344 
in calyce, in staminum filamentis, inque foliorum pagina inferiore. 
Corollae, et pistilli glaberrimi. Petioli canaliculati, panicularum pe- 
dunculi quadrangulares, pedicelli cylindracei. Corollae pars libera pur- 
pureo fusea, dempta inferiore ejus parte, quae, margine excepto, viri- 
dis est; tubus inferne viridis, media sui parte lividus, superne intensius 
coloratus, dilutius in inferiori parte. Labium corollae inferius non plano 
 adpressum, sed revolutum. Nee videntur flores majores prae illis 
S. majoris. 
Steven, Ann. Nat. Hist. V.D. p. 3. (tab. 1., teste Babington) com- 
probavit S. aquaticam Neotericor. veram esse Linnaei speciem, eui 
adduci debet S. Balbisii Hornm., et plurium Germanor., eumque se- 
uuti sunt. Lloyd, Loir. infer. (1844.) p. 317. Gren. Fr., et Jur., Ledb. 
Roia E contra, quam stirpem Germani S. aquaticam dixerunt hancine 
novam esse speciem volet, quam S- Ehrharti ipse Steven nuncupavit 
le. Cf. Babingt. Engl. Bot. Suppl. v. 4. n. 2875., et Man. p. 219., 
denuo Ser. alatam Gilib. Exerc. Phytol. p. 128. n. 83., Gren. Jur. 
p. 554., Kirschl. Fl. Vog. Rhen. p. 430. Reichnb. Icon. C. 30. p. 
25. t. 1672. f. 2. Fateor me una comprehendere non audere plantas, 
in quibus charaeter de appendice staminoidi in alterutra tam diversus 
desumitur. 
S. aquatica (Tragi, St. h. p. 184.) Germanorum, ergo, cui S. alata 
Gilib., S. longifolia Loisel., S. umbrosa Dumont, S. Ehrharti Stev. 
Koch Syn. ed. 2. p. 593. n. 2. Ser. Neesii, Wirtg., Fl. Batav. 16. t. 
1238., in Pyrenaeis adhue inventa non fuit: ad eam laudant Camer. 
Epit. p. 867., et Loesel. Pruss. p. 148. t. 75., quam prolationem ita 
adulteravit Willk. «Lois. Boruss. 1. t. 13.,» a Gilibrt. imit. Hasce 
plantas in unam conjunxerunt Wydler Mongr. p. 36-1. n. 22., Bentham 
in DC. Pr. P. 10. (1846.) p. 309. n. 39., evidenter etiam Bertol. 
Ital., et Du Mortier., Jungst. Wesfal. n. 857. Savi, Osserv. divers 
piant. (1816.) p. 14., Tragi figuram pro S. majori laudavit. Bertoloni 
ab ea omnino se abstinuit, Vereor ne Plantiniana figura spectet po- 
tius ad Ser. Ehrharti: cui pro certo pertinet Fl. Dan. fig. t. 507. 
(nec. 587. Benth.). S. aquatica. Bull. Fl. Par. T. 4. t. 311. minus bona 
est, quum non exprimat appendicem staminoideam in tubo corollae; 
a nostra quidquam diversa apparet foliis acutioribus, acutius dentatis, 
floribusque minus sature fuscis. 
Nomine Yquetaya venditata est decedente saeculo XVII., a quodam 
chirurgo gallo, non sine mysterio, ceu planta Brasiliensis, ad corri- 
gendum pravum odorem, et saporem  Sennae officinalis, referente 
Marchant, Mém. Acad. R. Sc. Paris ann. 1101. impress. 1743. p. 215., 
(v. p. 211-20.), nostris diebus Juss. (A. L.) Dict. Sc. Nat. T. 59. (1829.) 
p. 217., elapso saeculo Garidel, Hist. pl. Aix p. 436. | 
Bert. 6. p. 385. n. 3., Webb Berth, Canar. 3. P. 3 i 265. n. 2. 
, b 3 - 5. P. 3. p. 134. n. 3., Link Hoffm. Fl. Port. p. 265. n. 2. 
DC. Dub. p. 347. n. 4., Willk. Lang. 2. n. 2630. S. glandulosa Wahlgenb. p Bergg., Friv. Hrb. Rum., 
CN SA Petiv, Hrb. Brit. t. 35. f. ^ gi Moris, Hist. pl. Oxon P. 2. S. 5. p. 482. n. 5. 
2! F lor. J un. Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. Cantabr. meridionalioribs. 
Legi in Biscaya inter Portugaletta et Santurce, die 18 Jun. 1853. 
Fruetus legi sub Algortha, contra Portugalette, die 31. Jul. 1857. 
