337 
Thryallis "Theophr. Hist. pl. 1. 7. c. 10; quibusdam Verbascum, 
peculiaris hujus generis species est Fraas, qui eum V. limense nun- 
eupavit, Fl. Class. p. 191. Sed quidam pro Thryallide Sanguisorba 
speciem interpretarunt, et hoe minus repugnat epitheto rubro, Thryal- 
lidi donato a Nicandro, Ther. v. 896; Caesalpinus, De Plnts, 1. 8. c, 
18. p. 329., sustinebat interpretationem de Plantagine tenuifolia. Paulet 
(reapse dubie) potius ad Plantaginem albicantem sese convertit; ef, ` 
Stackouse in Theophr. p. 7., et Paulet, Exam. Stack. p. 58. Sed hoc 
valde incertum est judicium. Tragus, St. h. Comm. p. 219., Centau- 
ream montanam pro Thryallide, sive pro Lychnitide Dioscorides inter- 
pretatus est, quae nomina, Plinio etiam teste, Nat. h. l. 25. c. 73. 
sunt ejusdem plantae synonyma, de quo tamen persuasus non fuit 
Stapelius, Comm. in Theophr. p. 715., quamvis a Dioscoride senten- 
tiam susceperit Plinius. Haee Zychnitis. Dioscoridis, l. 4. c. 102. ad 
Verbascum, Clusio duce, suscepta est pro Phlomide ejusdem nominis, 
plurimis faventibus; quibus non assentior. Quidam, refer? Caesal- 
pino l. c. l 6. e. 57. p. 261., Primulae speciem in conspectum 
prodibant. i 
Rebus ita se habentibus, nomen specificum Lychnitidis de Verbasco 
nostro, ut de illa Phlomide, postponendum esse duxi, proprioribus 
susceptis vocabulis. Neque praetereunda e nobis visae sunt quaedam 
ad veterum figuras observationes, Adducimus, cum auctoribus, et fiden- 
ter, illas J. Bauhini figuras (in p. 813. internas); sunt auetores , qui 
una cum eis citent Dod. Pempt. p. 143. f. 2., quae imitata reperitur 
apud eumdem J. Bauhinum, p. 872. f. inter, de quo postremo loco 
aut omnino silent, aut eum ad alienam speciem, in eorum opere eodem, 
afferant, ut fecit, ex. gr., Gaudin, qui Dodonaei loco sub nostra specie 
citato, postremum illum J. Bauhini ad V. montanum (ei crassifolium) 
retulit! Et haec Dodonaei figura, quam a Caertois, D' Avoine, et Morren 
confirmatam rejicere nolui, multa prorsus similitudine pollet cum V. ma- 
Joris figura Fuchsiana ab auctoribus laudata! 
Verbascum bicolor (Tilli) Badarò Osservz. (1824). 
Tilli Cat. hrt. Pis. (1723.) p. 171. (e montbs. Amalfitans.), ex Tenor., et Bert. ; sed Michel. non 
invoc. Badr. in Giorn. Config"; MESS Dec £. T. 7. + 365. n. 4., De Notrs. Reprt. Fl. Lig. n. 
1312. V. Boerhaavi Le Maont., Willk. Lang. 2. n. 2613. V. bicol., et V. rotundifolium Ten., Bert. 2. 
ps. 599-600. ns, 20, 21. V. Boerhaavi L. Mant., et V. bicolor Benth. in DC. Pr. P. 10. p. 231, ns. = 
et 23, V. mixtum Ramd. apud DC. Fr., et V. majale DC. Fr. Suppl., DC. Dub. p. 340-4. ns, 9, 10., 
Loisel. Gall, ed. 2. p. 172. ns. 13, 16., V. mixtum Ramd., Gay. Coron. Endr. Pyr., Gaud. 2. n. pa 
V. phlomoides La-Peyr. Herb., ut etiam autops. loci, et Pourr., Herb. Matr., et Colmeir. TE i 
Catal. Reichnb. Icon. C. 30. t. 1654., Tenor. Nap. p. 92, n. 98. t. 23. cred. (rotundif.), Mill. Ic. t. 273. 
€» Flor. Maj. Jul, Fruet. Jun. Aug. In Pyr. med. orient, facilius 
reperiendum ubi Olea non proeul adest. : 
Legi in Pyr. or. (Roussillon) ad St. Fereol, contra Ceret, die 13. 
Maj. 1843.; sub Prats de Mollo au Bauze de V Aze, die 26. Jun. 1840.; 
ad Port-Vendres, die 13. Maj. 1837.; in Pyr. Catal. supra la Jonquera 
al col Priorat, die 8. Jun. 1843. Legique in Pyr. septr. med. (Bigorre) 
supra Pierrefitte, ad rupes las Escalas, die 11. Jun. 1862. E Tarbes 
a Gay cum Gaudin communicatum in collectione Deville non reperti, 
sed ibidem inveniri non inficiar. Observavi à lagorge de Luz in val- 
libus de Louron, d' Aure; in Pyr. or. ad Olette (du Conflent), ad Thues 
(item); in Cerdaña ad Villanueva sub las Escaldas; in Pyr. Catal. ad 
alleu, supra Ribas ad Pardinas , in Monseny; ad Tremp; in agr. 
Ruscinon. ad St. Ant. de Galamus. Prima Bertoloni descriptio optime 
22 
