315 
© Flor. Apr. Maj. Fruct. Maj. Jun. In Pyr. Atax., orient. , cali- 
dior. solo calcar. 
Legi in Pyr. Catal. ad Based, die 1. Jun. 1860. Habui ex le Pech 
de l'agnelo agr. Narb. Corbar., a Timbal.; observavi ad Bascard, ad 
Sarrid, ad Durban. 
Frequentem ad Narbonne non ita pridem reperierunt eam Delort, 
et Timbal; ego paucos annos ante ibidem non vidi: Vereor ne sata fu- 
erit a Delile, qui plures species huc et illue propagare in delieiis ha- 
bebat, projiciendo ipse semina in locis, quae pro alterutra specie pro- 
pitia judicabat, quod sagaciter facere consuevit, ut secum peragrando 
percepi. Scimus ex Gmelin (Fl. Bad. Als. 4. p. 527.) pari modo 
Floram Rhenanam conturbavisse Gaspr. Bauhinum, Tabernemontanum, 
Lindernum, aliosque, qui varias exoticas plantarum species ad urbes, 
et pagos Rhenanos disseminaverunt; et ita factum fuisse in Helvetia 
a Gagnebin, hinc inde, ab Hallero exprobrato: in Hallandia ab Osbeck, 
reprobantibus Fries et Broberg. in agro Monspeliensi ab Amoroux, et 
a Gouan ut mihi amici Monspeliens enarraverunt, qui et a Delile hoe 
saepe ibidem actum fuisse cognovimus, in agro Narbonensi quoque, 
ubi ille se conferre consuevit. cf. Praef. meam p. 8. Pari modo ad 
Lutetiam lusisse Cosson, Germain, et Wedel, mihi enarratum fuit ab 
opt. Vilaseca f. r. Flores parvi, caerulescentes, fugaces: semina reni- 
formia, murieulata, marginata, cinerascentia, disco saturatiore, nitidula. 
Secundum Bentham, vel potius ex Grenier, cum Godr. Fr. 2. p. 578., 
haec species possidet characteres omnes, habitumque L. arvensis, praeter 
folia in illa quidquam latiora; ego vero, statura majori, habitu robu- 
stiori, radice validiori, ZL. micrantham illico distinguendam dico, nee 
faveo Dufour, qui ejus unionem cum Z. arvensi praedicavit, Diagn. 
obs. pl. Esp., in Bull. Soc. botq. Fr. 'T. 7. (1860.) p. 428.; cum eo in- 
cessit Willkomm. 
Linaria fragilis Nob! 
Lin, multicaulis Mill. Dict.?, Benth. in DC. Pr. P. 10. p. 283. n. 91.? 
©, % Flor. Maj. Aug. Fruct. Jun. Sept. In Pyr. Arag, Catal., 
ad rup, calcar. montium calidior. Detexi et legi die 2. Aug. 1845. 
a la Pena Montaîiesa; mox a la Sierra de Guara, die 17. Jun. 1850; 
in m.* Turbon, die 17. Jul. 1861., et humilius ad Benavarre, die 
11. Maj. 1846. Habui ab Iserne, ex Viuhet, partido de Tremp: et ego 
observavi in Pyr. Catal. ad el puent de Suert, et infra. — 
Tota planta glabra, et glauca, statura palmaris, sesquipalmaris , 
caulibus simplicibus, aut ramosis. Radix interdum annua (talis visa 
a la Peña Montafiesa), tunc perennis (ita judieata ad Benavarre), e qua 
plures emergunt caulieuli tenues, delicati, fragiles. Folia plura, verticil- 
lato quaterna, angustissima, obtusa, eum marginulo sub meribranaeco, 
asperula, Bracteae pedicellos lineares, aut sesquilineares duplo saltem 
Superantes. Calycis laciniae perangustae, obtusae, capsula breviores. 
Corolla violacea, interdum pallidissima, striis saturatioribus notata, labio 
Inferiore retieulato, superiore striato, ut primo ad Benavarre animad- 
verti; faux crocea, villosa, villis partim albidis (exterioribus), partim 
eroceis, et isti in duas lineolas distributi sunt, quae ad externum api- 
cem saturatiores, vel cum villis violaceis permixtis conspiciuntur, 
occurrentibus etiam omnibus pallidis. Ad El puent de Suert obvia 
