335 
adhue folis omnibus decurrentibus, crenulatis tantum, racemi fasciculis 
remotioribus, staminum filamentis duobus glabris? (quod reapse nec 
descriptio dicit, neque sat evidenter figura demonstrat); sed pro certo 
ferentibus antheras duas oblongas, quemadmodum habentur in V. phlo- 
moide L. Ex Schraderi, t. 1. f. 1., ac Flor. Dan. figuris (t. 1810.) de 
V. euspidato (Schr. Mongr. n. 4), percipo in hae forma haberi folia 
superiora admodum cuspidata, corollas forte minores, racemum laxiorem 
et obesiorem. Istud V. cuspidatum videtur habitum a quibusdam pro 
planta hybrida e V. majori, et thapsiformi: ef. Kirschl. Als. p. 545. 
n. l.: aliis ut diximus, varietas est V. thapsiformis. 
Mea planta statura etiam orgyali sese offerebat: in ea folia primi- 
gena integra, vel tantummodo crenata, iis proximiora auriculata, basi 
pinnatifida, erenata, et bicrenata, successiva basi semi-decurrentia, in- 
ferius profundius crenata, superiora oblique decurrentia, ovato-acumi- 
nata, dentata, supra viridia, subtus cinerea. Flores racemoso-spicati, 
spieulae basi laxae, apice densae. Staminum filamenta omnia barbata, 
antheris, generatim, non duplo tantum, sed quadruplo, et sextuplo lon- 
giora: antherae uniloculares, reniformes, omnes (ni fallor) regulariter 
in sinu insertae. Reperii varietatem tetrandram, corollisque quadrilobis. 
in qua et caulis humilior, et gracilior, et quidquam minus decurrentia 
folia. Tomentum cinereo-canum, non lutescente, foliis primigenis ex- 
ceptis, in quibus tomentum flavescit. à 
Rei novitate exaltatus, mihi adeo non imperavi, ut pacato animo 
considerarem, foret ne mea planta proles hybrida, et hodie verecundus 
poenas persolvo, rem confuse, incerta mente, vacillanti manu pertrac- 
tans. Suspicor tandem, agi de ibrida exorta e connubio V. thapsiformis 
eum V. Lychnitide seu sylvestri Trag. de qua cf. Schiede, Pl. hybr. 
p. 98, Koch Syn. p. 590. n. 15., Wimm Shles. 1857. p. 392., denique 
Reichnb. Icon. C. 30. t. 1661.5 et V. ramigerum Link apud Schrad. 
Mongr. Verb. p. 37. n. 16. t. 4., Roem. Sch. Syst. Veg. V. 4. p. 335. 
n. 18., in quo longe praevaluit actus V. sylvostris, ita ut stirpem 
meam potius converterem in V. Thapso- Lychnitidem M. et K. 
Verbascum sinuatum (Dioscorid.) L. Sp. 
Diosc. l 4. c. 102. Koch p. 587. n. 5., Bert, 2. p. 583. n. 2., Moris Sard. 3. n. 895., DC. Pub. 
p. 940. n. 7., Willk. Lane. 2. ^ 2614. La-Peyr. Hel V. undulatum Friv. Hrb. Rum., ex Griseb, 
V. intubaceum Tabern, Flor. Graec. Sibth. C. 5. p. 22. t. 227., Reichnb. Icon. C. 30. t. A 
nich. Venz. p. 272. t. 205. Matth. p. 1148., Camer, Epit. p. 882., Tabern. Krtb. 2. p. 956. f. 4., Icon. 
t. 565. f. 1., J. Bauh. Hist. pl. 3. Append. p. 872. f. infer.. in aliis exemplrbs. p. 856. p. err. 860. Da- 
lech Hist. pl. Lugd. 2. p. 1302. f. 2. 
C) Flor. Jul. Aug. Fruct. Sept. 
Legi in Pyr. Navarr. ad Pamplona, diebus 5. Jul., et 19. Aug. 
1844. Habui Tarbes a Deville. Observavi ad Toulouse, ad Pau, ad 
Orthez, ad San Esteban, ad San Sebastian, et frequentius per regionem 
mediterran. : 
Antherae reniformes, aequales: capsulae rot 
Variat caule simplieiori, stricto; et foliis p 
rentibus, PE 
V. Longe racemosum Chaub., ap. St. Am., idem habetur ac ibrida 
V. sinuato Thapsus Noul. Fl. 
undae, apiculatae. 
lus aut minus decur- 
