310 
num crassifol. Willk. Lang. 2. n. 2701. Mihi denique L. rubrifolia 
distinguenda est ab origanifolia praecipue radice annua, caule basi 
simplici, et semper erecto, seminibus echinulatis; quae semina sulcata 
quidem sunt in utraque specie, sed echinulata in rubrifolia tantum, 
quidquid dixerit Bertol. 6. p. 348.; nec attendendum est Boissier, qui 
Voy. bot. Esp. p. 452. n. 1235., semina in L. rubrifolia sulcata esse 
temere denegavit. 
Me fugit observatio de fauce corollae, num pervia, num clausa? 
voluissem ex accurato auctore eam referre; sed en praeclari duo Itali 
mei, Moris, et Gussone sese contradicentes, nam primus perviam, alter 
clausam illam deseribit. 
Linaria minor (Caesalpin. Matthioli) Desf. Atl. 
Caesalp. Herb. Tornab. 1563. fol. 175 n. 481., De Pints. 1. 8. c. 54., p. 350. (Linr. 2.a). Matth, 
Comm. ed. Valgr. infr. cit. Koch p. 599. n. 5., Chavann. Monogr. Ant. p. 97. n. 6. Chaenorrhinum 
minus Willk. Lang. 2. n. 2696. Antirrhinum minus L., Bert. 6. p. 348. n. 10., Gaud, 4. n. 1401. 
A. min. La-Peyr. Herb.; L. praetermissa Delastr. fat.e ad amicos, ex Des Moulins Dordogn., con- 
firm. Coss. Germ. Paris, Carion Saon. Loir., quod et futilitas characterum suadet. Engl. Bot. v. 28, 
n. 2014., Curt. Fl. Lond. ed. Grav. V. 1. t. 84., Fl. Dan. t. 502. pinguior., Fl. Bat. v. 2. t. 146.. Labr. 
Heg. Icon. Helv. fasc. 13. t. 6., Reichnb. Icon. C. 30. t. 1682. f. 1.. et f. 2. (praeterm.) credo., Dietr. Fl 
Bor. v. 2. n. 81. Rivin. Monopt. irreg. t. 85. f. 2. Lobel. Icon. t. 406. f. 1., Matth. p. 1198., Cam.r. 
Epit. p. 922., Dalech. Hist. pl. Lugd, 2. p. 1140. f. 3. J, Bauh. Hist, pl. 3- 1. 30. p. 465. f. 1. 
(*) Flor. Jun. Aug. Fruet. Aug. Oct. 
Legi in Pyr. Arag. ad Torla, die 22. Sept. 1845. Habui ex Oñate 
a Mieg simplieiorem formam, quam egomet sub Anzanigo, et alibi per 
Pyr. Arag. offendebam. 
Statura plantae palmaris, pedalis etiam, ita ut vix quidem apto 
salutetar nomine sub minoris epitheto. Caulis , et rami flexuosi sunt; 
caulis etiam saepe ramosissimus, sed non diffusus, ut ex Linnaei Hrt. 
Cliff., Fl. Svec., et Sp. pl. nostris diebus repetitum et inconsiderate 
a DC. Daby non animadvertente agi de fortuita nota ex abrupto, 
vel e morboso specimine desumpta. Calyeis laciniae, pro certo, sunt 
corolla breviores, neque sub-breviores tantum (DC. Duby). Corolla extus 
dilute violacea, intus ad basim sub-ochroleuca; per tubi inferiorem 
partem exarata lineolis duobus pilorum fülvorum, qui pili in profun- 
diori parte densiores sunt; in superiori, ad faucem, rariores fiunt, ut 
locum cedant maeulae intense violaceae. Staminum filamenta ad illorum 
insertionem pilosa, antherae nigro-violaeeae, pollen album. Ovaria, et 
fruetus piloso-glandulosa, neque styli omnino glabri, et hi violacei sunt, 
cum stigmate pallido-albescente. Capsulam sub-rotundam (cum DC. 
Daby) ne dixeris, quae melius ovoidea dicitur. Semima ovalia, longi- 
tudinaliter suleato-rugosa, prominentiis sub-continuis quasi muricata. 
Quis, absque iconis auxilio, huic speciel attulisset Lobelii synonymon, 
quum iste plantam repentem dixerit! Aliquando hisce quoque in rebus ` 
« Audaces fortuna juvat ». 
SECTIO 2. CYMBALARIA Kocu. 
Linaria Cymbalaria (Ruellii) Mill. Dict. 
Ruell. Nat. Stirp. 1, 3 
n. 8., Willk. Lang. 2. n. 2648. Antirrh. Cymbalaria L., Bert. E, 337. n. 4., et 10. p. 505., Gaud. 
A, ns. 
» Engl. Bot. v. 7. n. 502., Curt. Fl. Lond. ed, Grav. V. i. t. 84., Fl. Dan. t. 1220., 
