289 
Descriptio capsulae apud Bertoloni, parvae, calyce brevioris, cum ^ 
mea non convenit; sed puto, capsulas tantummodo immaturas ei ad 
manus fuisse, et reapse ille apparuit ceu possessorem speciminum 
solummodo mensibus Maji, et Junii collectorum. Variat haee species 
eorolla rosea. V. rosea Desf. Atl. p. 13., quam repertam in Hispania 
australi citant Boiss. Voy. botg. Esp p. 468. n. 1260; Willk. Lang. 
2. n. 2757. facile ego crederem ipsam pertinere ad lusum speciei 
nostrae, neque pro peculiari specie venditandam esse. Calyeem qua- 
dripartitum dieit Desfontaines; sed calycem quadri vel quinquepartitum 
in hisee plantis variare plures noscimus, et Boissier in individuis 
Hispanieis suae V. roseae calycem interdum quinque partitum obser- 
vavit. V. rosea Desf. enumeratur a Bentham, Scrofularineae, in DC. Pr. 
saepe cit.? p. 489. n. 145., inter species non satis notas. Interim video 
apud eum Veronicas quasdam orientales, speciatim inter stirpes bene 
notas propositas, quae forte inter formas, aut varietates, hujus V. mul- 
tifidae, tandem aliquando recensendae erunt, tantam in hac specie 
polymorphiam animadverti. 
V. hispanica Meerburgh Afbeelding (1775.) p. 5. (innumer.), t. 11, 
faciem a planta nostra diversam profert, corollaque tubulosa praedita, 
illico pro alienae sectionis specie sese offert. Patriam, certe, falso Hispaniam 
ei fecit Meerburgh, cujus stirps in Hort. bot. Leydensi culta, proba- 
biliter e Rossia potius advecta fuit, et forte prius iberica, mox hispa- 
nica appelata. Steudel, Nomenel. bot. ed. 2. P. 2. p. 151., consilium 
sumens a Poiret, Dict. T. 8. p. 513. n. 19., eam synonymon V. pin- 
natae L. declaravit, neque officiam. Bentham illam omnino praeteriit 
in DC. Pr., (sieque Sprengel, Dietrich, ut Vahl); forte quia idem Steu- 
del eam oblitus est referre sub V. pinnata p. 759., quod revera non 
praetermisit in sua Nomenelts. ed 1. p. 878. sub V. pinnata, ut non 
praeteriit Dietrich, Syn. pl. p. 57. n. 33. Vidi monstrum floribus plu- 
rimis fasciculatis, congestis in apice pedicellorum, corollis interdum du- 
plicatis, interiori pallida, et hoc non solum inter innumera specimina 
in Sobrarbe visa, sed et ad Organia Pyr. Catal. supra Nargo, vertice 
montis Sancti Martini; alias vidi flores proliferos, scilicet e centrali 
uno, plures minores flores prodeuntes. i 
Num revera V. multifida, et austriaca. L. sistant ejusdem speciei 
formas differentes, non adhuc clare patet: negavit Smith, Trans. Linn. 
Soc. V. 1. p. 191., eumque sequutus est Willd. Sp. pl. p. 69. n. 40., 
aliique. Sed V. multifida. L, e tot diserepantibus sententiis obscurata, 
relinquenda est. Koch de varietatibus nostrae stirpis agens V. multi- 
fidam L., eum illius austriaca sub eodem typo comprehendere non du- 
bitavit, praeeuntibus jam Seopoli, Jaequin, Smidt ls. cf. Quoad va- 
rietatem b V. austriacae L., hane ceu peculiarem | speciem conside- 
rare nullus adversatur, et est V. orientalis. Ait, cui speetat Buxbaumi 
Synonymon, Cent. 1. p. 24. t. 38., quae icon a mea planta satis 
recedit, ET 
G. Bauhinus ille fuit, qui sejunetionem stirpis nostrae hispanicae | 
a qualeeunque alia primus provocavit, ef. Pr. l. c. ubi dictum est, ex 
Hispania ei allatam fuisse stirpem a D. Albino. Hune locum praeter- 
vidit Tournef. Inst. r. hrb. Hujusmet loci esse etiam V. austriacam 
Asso Syn. Arag. p. 2. n. 10. facile meeum reputo; ejus folia inferiora 
pinnatifida, superiora sinuata dixit Asso. 
19 
