292 
calycem quadripartitum in nonnullis individuis à Consolation supra 
Collioure, loco amoenissimo, umbroso, observatis ineunte Junio 1837., 
nec commixtim deerant individua calyce quinquepartito praedita. In eodem 
loco vidi individua luxuriantia, pedalia, et ultra, accedentia ad formam, 
quae V. pseudo chamaedrys Jacq. Observat Noulet. » Le calyce est à 5 
divisions, méme dans les échantillons du V. acutiflora La-Peyr. hrb., 
quoique cet auteur (Hist. abr. pl. Pyr. p. T.) assigne à cette fausse 
espèce un calyce à 4. divisions. « Noul. FI. bass. sous Pyr. p. A69. n. 10. 
Et hoe verum est: ego autem opinor, La-Peyrouse vidisse specimina 
calyce quadripartito, sed exsiccavisse alia, calyce quinquepartito, quae 
mixtim proveniunt, et longe frequentiora sunt. Evenit, interdum, ut 
quae specimina, de speciebus variabilibus, pro studio, seponunt bota- 
nici, aliquid. observationi praebeant, quod in exsiccatis, pro herbario, 
non reperiebatur, unde confusio aliqua, et species inconsiderantiae orta 
est. Vidit Hallerus in hac specie, cf. Pl. Gotting. p. 235. lin. 5., co- 
rollam sexpartitam, stamina tria, stilos duos; ealycem non observavit. 
Calyee quinquepartito variant etiam V. pulchella, sive agrestis, et V. ani- 
sophylla, et V. orientalis, et V. caucasica. V. lusitanica Brot., Phyt. 
Lusit. 2. p. 8. t 85; mihi sese offert ceu hane eamdem V. Fuchsii 
luxuriantem: dieit calycem variare quinquepartitum. De hae stirpe 
mentionem non reperio apud R. Sch. Syst. Veg., neque apud Sprengel, 
aut Dietrich, vel apud Benth. in DC. Pr, Dicam de novo nomine in- 
dito rationes. Denominatio Teucrii fallacissima prorsus rejicienda erat; 
illa Jatifoliae varietatem potius significat; restituenda ne erat montana 
illa Rivini? minime quidem, quum idem auctor eadem denominatione 
usus fuerit deinceps ad alteram longe diversam speciem (V. vernam) 
designandam.; species, caeterum, quas in Indice aliter denominat ipse 
Rivinus: cognomentum strictae a caule susceptum satis placuisset, sed 
remanet, quamvis obseurissima, V. stricta Lond. Cat. Aliud generatim 
oblitum V. floribundae Salisb. Pr. p. 92., admitti nequit, quia idem 
auctor V. latifoliam Auctor. distinguit. In tanta nominum controversia, 
et ambiguitate, confugi ad speciei auctorem principem, qui mihi sese 
demonstravit Fuchsius. 
 Teucrium 4 Clus. Rar. pL h.L 3 p. MO. f 1. I. Panni p. 
612-4., eum auctoribus citavi, veritus tamen, ne retraetandum fuerit, 
acclamante ad eam V. pulchella! cum Clusiano altero jam e. V. dubiam 
Chaix, ex Timbal quoque confirmavi. Iste diversam deinceps sustinuit 
sententiam, et V. dubiam, nee non V. latifoliam Jacq., legitimas con- 
stituere species opinatus est, Excurs. Corbièrs. (1874) p. 15. 
SECTIO 2^ KOCHIANA (pseudo Lysimachium Koch) N. 
Veronica spicata (Pennei) Ovid. Montalb. Hrt. botanogr. Icon. 3. 
p. 21. vers. Huds. Angl. ed. 2, (nec L^. 
V. spic. D. Th. Pennei PI exsiec., ex Gesn. O 5 i 125 2 06 
è 1 £ L. exsice., ex Gesn. Op. bot. ed. a Schmied, P. 1, p. 125. tab. aen. 12. f. 106. 
Koch p;G07. n.4, Wallr. Sch. cr. p. 4., Bert. 1. p. 62. n.2., et p. 882 , Gaud. 1 n. 20., DC. Dub. p. 357. 
medie ti ^ ev i La-Peyr. Herb., V. Clusii, et V. Barrelieri Schott, cum Vrs. alternifolia, et 
V. loncifila pei ost, cristata Bernh., et crassifolia Kit. Wierzb. a N: ilr., et a Reichnb. confirm.a; 
Engl ei t0. DAE abr. pl. Pyren.; V. oppositifolia Gilib., Exerc. phyt. Cardia spicata Dule.; 
VE ME n. 673., et Engl. Bot. v. 1. n. 2., Poit. Turp. Fl. Par. p. 19. t. 19. Flor. Dan. t. 52., 
deli, Pl E onac. t. 193., Dietr. Fl. Bor. v. S. m 5D.. Berger. Phytonom. p. 221. cum tab.a, Coss. 
e Eo Care p. 287, n. 11. f£. 17. f, 11-5., Vaill. Bot. Paris. p. 209. n. 2, t. 33. f. 4, Ray Syn. ed. 
