290 
J. Bauhini figura minus feliciter imitata fuit a Morison, Hist. pl. 
Oxon. S. 3. t. 23. f. 8. n. 17. Assoana plurimis peccat mendis, uti 
generatim omnes ejus icones minus feliciores sunt. Notandum sane est 
V. multifidam, cum quibusdam aliis, Cardosancto officinali, Rhamno 
saratili, Astragalo austriaco, Moeringia muscosa, Adonide vernali, re- 
periendis in regionibus Europae septentrionalibus, obviam venire cum 
ilis in Pyrenaeis meridionalibus, neque in septentrionalibus, et quod 
adhue maxime notabile est (vix tamen de Moeringia muscosa), in re- 
gione ubi Olea vivit, quam nunquam comitem habent eae stirpes in 
Germania, in Helvetia, in Silesia, in Carniola, locis ubi citatae species 
adeo facilius occurrunt. Commemoratas hue a me Veronicas non con- 
sideravit DC. Alph. in illa sua circulatoria Geographie botanique. 
Veronica prostrata (Brunfels) L. Sp. 
Chamaepithys Brunf. Herb. 3. p. 36. Koch p. 604. n. 9., Bert. 1. p. 76. n. 11., et p. 844., Gaud. 
1. n. 19., Michal Jur. p. 243., DC. Dub. p. 358. n. 23., Willk. Lang. 2. n. 2755. V. Teucrium var. 
prostrata, Benth. Cat. p. 127.. Coss. Germ. Par., Bréb. Norm., Lindem. Elisab. Suppl. 2.; V. multifida 
Pourr. Herb. Matrit, Cardia prostrata Dulc. Moench En. pl. Hass p. 5. n. 11. t., Puccin. Synops. 
Fl. Lucens. p. 16. n. 10. cum tab.a, Dietr. Fl. Bor. v. 4. n. 263., Reichnb, Icon. C. 30. t. 1708., et 
t. 1834. : f. 2. iruet., Tenor. Nap. 5. p. 310. t. 203. f. 2. (Orsin.). Rivin. Monpt. irreg. t. 95. f. 2.; 
Lonicer. Nat. h. crt. 62. D. f. inter., Bocc. Mus. p. 18. t. 10. f. extr. Clus. Pann. A. p. 614-6., 
Rar. pl. h. 1. 3. p. 350., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 23. p. 286. f. 3.a Clus. imit. J. Baub. Hist. pl. 3. 1. 28. 
p. 287. f. 1. (nec 2. Gaud.) mediocr. 
% Flor. Apr. Jul. Fruct. Per stat. In Pyr. med. orient, sed 
frequentius in meridionalbs. 
Legi in Pyr. Navarr. Valle Aezcoa ad Villanueva, die 18. Jul. 1844. 
Habui ex la Espada, inter Barèges, et le Tourmalet a Manceau; ex le 
Ger de Troubata Deville, a quo accepi etiam var. angustifoliam (a me 
saepe visam in Pyrenaeis, loco a Deville speciatim non indicato), quam 
quidem ex Riu majore contra St. Sauveur mecum communicavit Philippe. 
Nodus e quo plures erumpunt saepius caules validus est, et rami 
basi intricati, steriles evidenter prostrati, unde nomen prodiit (quod 
tamen ambiguum), ramis floriferis evidenter assurgentibus. Folia va- 
riant plus minusve incisa; attamen, cum Wallr., Sched. cr. p. 13. 
hujus varietatem esse etiam V. multifidam, typo V. Fuchsii, credere 
nequeo. 
Calyces hirsutos video, neque glabros ut quidam perhibent (DC, 
Duby, Bluff, et Fingrhuth. Corollae in fauce, inque interiori tubi parte 
barbulatae, barba quidquam. inter stamina rarior; caeterum grandius- 
culae, caeruleae, venis saturatioribus per limbum pictae, in fauce pal- 
lidae. Capsulam quoque. perperam glaberrimam dici a DC., Duüby, 
Bluff, et Fingerhuth, Grenier; a Mutel, Boreau, Delastre, Godron, aliis- 
que video, dum illa pubescens, et manifestius adhuc ciliata observa- 
tori sese spectanda praebet. Forte hoc variationi obnoxium est pro 
regione, in qua planta vivit. Egomet totam plantam variantem pilo- 
sam, hirsutam, et glabriusculam in Pyrenaeis percepi. Et V. canescentem 
Bastard Suppl. Main: Loir. p. 2L, V. Bastardi Boreau, hujus speciei 
varietatem. existimo cum Roem. Sch. Syst. Veg. 1. p. 111. sub n. 82., 
Reichnb, l e. p. 52., contra Gren- Godr. Fr. 2. p. 587., qui sequen- 
tis speciei voluerunt. 
Forma plantae parva, angustifolia, laxior occurrit huc illue per 
Py renaeos, eique-facie appropinquat V. hirsuta Hopk., nobis tamen, 
cum quibusdam Anglis, potius V. officinalis varietas, ut diximus. V. sa- 
