306 
Ageratum purpureum Dalech. Schk. Handb. 9. t. 176.. Lamk. Ill. t. 521., Loisel. Herb. gener. V, 7,, 
LS dig. Bot, Cab. v. 10. t. 969., Gaertn. Fr. Sem. pl. p. 261. t. 55. f. 1., Reichnb. Icon. C. 30. t. 1695, 
f. L.. 2., Bull. Hrb. Fr. t. innumer. Bot. Mag. t. 310., Verl. Plnts. alpns. p. 280. f. 1. Dalech. h. pl. 
Lugd. 2. p. 1184. f. 2., J. Bauh. h. pl. 3. 1. 26. p, 144. f. 1., Barrel. Ic. t. 1192. 
9, Flor. Apr. Jul. Fruet. per ZEstat. In montanis, potissimum editis, 
Legi in Pyr. septr. med. ad Bagneres de Luchon, die 26. Jun. 1838. 
Habui a Deville ex la Marnière de Visken. Reperitur ad Martres, ad 
Lourdes, etiam ad St. Paul de Fenowilhedes; rejicit ergo specificam 
Linnaei denominationem, a G. Bauhino, et a Tournefort mutuatam. 
Variat in Pyrenaeis glabra et hirsuta, et hoc tam in planta hu- 
mili, quam in individuis elatioribus. Caulis rarius glabrescit, saepius 
folia. Variant corollae magnitudine; varietas parviflora provenit magna 
copia in m.* Aloña supra Oñate, Pyren. Cantabr., ubi generatim tota 
planta gracilis oceurrit ut ea est, quae figuratur a Bulliard: et corollae 
variant colore caerulescente, violaceo, roseo, et carneo; sed male fa- 
ciunt, qui cum Koch eas absolute violaceas declarant, quas in planta 
viva generatim rubellas videbis, quae sub exsiecatione facile violaceae 
fiunt. Tales, ut Koch, non declaraverant Haller, Gaudin, nec Dale- 
champ. Floribus albis etiam observata est a Barrelieri (l. c.), et a 
Tournefort, qui ex ipsis Pyrenaeis hanc memorat varietatem (Inst. r. 
hrb. Append. p. 652.) quam dein in Pyrenaeis offenderunt La-Pey- 
rouse, Zetterst.; Pl. vasc. Pyr. principls. n. 996., qui au Pic de Gard 
observavit. Nomen genericum Chaixiae in suis scriptis editis vertebat 
La-Peyrouse. ad Ramondiam pyrena»am; quocunque modo notanda 
sunt, quse de fabrica fructus in genere Dortiguea ille elocubravit, 
nee obliviscenda, aut praetereunda, ut quidem ipsi sui Galli fecerunt; 
quorum aliqui, nostris diebus etiam, genus non melius descripserunt. 
Sed, parcendo sepulto, ac superato La-Peyrouse, redeunt semper an- 
tiquorum sententiae: 
Mendaci ne verum quidem dicenti creditur. 
Trib. 4? ANTIRRHINEAE Chavann. 
Anarrhinum Desf. 
Anarrhinum bellidifolium (Clusii) Desf. Atl. 
Clus. Hisp. p. 318-9. Koch p. 602., Bert. 6. p. 270., Chavann. Monogr. Ant. p. 175. n. 1, Willk. 
Lang. 2. n. 2646. Antirrhinum betidicolium L. Sp. Gaud. 4. n. 1106. La-Peyr. dab A. violaceum 
Dule., A. Linnaeanum Jord., Fourr., Timb. Abrs. or. p. 40. Brot. Phytgr. Lusit. fl. 2. p. 142. t. 143.. 
Hoifm. Link. Fl. Port. p. 226, t. 22., Chavann. l.e. t. 10., Dietr. Fl. Bor. v. 9. n. 581., Reichenb. 
Icon. C. 30. t. 1678, f. 3. Clus, Rar. p h. 1.3 p. 320., Dod. Purg. p. 399., Pempt. p. 184. f. fu 
G. Bauh. Pr. p. 106., J. Bauh. h. pl. 3, 1. 30. p. 459. f. extr., Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 1151. f. 3. 
% Flor, Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In Pyr. med. orient. 
: Legi in Pyr. septr. med, ad Bagneres de Luchon, die 22. Jun. 1858; 
in Pyr. or. ad Bagnouls sur mer, die 30. M: j. 1837.; Habui a De- 
ville leetum supra Salechan (Barousse) Observavi in montibus les 
rol; ad el Seo de Urgel, in Monseny, in Lampurdan copiosum; a 
Palamos, San Feliu de Guixols, in monts. Corbariensibus, ad St. Ant. 
de Galamus ; abunde cirea Luchon, ubi legi. 
Habitum plantae offert icon Gesneriana, Oper. bot. ed. a Schmied. 
tab. aen. 16. f. 144. ic. infr. exter. Erravit profecto Haller, Helv. n. 
342., citando Dodon. Coron. (nec Purg.); sed error non est adeo 
