321 
regionibus nobis jam innotuerat. BauRini; sed ad G. Bauhinum vi- 
detur allata a Burser. qui speciem legisse diceres in m.e St. Bernardi; 
cf. Chavann. le. Add. corrig. p. 182. (innumer.) ad p. 131.; insuper 
ante Burserum etiam adsunt auctores antiquiores, qui eam vidisse in- 
ducunt. Linifolia Rochel est iteratio nominis generici! Polygalaefolia 
Poir. neque est exaetum, imo vagum, et contradicit nomen genericum. 
Paniculata; sed flores racematim, nec panieulatim sunt dispositi. An- 
gustifolia Reichnb. aut angustissima Lois. Not., sed quantae non sunt 
species foliis multo angustiorioribus praeditae! 
L. italica Trevir., ex Kern. (A.) provenit in comitatu Pestiensi: 
cf. Neilr. Hungr. Slavon. p. 94.; reperitur etiam in Serbia, et in Monte 
Scodro, nec non in Transilvania. 
Linaria supina (Gesner.? Clusii) Desf. Atl. 
Gesn. Op. bot. ed. a Schmied, tab, aen. 15. f. 135., L. pum, Clus. Hisp. p. 350. sin, fig. De Notrs. 
Reprt. Fl. Ligust, n. 1342., Kirschl. Als. p. 588. n. 6. L. thymifolia DC., et L. supina Chav. Mongr. 
Ant. p. 122. n. 37., et p. 160. n. 74., DC. Dub, p. 344-5. ns. 12, 18. L. supin., L. Haenseleri Boiss. 
Reut., et L. caesia DC., Willk. Lang. 2. ns. 2680., 2681.?, 2682., cum L. thymifolia n. 2691.? Antirrh. 
supinum L. Sp. St. Amans Fl. Agen. p. 250. n. 4., Bert. 6. p. 354. n. 15. decis am La-Peyr. Herb., 
. et A. Linaria La-Peyr. Herb., quoad specimen unum; et A. thymifolium La-Peyr. Herb., et A. glaucum 
La-Peyr Herb., quod ultim, syn. confirmatur etiam ex Herb. Marchant., testibus Timbal., et Loret. ; 
A. arvense Gater Montaub., Linr. tristis Pourr. Hrb. Matrit.? Lin. pyrenaica, et L. maritima DC. Ic., 
et L. caesia DC. MN., apud Benth. Serofulr.; A. thymifol. Vahl. Symb. 2. p. 67., autops. loc. DC. Ic. 
Gall. rar. p. 4. t. 11., et p. 5. t. 12., Brot. Phytgr. Lusit. sel. 2. p. 137. t. 139. et p. 136. t. 138. 
(polyal.), Link Hoffm. Fl. Port, p. 249. n. 17. t. 45. (gracil.). et p. 248. t. 44. (polygl.) Reichnb. 
lcon. C. 30. t. 1781. f. 5., Loisel. Gall. ed. 2. T. 2. p. 30. n. 11. t. 10,; Tabern. Ic. t. 827., Clus. Rar. 
pl h. 1. 3, p, 321., Lob. Ic. t. 410. f. 2. 
© Flor. /Est. Autumn. ineunte. Fruct. Aug. Nov. 
Differentes hujus speciei formas legi in Cantabria (Guipuizcoa) marit. 
ad San Sebastian, et (Vizcaya) ad Algortha, diebus 8. Sept. 1844., et 9. 
Jun. 1853., et retro ad Biaritz l.d. la Chambre d'amour, die 21. Maj. 1841., 
in Cantabr. edita supra Tolosa ad basim montis Paueta, die 31. Aug. 
1857., et supra Oñate in m.* Aloña, die 30. Jun. 1850: ibidemve proxime 
ad Aranzazu habui a Mieg, et in Cantabria quidem observavi in mon- 
tibus Izarris, Urquiola. In Pyr. septr. med. legi ad Vielle d’ Aure, die 
23. Jul. 1852., et in montbs. Corbariens. sub San Victor ad el Single, 
die 7. Jun. 1852; denique in Pyr. orient. (Cerdaña) ad Livia, et ad 
la Cabanaze diebus 19. Jul, et 24. Aug. 1836 ; insuper ex Prats de 
Mollo habui a Massot. De Pyr. septr. med. habui specimina quidem a 
Deville lecta circa Aren, ad Tarbes, et ad Cap-vern. 
Haec species inter communiores Pyrenaeas plantas prorsus habenda 
est, et cum maxime polymorphis Vegetabilium stirpibus certare potest, 
mirimode ludens prout ad mare, aut in editis provenit, in solo cal- 
careo aut schistoso, locis aprieis calidioribus, siccis, aut quidquam fa- 
ciliori loco enaseitur. 
. Formae quae pro typo accipitur, ego ei adducere nequeo A. su- 
pinum FI. Graec. Sibthrp. C. 6. p. 75. t. 595., uti fecerunt Bertoloni, 
et Chavannes etiam, Mongr. Ant. n. 74., mox, et Coss. Germ. Paris. 
p. 297. n. 7. Bentham quidem in DC. Pr. P. 10. p. 282. n. 8l. ad 
L. Supinam adduxit, sed adposito dubitationis signo (?), veritus ne 
ratio staret penes Grisebach, qui Spicil. Fl. Rum. Bith. 2. p. 21. n. 20., 
locum Fl. Gr. ad suam L. concolorem Thraciam, et Macedonicam, re- 
tulit. Typo adduxit Pourret loca Gasp. Bauh., et Tournef. ad L. ar- 
vensem spectantia. Majori fiducia ego induxi C. Gesneri illum, maxime 
quia in opere s.c. ad. p. 126. patria plantae indicata sit ad « le pont 
21 
