338 
cadit in speciminibus e locis Candolleanis autopticis ei subjectis, ita 
ut locus non sit observationi exaratae a Bertoloni l.c. p. 600., quae 
originem duxit e Candolleana minus accurata descriptione, 
Bentham V. bicolorem recepit in speciem, sed observavit: A V. Boe- 
rhavii lana densiore, et foliis differt, verisimiliter ejus mera varietas, Re- 
vera speetatis characteribus distinctionis propositis, non potes quin eos 
| parvi facias. 
Video staminum filamenta omnia hirsuta, contra DC., Duby, qui 
duo longiora glabra dicunt. In individuis e Lavedan (Pyr. septr. med.) 
haee potissimum animadverti. Staturam bi-tripedalem, caulem simplicem; 
folia rugulosa; bracteas interdum acuminatas, inferiores praesertim; 
semper vero angustas; flores, prae illis individuorum alibi visorum, 
densiores; stamina omnia barba violacea praedita: perperam DC. di- 
cere folia petiolata, et paniculam ramosam. 
Me non parum perturbat relata a Gmelin (Bad. Als. p. 498.) Obs. 
sub suo V. phlomoide n. 327. «Individua passim Monspelii, Narbonae, 
et in Hispania lecta, a nostratibus non diversa.» Puto illum nostram 
speciem legisse; sed quid illius V. phlomoides cum nostro idem.? Sus- 
picor hancine identitatem non extitisse, et a se perperam perceptam 
in aliquo hibrido, veluti illum, cui Kirsehleger Als. p. 544. (Lychn. 
nigr.) retulit V. mirtum DC. Ni fuerit V. thapsiforme Badensi pro phlo- 
moide suscepto, cum individuis occitanico-hispanicis idem. 
Species obvia per Pyren. sept. med. in vallibus de Louron ad Ge- 
nost, et d’ Aure ad Vielle, ad Soulane, apparuit etiam hic loci floribus, 
seu corollis albis, sed specimina minus pulera deserui. Variant folia 
etiam in eodem individuo, crenis aut dentibus obsoletis, iisdemve pro- 
fundis: staminum longiorum filamenta minus prae aliis tribus barbata 
conspiciebantur. Loca calidiora, ad meridiem, in apricis habitat, neque 
per Pyrenaeos septentrionales ubiubi commune reperies, semper rarum. 
Opinor V. mixtum Ramnd. apud DC. Fr.3. p. 603. n. 2614., ad 
Maubourquet Pyr. septr. repertum, a La-Peyrouse ne memoratum quidem, 
eamdem esse speciem, de qua re dubitarunt DC. Duby. Male ergo, 
aut seorsim receptum in speciem, a Gay Coron. Endr. Pyr. p. , 
vel existimatum varietatem V. sylvestris b a Coss. Germ. Par. p. 280. 
n. 5., (Mèrat Par. ed. 4. 2. p. 222. n. 3. imitantes); aut relatum ad 
V. orientale M. a Bieb., quod in V. nigri forma, quae V. Chaixii cadit, 
a Rochel Pl. Banat. rars. p. 56. n. 42.; sive ad V. pulverulentum ad- 
ductum, quomodo sistunt Spreng. Syst. 319. n. 14, Spenn. Fl. Frib. 
2. p. 430. n. 3., Carion, Pl. Saon. Loir. p. 14.: aliis demum pro hy- 
brida progenie habitum, quomodo dein fecit Bentham apud DC. Pr. 
P. 10. p. 238.,* sequutus primam DC. opinionem, quam laudaverat 
Gay apud Feruss. Bull. Sc. Nat. T. 7. (1826.) p. 207.; dein Kirschleg. 
Als. p. 544. n.9., Mut. Fr. 3. p. 337. n. 13., Godr. cum Gren. Fr. 2. 
p. 557., Gren. Jur. p. 550., God. Jur. Suppl. p. 140., Koch p. 591. 
n. 21., Bréb. Normnd.ed. 4. p. 216., Chabss. Etud. Rubus p. 13. ad- 
ducendo ad illorum V, nigro pulverulentum vel nigr. floccosum, aut ad 
V. nigro-Lychnitidem, verso etiam, quae species circa putatam Ramond 
plantam, in Valle d' Aure, et de Lavedan, a me non animadversa est. 
Admodum speciei nostrae simile visum est V. semialbum Chev. b», 
Reichnb. Icon. C. 30. p. 14. t. 1660, V. simplex Labill. Icon. pl. Syr. 
rar. Dec. 4. p. 10. t. 5., valde proximum speciei de qua agimus ferme 
