. 32.  Willk. Lang. 2. n. 2700. La-Peyr, Hrb., V. fon- 
pera Salisb. Pr., V. rotundifolia Gilib. Exerc. Ph tolog.; V. intermedia Schw. in Sil. Journ., ex 
en ore ae Cardia Beccabunga Dulc. Engl. Bol. v. 10. n. 655., Curt. Fl. Lond. V. 1. t. 2., Fl 
Ti È Te Berger. Phytonom. p. 211. cum tab.; Schrank Flor. Monac. t. 286., Plenck. Ic. pl. medic. 
sv p. de "2 Sturm Heft. 12. (min. felix quoad pl. habit.); Dietr. Fl. Bor. v. 5. n. 334., Sv. Bot. 
LEN EP FI. med. V. 2. t. 60., FI. Bat. v. 6. t. 476., Coss. Germ. Par. p. 989. n. 16. t. 18. 
t. 139. aa icon. C. 30. t. 1701., Sabb. Hrt, Rom. 2. t. 50., Woody. Hook. Med. bot. 2. p. 303. 
9. p. 1094 £i E St. p. 725., Trag. St. vs 188. mal., Lonicer. Nat. h. crt. 136, B., Tabern, Krtb' 
f Y. leon C. dos" pco. t. 719. f. 2., Dod. Hist. pl. (gall.) p. 399., Pempt. p. 593., Lob. Obs. p. 248. 
D. imer. - 466. f. 2., Rivin. Monpt. irreg. t. 100. f. 4, (inter.), et f. 2- (supr.). Dorst. Bot. crt 155. 
» "amer. Epit. p. 396. A. ben. Moris. Hist. pl. Oxon. 2a S. 3. p. 323. t. 94. f. n. 24. 
O 9, Flor. Maj. Aug. Fruct. per /Estat. 
Legi in Pyr. Arag. ad Jaca, die 10. Jun. 1845. 
, Planta pinguis, nitida, sature viridis: caules farcti, basi repentes, 
interdum copia fibrarum radicalium valde, et densissime locupletati; 
bracteae tune pedicello longiores, tum, in eodem individuo, breviores, 
fallax ergo charaeter, a quo animum suscipere non debuisset Lejeune, 
