294 
iconibus supra citatis; fateor tamen, me non vidisse iugiter caules de- 
cumbentes, pubescentiam racemorum observavisse glandulosam, et eglan- 
dulosam, calycem non semper capsula breviorem , sed aliquando ca- 
lycem capsulam ferme aequantem me reperisse; insuper coroliam non 
semper caeruleam ostendi. Non novi e Pyrenaeis alteram speciem, 
. quam eum auctoribus V. fruticulosam, seu rupestrem cum Salisb., nun- 
cupare possem. J. Bauhinus, Jaequin Obs., Linnaeus (fil. Supplem), 
Wulfen, Vahl. En., Gmel. Bad. Als., Schrader Germ., Smith, Hooker, 
Withering, Gaudin, Sturm, Koch, Bertoloni, Host, Godet, serius et 
Grenier Jur., sustinent legittimitatem duarum specierum, V. saxatilis, 
et V. fruticulosae; attamen characteres earum, e tantorum virorum 
indagatione, non parum obseuri adhue manent, quamvis illos dextere 
ae solerter perquisiverint Scopoli, Ann. Bot. 2. p. 42., Wulfen, apud 
Jacq. Collect. 4. p. 229. n. 303. t. 5. 
Duby opinionem sequutus est Halleri, Seguieri, Linnaei (olim), DC., 
et alteram ceu alterius varietatem proposuit, itemve fecerunt Stokes 
Bot. Comm (1830.) p. 10. n. 22.; Benth. in DC. Pr. P. 10. p. 480. 
n. 107., Grenier cum Godr. Fr. 2. p. 593., inque litteris ad Deville 
datis; sed iste Flor. Jurass. J. Bauhini sententiam, dicamus Jacquini, 
-amplexus est (ps. 582-3.) Dubitavi, num characteres distinctionis fic- 
titios composuerit Koch ad sejungendas hasce species, quum ovarium 
acutum, idemque obtusum, glandulosum, et eglandulosum in plantis 
pro certo identicis vicissim reperiantur. 
Spectaret ne ad nostram speciem V. alpin. parv. saratls., cauliculs. 
folios. Ponted. Anthol. 1. 3. c. 51. p. 268., a Bertoloni derelicta? 
Veronica humifusa Nobis! 
9; Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In Pyren. Arag. editis. 
Detexi et legi a la Peña Montagesa; vertice dicto Astiviella, die 
15. Jul. 1845.; legi quoque in summitate montis La Sierra de Guara, 
die 18. Jun. 1850. : 
Haec est perennis planta , rhizoma interdum nodosum offerens, ali- 
quando prorepens, caeterum tenera, depressa, humifusa, ramis erectis 
nullis, cito distinguenda a Vres. saxatili, et rupestri, quibus characte- 
ribus essentialibus affinis est, quamvis facie, melius ferme propinqua 
videatur V. repentis Clar, apud DC. Fr. e Corsica. Provenit semper 
inter lapides solo calcareo, raro sola, saepius cum aliis herbis commixta; 
vivens per regionem alpestrem, ubi locis citatis eam copiosam, facieque 
mmutatam constanter reperii. Caules valde ramosi, duo-quadripollicares, 
intricati, inferne glabri, superne pubescentes. Folia obovata, integra, 
aut parce dentata, omnino glabra, aut sub-ciliata, crassiuscula, oppo- 
sita, breviter petiolata, et ad petiolum paullulum angustata; generatim 
sature viridia, ast et erubescentia occurrunt, quo colore rami saepius 
inficiuntur, uti etiam aliquando capsula: planta exsiccata, vero, chartam 
m qua asservatur colore rubido non inficit. Pedunculi axillares, pube- 
scentes, uniflori, ex axillis foliorum sub-integrorum erumpentes. Calyx 
valde inaequalis, exquisite ciliatus, pilis glanduliferis, ut in pedunculis, 
et in extremis ramis, conspersus. Corolla caerulea, aut carnea, striata, 
ad faucem villosa. Capsula compressa profunde emarginata, pubescens, 
per marginem, ad suturas, glandulosa, ovula plurima continens. Semina 
