316 
mihi fuerunt individua corollis pallide flavis, quasi Linariae chalepensis. 
Caeterum, calcar rectum, sub obtusum; laciniae exteriores corollae 
generatim saturatius violaceae. Staminum filamenta basi tumida, vil- 
losa, aut glandulosa; antherae pallide flavae. Pistillus glaber, viola- 
ceus, stigmate pallido; semina visu patelliformia, reapse reniformia, 
tenuiter granulata, atro-fusca, margine concolore. Flores sub exsie- 
catione plantae inter chartas valde saturatiores fiunt, quod non evenit, 
dum exsiecantur sub. diu in planta viva. 
L. multicaulis figuram non vidi, nec characteres a Bentham pro- 
lati exaete respondent, quum in mea planta nec caules omnes recti 
sint, neque tam tenue calcar, et calycis segmenta reapse obtusa ha- 
beantur. Hane L. multicaulem cum L. glauca conjungit Chavannes 
(Mongr. Ant. p. 172. g), cum qua Linaria, ex Cavan. Icon. t. 33., 
revera multam affinitatem habet mea planta; sed illa, corolla lutea, 
praecipue vero seminum disco laevi (valeat hoe quantum valere po- 
test, in Linariae specie facile distinguenda erit. Cuinam harum, si 
revera alterutrae, retulenda foret Lin. hispanica 4., Clus. Rar. pl. h. 
l. 3. e. 18. p. 321?, de qua nihil dixerat Clusius in primo suo opere 
botanieo Rar. stirp. Hispanr. 
Obstant pro L. glauca, flores in Clusiana stirpe caeruleî; et pro 
mea, semina cinerea descripta: sed ista, forte, immatura, vel non adeo 
perfeeta sese obtulerunt Clusio in planta alieno climate culta. Ast, 
relieto Clusio, eui difficile foret speciem tute tribuere, meas observa- 
tiones ad Lin. multicaulem iterum convertam. Quomodo evenit, ut An- 
tirrhinum multicaule L., planta sicula, et orientalis, sat clare figurata, 
et mediocriter descripta a Boecone, Sicil , Melit. p. 38. t. 19. f. 1. 
(Linr. sicul. multicaul. Mollugin. fol.), reapse f. A, D, C, relicta an- 
tiqua patria, oblita tam essentiali citatione, a qua specificum nomen 
desumptum, relata fuerit ad stirpem meridionalem, hispanicam ? Cha- 
"vannes, et Neoterici illum Boceoni locum excludunt tum a £L. multi- 
cauli, tum a L. glauca, eumque afferunt ad L. aparinoidem; de qua 
specie ef. Gussone, Bertoloni, et Chav. Mongr. Ant. p. 138. n. 53., 
et p. 173. Obs. Sed L. multicaulis, Bocconiano synonymo erepto, mihi 
quasi morte mactata species sese offert, si ad Antirrhinum L. nos con- 
vertimus, et si illud ceu synonymon adhue ei referre contendimus. 
L. amethystea Fl. Port. 1, p. 253. t. 47., cum qua identicum puto 
Antirrhimum amethystinum Brot. Phyt. Lusit. sel, 2. p. 134. t. 137., 
visa in Herb. Ital. centr. e Gibraltar, affinis est meae plantae, attamen 
facile est eas ceu distinctas species internoscere. L. mea comparanda 
potius erit cum Lin. saturejoides Boiss, Voy. botq. Esp. n. 1251. t. 133. 
eujus specimina ex Hispania visa in Herb. Timbal.-Lagrave, et Flo- 
rentiae, ostenderunt stirpem corolla longe majori illico diversam, 
calcare, seminibus, racemo, potissimum differentem. Interim, sive e 
dubio de identitate meae plantae cum L. multicauli Neotericor., con- 
turbatus etiam e trajeetione nominis, quomodo factum fuisse video de 
Linnaeano in stirpem a sua verisimiliter distinetam, cui male antiquam 
denominationem multicaulis retinuerunt; insuper de identitate cum 
Boissier specie non adhue certior factus, meam plantam novo salu- 
tandam esse nomine duxi. Opportune petraeam nuncupaveram speciem 
e solo saxoso, in quo eam continuo degere vitam percepi, sed interim 
(sub anno 1845.) factum est , ut nomen hocce specificum pro specie 
