325 
Reuter, ex Villefranche du Conflent (Pyr. or.) ab Huet ei allatum, de- 
scriptum Catal. grains offerts. en 1854. Jard. botq. Genv., characte- 
ribus quibus in speciem se sustineri possit, prorsus caret, iis qui 
veram speciem, nec varietatem , pro specie decantari volunt. Planta 
unieuique nota, quis ignorat eam ludere etiam foliis, bracteis, sepalis, 
capsulis quoque quidquam magis elongatis, corollisque tantisper majo- 
ribus, ut ipse dicit Reuter. Stirpem in loco vidimus, habemus ex pro- 
pinqua Olette, comparatam cum speciminibus e Mauléon, a Deville, 
corollas potius in illa minores reperimus; nec aliae putatae notae di- 
stinetionis firmiores sunt. Pari artificio 'elaborantur a Debeaux A. in- 
termedium, et A. ruscinonense Debeaux, in Bull. Soc. Bot. Fr. T. 20, 
(1873.), de quibus aliis oblectationem relinquo. 
Antirrhinum sempervirens (Tournefort) La-Peyr. Herbar. 
ħ Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. In Pyr. mediis editis, editioribusque, 
ad rupes caleareas, et in muris. ; 
Legi in Pyr. septr. Valle d'Aure snpra Azet ld. Sarujes, die 17. 
Jul. 1852. ad le Lac d'Oo, die 5. Jul. 1838.; sub le Port de Venasque, 
die 19. Jul. 1838.; in Pyr. Arag. prope Bielsa ad el puente abajo, die 
8. Aug. 1845. Accepi e muris Ecclesiae de Gérdre (els.? La-Peyr. autopt.) 
a De Girard. ; 
Habui a Deville ex le Pic de Gabizos, et ex Tucoy. Vidi ex les 
Eaux Bonnes penes optimum Gaston Sacaze. Observavi in Valle Lienz 
editiori à la gorge de Luz, in valle de Louron, ad Esquierry, in m.e 
Medassolles, in Valle de Aran editiori; circa Panticosa, supra Casta- 
nesa, ete. Planta admodum fragilis, caulis suffruticosus, erectus, nisi e 
rupe dependat, vel inquisitione lucis se detorqueat, aut e passa vio- 
lentia basi ramosus, et prostratus efficiatur. Folia superne nitida, in- 
ferne opaca, forma quidquam ludentia, generatim oblongata, sed foliis 
ovatis specimina legi ad Bielsa, unde facilior nonnullorum error de hae 
sumenda specie pro A. molle L. Corolla e luteo albescens, per tubum 
rubro-striata, et etiam in parte media labii superioris; hae striae magis 
conspicuae sunt in interiori corollae parte, sive per labium superius, 
sive per tubum. Pars prominula labii inferioris faucem claudens evi- 
dentius luteola, et corolla per totam ejus exteriorem superficiem pu- 
bescens, sed interne, ne labiis exceptis, prorsus glabra. Staminum 
filamenta basi barbata, medio glabra, superne puberula, ibidemve 
compressa, ita ut e latiori parte inspecta clavata videantur. Pistillus 
stigmate excepto, barbatus. Semina olivaceo-fusea, sub-triquetra, mem- 
branulis undulatis, lacunisque irregularibus in superficie spectanda. 
Laevis, sed gratus est florum odor. 
Planta non est decumbens, ut in eorum diagnosi declaratur a Ben- 
tham, a Grenier cum Godron (Fr. 2. p. 570.): nec flores longiusculi 
pedieellati sunt, quum pedunculi sub fructuum maturatione longiores 
fiant, et tunc tantum longiusculi dici possint: neque folia parva credas, 
quae aliquando sub-pollicaria reperiuntur. Caeterum La-Peyrouse de- 
scriptio (Flor. p. T.) optima est. 
