320 
Lin. altr. Trag. St. h. p. 357. n. 2. (sin. fig.)? judicent Vormatienses ! Clus. Pann. A. p. 307-8. fig.a 
Rar. pl. h. l. 3. p. 322. f. 1.? ni agitur de L, genistifolia ubi laudatur a Vill. hrt. Elth. p. 202.; cf 
Fl. Hung.! G. Bauh. Pin. p. 213. a n. 4. Koch p. 602. n. 16., Trevir. in Linnaeo T. 2. p. 96., vel Manip. 
l. hrt. A ratialv. (1824.) p. 26 n. 16., Chav. Monogr. Ant. p. 130. n. 46. L. Bauhini Watson Add. 
e. Flor. in Lond. Journ. of Botan. 1842. n. 2, p. 76. Antirrh. Bauhini Gaud. 4. n. 1403.. Bert, 6. p. 370. 
n. 27.? Ant. genistifolium La-Peyr. Herb., dempto specimine, forte e pl, cult., s.l.; et A. sparteum 
La-Peyr. Herb., A. genistifol. Chaix Herb., ex Timb.; Linr. genistifol. Benth. Cat., Loisel. Gall., DC, 
Duby part. Linr. linifolia Roch Ban., L. paniculata Peyer, et Vest, ex Reichnb.; A. polygalae folium 
Poir. Dict., ex Gren. Godr. Fr. Reichnb. Pl. cr. rar. C. 5. t. 421. f. 608., Icon. C. 30. t. 1685. f. 3. 
vix, Roch. pl. Banat. rars. p. 60. t. 22. f 47. 
9 Flor Maj. Jun. Fruct. Jun. Jul. In Pyr. orient. cum Olea, nec 
adeo frequens. 
Legi inter Collioure et Port-Vendres, die 8. Jun. 1837. Observavi 
ad El Seo de Urgel, ad Rosas. 
Vivit ad Molight ex Martrins: ad le bois du Tech au dessous de la 
Cassagne. ex Huet pl. nouv. Pyren. (1853.) p. 8., sed ibidem la Tet 
fluit! Ex Hispania Willkommio ignota species. 
Rhizoma quasi repens sub terra serpit. Caules aerei exsurgunt 
saepe plures, erecti, aut parum declinati, eorum unicum tamen flo- 
ridum plerumque conspexi. Folia spiraliter? sparsa, lineari Janceo-. 
lata, exquisite trinervia, generatim subsecunda. Racemus confertus, 
obtusus dum flores gerit, mox, praecipue inferne laxatus. Flores ante 
illorum perfectam evolutionem sulphurei cum aliquo virore. Calyces 
e viridi lutescentes, et eum pedicellis intus potius quam extus sub- 
glandulosi. Corolla citrina, palato aurantiaco, fauce pilosa glandulosa, 
ut gentis obvium est: vidi lobum medium labii inferioris incurvum, 
sive sursum versum ; et odor potius ingratus e corollis emanat. Sta- 
mina ad basim glanduloso-scabra. Pistillus glaber; vix aliquot scatet 
glandulis ovarium, stilus quidquam obliquatus, neque rectus apparet. 
Tota planta glabrescens. Haec adnotavi in individuis ad Æl Seo de 
Urgel examinatis. Vix ego auderem dicere calycis lacinias enervias, 
quia nervos, quamvis obscuros, vidi ad Rosas, inque speciminibus e 
Bagnouls sur mer, contra Koch notam. Reapse Bertoloni descriptio cum 
mea planta non quadrat, in qua non cadunt caules decumbentes, pa- 
niculato-ramosi, herba intense glauca, etc. 
Affinitas hujus speciei praecipua cum L. vulgari, et cum L. Loe- 
selii Schweiggen. Confusa diu fuit cum L. genistifolia, ut jam percepit 
Smith Fl. Gr. Sibthrp. C. 6. p. 76., qui Halleri locum (Helv. n. 337.) 
ab ea exeludendum jussit, e speciminibus a Davallio acceptis. Vix 
differentia quaedam in corollae colore me detinet, quin sub hac L. ita- 
lica referam Linr. varieg. Genist. tinctor. fol. Dill. Hrts. Elth. p. 201. 
t. 164. f. 200., a Linnaeo., Ventenat, Reichard, et Willdenow satis 
oblique ad L. genistifoliam allatam; cf. Dill. Le; p. 202. lin. 17. E 
Pyrenaeorum regione ignota species Chavannes, qui inconsulto Ant. 
genistifolium La-Peyr., Limr. genistifol. Denth. ad Linr. vulgarem aman- 
davit. Specimen La-Peyrousianum a Chavannes visum in Herb. Gay, 
forte maneum, fallacem Chavannes notam promovit, p. 133. Obs. vers. 
fin.: in locó ab eo citato egomet specimina L. italicae legi. Sunt qui 
putent hane esse hybridam stirpem e eonnubio L. vulgaris cum L. 
repenti; cf. de hoc Bromf. Fl. Vect. p. 348. n. 2.: ast non semper pu- 
tati parentes adsunt. Cutta perdurat, et semina fertilia profert, eam- 
dem plantam immutatam edens. Nomina plura tulit haec species, op- 
timum nullum. Italica; sed videtur prius in Pannonia et ad Vorma- 
tiam detecta, et nuncupavimus italicam quando e pluribus Europae 
