342 
indistincte citavit. Videtur ortographiam nominis correxisse Sprengel, 
Anleit., etc. ed. 2. T. 1. (1817.) p. 394; cf. et Syst. Veg. 2. (1896) 
ps. 681., et 783. seq., et 935. 
Scrofularia alpestris (Brunyer, Jonq.) Gay in Durieu PI. Astur, apud 
Webb, Berthel. Canar. 
Brunyer Hrt. Reg. Bles. ed. 2. (1655.) p. 90. lin. 6.? Jonq. Hrt. Heg. Paris, 1659. p. 117, 
lin. ult. Gay l.c. T. 3. p. 133. Not., Benth. in DC. Pr. P. 10, p. 307. n. 31., Willk, Lang. 2. n. 2633. 
(excl. La-Peyr.) S. Scopolii DC. p. 347. n. 6. S. nodosa La-Peyr. Hrb., cum scheda, et S. Scopolii 
La-Peyr. Hrb.. Benth. Cat.; S. maxima Pourr. Hrb. Matrit.i S. pyrenaica Bolos. in Herbar. 
9, Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. In montanis, frequens. 
Legi in Pyr. or. Valle d'Eynes, die 25. Jul. 1836. Habui a Deville 
e Bains de Boubé£; iste legebat etiam ad Estrem de Sales; ego observavi 
ad le Pic de Behorleguy, ad Barèges, ad Balnea de Panticosa, circa 
Luchon, in valle d'Aure, et de Aran, supra Merens ad l Hospitalet, in 
valle d'Andorra, ad Roncesvalles, à la Pena Montafñiesa, ete. 
Species, e montibus altis proveniens, descendens ad illorum basim 
in umbrosis, secus rivulos; crescit in sylvis, ad latera torrentium, atque 
ad agrorum margines etiam, per Pyrenaeos sparsim, reperienda, saepe 
gregaria, non exercitum, sed parum comitatum componens; scilicet una 
` 8-10-20., raro plura individua simul deprehendes. 
Planta perennis, statura 3-4 pedalis, flaccida, pubescens, mollissima, 
foetida, more congenerum, Caules simplices, aut sub-ramosi, angulati, 
angulis sub-alatis, qui anguli in caule, aut in primariis pedunculis pani- 
culae procedunt e lateribus petiolorum, ita ut ubi folium, aut bractea nulla 
extat, veluti in extremis pedicellis , tune isti teretes sint: hine forma 
subjecta est ista caulis quadrangularis, quae fit, generatim, angulis 
duobus e latere foliorum magis approximatis, alteris e dorso foliorum 
remotioribus, facie latiori in hac seeunda circumstantia, Et facies istae, 
generaliter, regulares sunt superne, inferne vero inaequales, scilicet 
duae latiores, angustiores alterae, aliis minus evidentioribus, minusve 
acutis; fistulosus, insuper, est caulis, et in superiori sui parte glandu- 
losus, nec tantum pubescens. Folia omnia opposita, additis saepe ad 
illorum axillas foliolis (unde inconsiderate Mutel, Bentham, Grenier 
dixerunt petiolum exappendieulatum); caeterum folia ampla, petiolata, 
cordata, crenato-dentata, simpliciter aut dupliciter talia; valde insuper 
nervosa, pubescentia, et glandulosa, petiolis superne sulcatis, sensim 
superne, proportione eum foliis observata, brevioribus factis. Folia flo- 
ralia angustata, dentato-lacinulata, in extrema illorum parte acuminata, 
et integriuseula, superiora linearia, et integerrima. Flores racemoso- 
panieulati, aut pyramidati, laxi, eum bracteolis ad pedunculorum di- 
Visiones, aut ad pedicellorum basim: rachis puberula, glandulosa. Calyces 
glaberrimi, laciniis ovatis, per marginem scariosis. Corollae quidem 
glabrae e viridi-fuscae, aut lividae, scilicet tubo viridulo, lobis fusce- 
scentibus, ergo corolla flavo-vireseens a Bentham minus exacte dicta 
est, sumendo a DO, Fr, 5. n. 2630.; tametsi plantam florentem viderit 
iste, et legerit ad Oo; anulo inferne viridi; labio inferiore replicato ad- 
presso, lateralibus erecto-patulis, superiore bilobo, lobis pro media parte 
uniuscujusque altero in alterum superposito. Rudimentum quinti sta- 
minis per corollam exeurrens obscure sulcatum quoad partem, quae - 
filamentum refert, in parte libera reniforme, sub-emarginatum, qua 
parte exporrescit fuscescens, caeterum viride in parte superiore (contra 
