300 
Corollae faux modice barbata, inter duo stamina quidquam adhue 
minus. Non est planta triphylla, nec folia constanter quinquefida gerens, 
sed ea fert 3-5. partita, quapropter Lamarckii nomen restituendum 
curavi. Posterior V. digitata Vahl alterum sibi sat aptum sumat La- 
marckii nomen. 
SECTIO 4^ VERONICELLAE Heisrer. 
Ind. pl. hrt. Acad. 1730. Nov. pl. Gener. p. 38. (A/sinoides Koch). 
Veronica agrestis (Tragi?) L. Sp. 
Mors. gallin. 3. Trag. St. h. p. 385. n. 3.? sin. fig., Koch p. 610. n. 26., Bert. 1. p. 100, n. 29., 
et. p. 846., et V. 2. p. 753.. Gaud. 1. n. 26. 2. (pulchell.); Moris Sard. 3. n. 930 Mut. Fr. 2. p. 387. 
n. 3. a., Willk. Lang. 2. n. 2734. Herb. La-Peyr., partim; et V. agrestis var. Herb. La-Peyr.; V. 
agrestis d Noul. Fl., V. Friesiana Knaf. Flora 1846.? V. didyma Ten. Fl. Nap. (1815), et Fl. med. 
Napol. (1823.j, V. agrestis Ten. Appnd, 5. (1826.), Cardia agrestis Dulc. Engl. Bot. Suppl. v. 4. n. 
2603., Coss. Germ. Par. p. 284. n. 2. t. 16. f. 3. Fl. Dan. t. 2221, (versic.); Mut. c. t. 45, f. 328., 
Reichnb. Pl. cr. C. 3. p. 66. t. 277. f. 440., Icon. C. 30. t. 1700. f. 2. 3,, Guss. FI. Sic. p, 15, t. 5. 
Guss. Fl. Sic. p. 15. t. 5. Lob, Ic. t. 464. f. 2., Dod. Pempt. p. 31. f. 2., Rivin. Monpt. irreg. t. 99. 
fig. med. laud.e Gusson. (aliis seq.). 
(*) Flor. Mart. Maj., et iter. Autumn. Fruct. Æst., Autumn. In 
Pyr. occident. med., septr. praesert. 
Legi in Pyr. Cantabr. ad Andaye, et ad St. Jean de Luz, diebus 
51. Aug., et 17> Sept. 1841. ad St. Jean Pied de Port, diebus 16., 
et 10. Jul. 1841. Habui Tarbes a Deville. Observavi ad Urdos, ad Pa- 
glietta ad Voltagia, ad Torla, ad Broto, abunde vero per Cantabriam. 
Corollae tubus interne ad faucem barbulatus, et lacinia superior 
ad medium usque sub-ciliata, 
Affinis sequenti, a qua distinguitur colore pallidiore, olivaceo, nee 
glauco, habitu teneriore, foliis majoribus, minus incisis, dentibus ob- 
tusioribus, magis oblongis. peduneulis brevioribus, capsulis medioribus, 
(ad suturam compresso-carinatis, ex Guss. Inar. p. 240. n. 1.); stilo 
breviori, corolla albido-carnea , rarissime pallide caerulea, aut bre- 
viori, corolla alba, lacinia una saepius carnea. Vidi stamina inserta 
in inferiori tubi parte, uti Koch perhibet. Semina decem etiam in cap- 
sula V, agrestis numeravi, eui semina 4-D. tribuunt: ergo nota abso- 
luta de seminum numero majore in V. polita, cum agresti, comparata, 
relinquenda est, ut recte pervidit Boreau, Programm. FI. centr. Fr. 
Obs. Nevers 1835. p. 10. Diei tamen potest, generatim, quod semina 
sunt minora, et numerosiora in JV. polita. Neque in calyce reperitur 
nota firma, quamvis videamus calycis segmenta obtusiora, et spectata 
eorollae amplitudine, majora in V. agresti; sed praestantiorem illam 
de sepalis trinerviis in V, polita, enerviis in agresti prolata a Fries 
Novit, ed. 2. n. 2., Guépim Main. Loir. ed. 9. p. 120-1. ns. 393-2., 
Bluff, et Finger. Compend. Fl. Germ. ed. 9. p. 28. ns. 34-5. ego con- 
firmare nequivi, nec ei fidendum duxi. Caeterum calycis et corollae 
magnitudinem, vel inter sese proportionem majorem aut minorem, ceu 
characteres distinctionis specificae respuerunt Rosen (I. P.), et Wah- 
lenberg (G.) Goltl. pl rar. in Nov. Act. Upsal. T. 8. (1821) p. 229. 
qui V. versicolorem Fries primi ad V. agrestem reportarunt: cf, ad in- 
firmandas quasdam Fries notas W. Borrer in Engl. Bot. Suppl. lc. 
Tateor distinctionem specificam harum stirpium me hodie parum 
tutam considerare. Vidi ad Ceret Pyr. orient., in horto olim Capucci- 
norum, V. politam valde aecedentem V. agresti, ibidemve, solo pin- 
