328 
Tabre, in valle Andorra, in Valle de Llo; al prat de l’Armette, et sub 
le Pertus cum Olea ad Cadaques, inque editiori parte mnts. Pané, ut supra 
la Selva ad verticem monts. San Salvador, ubi tunc conspicitur dirutum 
coenobium de San Salvador, postremo prope San Feliu de Guixols in 
vertice montis Candeils, et in Monseny: à la Tour de la Mussana vidit 
Timbal. 
Facies quodammodo  Hederae terrestris antiquorum. (Chamaeclemae 
hederaceae) rupes interdum perpulere investiens. "Tota herba induitur 
pilis mollibus, glandulosis, et eglandulosis, obscure virescit, odorem foe- 
tidum emittit, spectanda tamen pulcritudine florum, nec non et modo 
vivendi. Radix parum valida est, ex qua nihilosecius saepe multi emanant 
caules proeumbentes, interdum e rupibus dependentes, saepe rimas ru- 
pium, aut parietum prosequentes, fragiles. Folia opposita, longe petio- 
lata, palminervia, reniformi-cordata, per marginem lobulata, et crenata; 
petiolus exquisite canaliculatus, tum rectiusculus, tunc adscendens, 
aut sub-contortus, secundum loca, conspicitur, prout pagina foliorum 
superior plus minus difficultatis habet ad lucem captandam. Flores axil- 
lares, solitarii, pedunculati, grandiusculi, sub-ochroleuci cum maculis, 
vel striis rubellis, sub-inodori mihi visi sunt: pedunculi superne quid- 
quam incrassati, vario modo torquentur, ut semina denique inter saxa, 
aut in rupium, vel mueronum fissuras demittant. Corolla extus glabra, 
intus ad os inferne valde pilosa, pilis fulvescentibus, cum linea pilo- 
rum pallidiorum, quae se extendit ad staminum usque exortum; lobus 
medius labii inferioris corollae minor, oblongus est, et sub eo, per 
tubum, maculae et parvae striae rubellae conspiciuntur in fundo sub- 
ochroleueo; vidi hoc corollae labium medium parvum et rotundatum 
in quibusdam individuis Vallis d'Andorra. Calycis segmenta elongata, 
angustata capsulam subglobosam, glabram, longe superant, et copiosa 
hirsutie teguntur. Genitalia glabra, dempta filamentorum basi; rudi- 
mentum quinti staminis vidi in regione superiore corollae. Capsularum 
loeuli subaequales, poro unico ; lato dehiseentes. Semina obovoideo-ob- 
longa, apice obtusata, grosse et irregulariter rugosa, brunnea. 
Errarunt Donn, Pursh, Lindley, Sinelair, et Don, Hrt. Cantabr. 
ed. 13. 1845. p. 400., nostram hane speciem (gallo-pyrenaeam) decla- 
rantes italicam. Fefellit Sabbati, Lobelium, et Dalechampium, nee 
Naturam imitando flores rubentes pingens. Delirarunt quidem, Sprengel, 
Fee, et Fraas eam sumendo vel pro Chamaecisso Dioscoridis, Comm. 
in Diosc. 2. p. 629., vel iste olim pro Hedera alba Virgilii, de qua 
cf. Fl. Virg. meam. Chavannes, qui prius fidenter illam Sprengelii sen- 
tentiam amplexatus fuerat ; mox pudibundus fatetur (Add. corrig. p. 
183. innumer.) se de hae unione minime persuasum manere. 
