302 
Tarbes a Deville. Observavi ad San Sebastian, Andouin, Verra, ad 
Tolosa, ad Hernani, ad Bilbao, ad Lojola; mox ad Oloron, ad Don- 
neville, ad Toulouse, ad Mane, et ad Lizier. 
Pedunculi fructigeri admodum elongati, reapse minus bene a Poiret 
descripti; corollae faux undique pilosa, solemnius inter staminum inser- 
tionem, quidquam inferne, interne minus; etiam corollae lobi ad basim, 
in illorum parte decolorata, per marginem piloso ciliati sunt, pilis, ab 
ima parte, sursum eundo, diminutis. Calycis lobi ciliati, basi, sive ad 
calycis ipsius tubum, evidentioribus adhue ciliis muniti: capsulae pi- 
losae. Vidi plantam pusillam, simplicem, erectiuseulam, ad Bagna- 
cavallo (Italiae). 
Permulti auctores habuerunt hanc speciem pro V. filiformi Smith, 
et inter illos quidam duas Buxbaumii, in eadem tabula, differentes 
figuras ad unam eamdemque speciem citarunt. Adulterationem con- 
fecerunt Bory, Chaulard, Morée p. 16. n. 20., Pélop. p. 23., nomen 
Smithianum sumendo, illius auctoritatem adponendo, et Buxbaumii 
figuram expressim mutando, referentes iconem primam tabulae citatae 
ad V. cymbalarifoliam. V. filiformem distinxit olim Smith, Trans. Linn. 
Soc. of Lond. 1. 1791. p. 195., ei referens locum Buxbaumii Cent. 1. p. 25. 
t. 40. f. 1., dein quum in Fl, Graec. Pr. 1806. p. 9. n. 31. sub V. agresti b 
de V. Buxbawmi egit, huie retulit alteram Buxbaumii figuram, a nobis 
citatam, sed plantas quas ipse egregie distinctas noverat unire nequivit, 
et bene quidem, ut mihi palam feeit utriusque speciei cognitio. Vidi 
primum V. filiformem Smith, Marsch a Bieb. Taur. Caucas., Reichnb. 
PI. er. C. 7. t. 644. f. 867., in Herbario Delile, dein ex Oriente in Her- 
bario Poiret apud Moquin Tandon, Florentiae in Herbario Ital. centr., 
ex Asia minore, de pretiosa collectione Aucher Eloy. Sed quid amplius! 
Hasce species egregie separarunt Steven Mém. Mosq. T. 5. p. 341., 
nominibus V. filiformis, et persicae, mox Marsch. a Bieb. Fl. Taur. Cauc. 
3. p. 16., 17. nominibus V. Burbaumii, et V. filiformis, quibus acces- 
serunt Meyer Enum. pl. mont. Caucas. ete. (Petersb. 1831. in 49), 
Reichenbach Pl. cr., e speciminibus utriusque speciei e Lenkoram ei 
missis; Moretti, Tenore, Eichwald, Koch C. Grisebach, Rum. Bith. 2. 
2. p. 24. ns. 29, 30. Ledeb. Fl. Ross. 3. ps. 251, 253. ns. 42. 50. 
Neque praetereundum erit Schultes de V. filiformi ei ad manus ob- 
servavisse: « Folia serrata potius quam crenata. Capsulas compressas 
obcordatas, carinatas observat D. Besser; hinc diversa a V. filiformi 
Smith ». Schult. Obs. bot. p. 5. n. 27.; et reapse illorum stirpem 
ad V. persicam, sive Burbaumii, adduxerunt Steven, Marsch a Bie- 
berst, Hagenbach, et Schultes ipse, Syst. Veget. Mant. 1. p. 116. 
n. 132, Ipse Besser, Primit. Fl. Galic. A. p. 37., de identitate 
suae plantae eum Smithiana dubitavit. Superest ut observem, di- 
serepantiam Smith, et Vahl inter cum Buxbaum de Tournefortii loeo 
e Corollario istius, cirea V. filiformem Smith. Dum Buxbaum ad suam 
stirpem (fig. 1. p. 25.) citavit V. orient. Heder. terrestr fol. fl. alb., 
Smith, et Vahl. ei adduxerunt aliam Tournefortii plantam, V. orient. 
Heder. terrestr. fol. magn. Jlor. Coroll (p. 7), et Herbar.; quae ob- 
servatio majorem sibi fidem vindicat desistendo ad hane speciem po- 
E rion locum, potius quam, aut cum Gmelin, Bad. 
basali: x .) n. 29. eo conficiamus V. Tournefortii de V. Bus- 
; eum M. a Bieb. Taur. Cauc. 1. (1808.) n. 34. sistamus 
