330 
pliatas, et obliquatas, fleetendo; quae obliquitas in tubo valde mani- 
festa est; in parte superiori interiori corollae, ubi stamina breviora 
inseruntur, sulcus conspicuus adest, qui, e fundo corollae gradatim 
diminutus, pertingit ferme ad corollae faucem; lobos medios corollae 
de labio inferiore semper rotundatos, et aliis longiores. Flores pendulos 
sub anthesi, post anthesim, maturascente capsula, pedunculi eriguntur, 
et cum istis capsulae, ita tamen, ut rectus apex capsulae cum pedun- 
euli basi non sit, fit flexio, nec crederem torsio contrario sensu ab illa, 
quae peduneulum terram versus vertebat, dum flores aderant, in quibus 
stamina pistillo breviora extabant. Capsulas longitudinaliter debiscentes, 
primum in duas, mox in quatuor partes, sive valvas, apice dehiscentes, 
primo ad primam ruptionem, mox ad secundam, sed dum capsulae 
dehiscere incipiunt, tune apice adhue connexae remanent secundariae 
valvae; dehiscentia septicida. Latiorem capsulae descriptionem vides apud 
Bromf. Fl. Vect. p. 344. En quae variantia in hac stirpe sese obtu- 
lerunt. Statura interdum pedalis, sed saepius caulis, racemo non sup- 
potato, sesquipedalis, ac bipedalis; et racemus fructificans saepe pedalis, 
ita ut planta integra ad quatuor pedes non raro pertingat, interdum 
superet, humanam attingens altitudinem. Tota planta molliter pubescens, 
ita ut, atra illa viriditas, quae venenatas stirpes saepe obtegit, in ista 
raro appareat; sed aliquando apparet. Caulis saepius simplex, interdum 
apice ramosus, quod magis obvium, dum curiosus aliquis, abrepto ramo 
primigino plantam ultra non vexavit. Folia admodum per maginem 
varia, nune subintegra, dentata, dentibus acutis aut obtusis, crenata, 
vel sinuata, quod plus minus profunde efficitur. Nervi tres, quinque, 
aut plures in calycis laciniis. Corollae extus glabrae, aut pubescentes, 
non tamen glaberrimae (ut de sua D. purpurea habet Koch, et cum 
eo Grenier), labio superiore integro, aut plus minusve emarginato; 
corollae insuper extus omnino purpureae, aut roseae, cum striis albis 
ad earum latera, raro prorsus albae, diametro etiam variae; interne, 
in parte superiori purpureae, inferne, in magna area albicante, maculae, 
et puncti purpurei, ad latera parvae areae, aut striae albae cum ma- 
culis sive punetis purpureis; saepius ad faucem inspiciuntur aliquot 
longi pili; caeterum hae maeulae nunc rarae, nunc spissae, area alba 
item variante lata, aut magis circumscripta, et puncta rubra, aut parva 
aut grandiuseula, et insuper maculae paucae, spissae, aut rubrae, ma- 
Jores, eireumseripte ordinatae, vel sparsae. De flore terminali campa- 
nulato, et prolifico in hae specie observato, cf. Vrolik (G.) Flora 
(1846.) n. 7. ps. 91-103. cum. tabs. Variare foliis utrinque glabris refert 
Willkomm, Sert. Fl. Hisp. p. 112. n. 742., et hoe mihi observare non 
contigit, In horto suo perennem evenisse testatur Gaudin Le. Varie- 
tatem corollis minoribus, quinquefidis, lobis aequalibus, floribus diandris 
memorat Lindley l.c. n. 1. Lusus corollis calcaratis obvius fuit Brom- 
field; ef. 1. se. In citata Broteri figura corollae minores finguntur, 
eorumve limbus minor, minusve productus; punctulatae insuper neque 
ocellatae exhibentur. Res variabiles, et parvi ponderis ab ipso Bro- 
tero declaratae, eum tomenti majori, vel minori copia. 
D. purpurea Fl. Dan. t. 74. cum pyrenaea non ad amussim quadrat, 
neque omnes illam ad D. purpuream citant. 
D. tomentosa Link Hoffm. Fl. Port. 1. p. 220. t. 29. cum pyre- 
naea stirpe omnino identiea non est, sed ex Broteri Phytograph., con- 
