321 
firmante Boiss. Voy. botq. Esp. p. 464. n. 1253., varietas habenda 
D. purpureae, nec species propria, quam sententiam ego lubenter con- 
firmo (ef. Sched. er. n. 58.), contra Lindley, qui eam adjunxit ad 
D. Thapsim, lc. n. 2. Magna mihi suspicio inest D. Thapsim Bert. 
It. 6. p. 403. n. 1., Corsicae, et Sardiniae indigenam eamdem ac nostram 
purpuream esse speciem. Et revera in mea e Pyrenaeis non aliam vi- 
dere possum speciem, quam D. purpuream L., ita etiam ante Linnaeum 
denominatam a Fuchsio, Gesnero, Anguillara, Dodonaeo, Lobelio, Da- 
lechampio, Camerario, Tabernemontano, Gerardo, J. Bauhino, Rayo, 
Ruppio, Vaillant, Tournefort, Machwell, Rivino, Boerhaave, Hoffmann, 
Zwinger, Mappo. : 
Hane sententiam, a me ineunte anno 1854. conscriptam, confir- 
mavit Moris. l.s.c. 
Digitalis purpurascens Roth. Haec est hybrida planta orta e D. lutea 
ac e D. purpurea, ut jam observarunt De Salvert , et Aug. De St. 
Hilaire in Journ. de Botq., et Mém. Soc. Hist. Nat. de Paris T. bi 
p. 373. De hac re suspicionem habuerat DC., Fr. Suppl. p. 411. n. 
2604.*, ut fidenter horum sententiam admitteret, Physiol. végét. 2. (1832.) 
p. 110.: cf. et Lestiboud. Botanogr. Belgig. p. 14%., Kirschleg. Als. p. 
982. n. 4., Gren, Godr. Fr. 2. p. 602. cum D. hybrida Koel. Journ. 
1782. t. 1. f. 1, 2., Godr. Lorr. ed. 2. T. 2. p. 66. n. 2., et Le Jolis, 
qui eam late descripsit, ancipiti tamen de ea judicio, Obs. pl. rars. 
Cherbourg (1846.) p. , vel Ann. Se. Nat. Par, Ser. 3. (1841.) p. 
216-26., denique, Crépin. Pl. rar. er. Belg. fasc. 3. p. 23. n..27., etc. 
Incerta, ut inconstans est illius apparitio in Pyrenaeis, nam quum ego 
loca a La-Peyrouse indicata (D. intermedia La-Peyr: Hist. abr. pl. Pyr. 
p. 357. n. 3.) Llaurenti, Port de Plan, Esquierry; vel le Port de Ve- 
nasques, ex: Grenier, iteratis vicibus conscendissem, aut ad Arlos iter 
fecissem, unde stabat in Herbario Parentau (domo St. Béat), nunquam 
in eam incidi. Desideratur etiam in Herbario Marchant, qui le Port 
de Plan quoque pluries adscendisse constat, Alibi etiam instabilis : 
anno 1865. abundabat ad Montugon (Galliae), mox anno 1870. valde 
rarior facta ef. Pérard., En. ete. in Bull. Soc, botg. Fr. T. 11. (1870.) 
p. 159. Postremo, Timbal hybridam stirpem, ei D. purpurco-luteam, 
late vigentem deprehendit in Pyr. Catal, ad Alos, et Isil, eamque 
bonis observationibus illustravit in opella, Exrcurs. soures. Gar. Nogr. 
Paillr. (1812.2) p. 98. Sed non intelligo quomodo D. intermediam La-Peyr. 
dicere potius « Digitalis purpurascens » erit varietatem D. luteae, hisce 
usus verbis: “ Cette espèce (1) n'est qu'une forme à grandes fleurs du 
D. lutea , Timb. cum Jeanbr. le Llaur. p. 555. Bentham in DC. Pr., 
P. 10. p. 452. n. 17., multam incertitudinis ostendidit circa hane 
stirpem ‘ef. et illius Catal. p. 75.), quam dum hybridam a nonnullis 
judicari agnovit, ipse affiniorem dicere D. minori L. Mant., quae ei dubia 
planta est et forsitam hybrida inter D. purpuream, et D. luteam; il- 
lique forte reducenda, uti quidem judicatum est, D. purpurascens Roth. 
Sed ipse Bentham infra, in alia sectione, post D. luteam n. 16., eam 
collocare. Ego, plurium observatorum sententia perpensa, illam e censu 
specierum obliterandam censeo, parvique faciendam, 
