328 
traxit Chav. le. p. 160. n. 73. b, relegandum fore, nam quae diffe- 
rentiae intereedunt cum speciminibus meis deseriptioni Gouani subjectis 
facile tribuendae videntur actioni culturae, et qua exorierunt individua 
a Gouan l.c. descripta. Locum Clusii, et inde G. Bauhini, et Tour- 
nefort a Gouan citatum una huc trahere, ne minime quidem recipere 
cogitavi, quod absolute rejiciendum existimo, adeo mihi obscurum: 
sed cui clare patuit? Huic varietati caesiae accedit, et forte eadem 
est planta, quae pro peculiari specie describitur ab Huet, PI. nouv. 
Pyr. (1853.) p. 5., ab eo in Valle de Campan, prope Bagneres de Bigorre 
vigentem dictam, et nomine L. ambiguae, prudenter, insignitam. Altera 
a me lecta varietas in m.* Aloña, distinguitur foliis latioribus, sub- 
verticillatis, calycis laciniis acutioribus, rachideque glabris, seminibus 
disco-tuberculatis, angustius marginatis, marginulo saepius integro, nee 
lacero. Folia inferiora terna, quaterna, eaque eum superioribus latitu- 
dine variantia, ut lecta specimina demonstrant. Flores variant capitati, 
ac racemoso-capitati, et inodori erant. Corollae luteae, palato saturatiore, 
aurantiaco, quidquam aurati prae se ferunt: ealear subulatum, non 
omnino rectum. Tota planta glauca; in solo calcareo vigebat. Individua 
eadem, e m.* Paueta flores laevissime odores offerebant, et in eis calcar 
tum rectum, tune quidquam incurvum: item ea in m.e Zzarris obser- 
servata. Dubitavi num stirpem haberem pro peculiari specie, facie sat 
conspicua praeditam, sed characterem tutum ad eam firmandam non 
percepi, et in L. supinam injeci, cujus eximiam polymorphiam nullus 
forte aeque ae me eognitam habuit. Postremo suspieatus sum hane 
formam respondere L. propinquae Boissier, et Reutr., Pugill. (1852.) 
p. 88. L. spicata Kunze (Chlor. Austr. Hisp. p. 20. n. 197.3) supinae 
affinis dieitur, facile tamen recognoseenda seminibus sub-triquetris, 
immarginatis, tubereulatis , curvulis. Excessit adeo Gerard (Fl. Gall. 
Prov. ed. 2. mnscr.), quum suspicatus est L. supinam ortum duxisse 
€ L. alpina. 
Gesneri auctoritatem ad Linr. arvensem ducit Sprengel, Diss. de 
Germ. r. hrb. Patr. p. 27. Corolla majuseula in icone delineata hanc 
laudare sententiam potissimum prohibet. Ambae species in Galliae 
Depart. Gard. proveniunt, unde specimina Gesneriana educta fuerunt. 
Linaria odoratissima (Bentham) Nob. 
L. supina var. odoratissima Benth. Cat. p. 96. 
(*) Flor. Maj. Jul. Fruet. Jun. Aug. Per Pyren. mediterr. meri- 
dional., locis calidioribus, solo calcareo. ; : E 
Legi in Pyr. Navarr. ad Liadena, et ad Lumbier, diebus 19. Maj. 
1845., et 12. Jul. 1853. E : 
Diu haesi num pro peculiari specie, aut pro insigni altera varietate 
haberem L. supinae. Vicit prior sententia, quae forte alio occasionem 
dabit exercendi in me eam eritieam, quam in alios saepe adhibui. 
Flores Violam odoratam suaviter olent. Tota planta PME pet, ne 
summitate quidem excepta. Flores simul sumpti angustiores sunt prae 
illis L. supinae, quos si forma ovatos diceres, eos nostrae speciei lan- 
ceolatos declaraveris. Corollae labium superius bifidum, laciniis angustis, 
obtusis; labii inferioris palatum valde magis ad superiorem partem pro- 
ductum prae illo Z. supinae, si recte video: faux pilosa; labii inferioris 
laciniae laterales patentes, ineurvae, media patula. Semina late margi- 
, 
