345 
Planta uti congeneres foetida, pubescens, glandulosa, obscure ci- 
nerascens. Caules quadrangulares, angulis acutis, intus semifarcti, 
fragiles. Ego folia obtusata, neque acuta cum DC. Duby, Mutel, 
Lloyd, dicerem, iis exceptis ad paniculam sitis; caeterum folia ovato- 
lanceolata, sub-lobata, duplicato-dentata, basi excavata. Cymae laxae, 
ad ramusculos ferentes bracteas lineares, pedunculis adultis undique 
distractis; ego non percipio quomodo pedunculos, axillares 3-dichotomos, 
5-12 flores dixerint DC., Duby, nam computatio foret 6-12, Peduneuli, 
et calyces manifestius sunt pubescenti-glandulosi: calycis laciniae 
inaequales, superior magis elongata, angustior, vix scariosa; inferiores 
magis prae aliis breves, laxae, et scariosae. Corolla superne atro- 
sanguinea, medio pallidior, inferne virescens; rudimentum filamenti 
quinti, staminodium subrotundo-reniforme, vix emarginatum lividum, 
in parte superiore totum glandulosum, et minute punetatum. Staminum 
filamenta pubescenti-glandulosa, versus apicem adhuc manifestius com- 
pressa, quae filamentorum forma compressa a me observata quidem 
fuit in Sers. aquatica, peregrina. Et antherae compressae sunt; pistilli 
glabri; semina rugosa. 
Scorodonia nomen quo antiqui, Cordus, Thalius, Gerardus, Teu- 
crium Scorodoniam aetatis nostrae significare voluerunt, eum Linnaeo 
non erat profecto adhibendum pro alia planta, occultando sat aptam 
similitudinem e foliis illius Labiatae a Morison, et a Plukenet desumptam 
pro Serofularinea nostra. 
In Grisley Virid. Lusit., ed Ulissip. D. 1, b, lin. 1. (innumer.) 
legitur S. Scorodoniaefolio; in ed Veron. a Vandelli data, p. 15., 
S. Scordiifolio. 
In Linnaeum actas observationes ef. apud Boiss. Voy. botg. Esp. 
n. 1223., et apud Griseb. Spicileg. Fl. Rum. Bith. V. 2. p. 38., ca- 
vendo a Barrelieri figura, Ic. t. 274., quae S. Scopolii est. Nullimode 
reprehesentatur S. Scorodoniaefolia apud Lamk. Ill. t. 533., unde ca- 
vendum est ab hae prolatione, quam perperam iterum acclamarunt 
Gren. cum Godr. Fr. 2. p. 565., fidentes Poiret, Dict. T. p. 30. n. 6. 
S. Scorodonia Ledb. Fl. Alt. 3. p. 216. n. 7. probabiliter a nostra 
aliena est. 
. Scrofularia Ruta canina (Cortasus ad Matthioli) Antiquor., G. Bauh. 
Pin. p. 236. n. 8. 
Ex Bauh. G.: sed Siderit. 3. Matth. p. 1004: foliis Tanaceti parum cum specie nostra accomo- 
datur: v. E 521. MN. S. canina Auctor., E Koch p. 594. n. 7., Bert. 6. E . n. 10. , "W^ 4. n. 
1410. De Notrs. Reprt. Fl. Ligust. n. 1318., Moris Sard. 3. n. 901., DC. Dub, p. 347. n. 11. Yx-Bevr. 
Koch, S. crithmifolia Boiss., et S. canina, Willk. Lang. 2. ns. 2639-40-1., ut credo. S. sulda La- m 
Hrb., S. lucida St. Am. Agen, utraque Colmeir. Cat. pl. Catal., 2.a e loco, Camprodon: S. a cai 
purea Moretti, ipso fat.e pnt. Vincent.; S. pyramidalis Widl., ex Ledb. Ross., Scr. frutescens c x 
(non L.) Flor. Graec. Sibthrp. C. 6. p. 78. t. 598., et C. 7. p. 1. t. 602. (bicolor); Willd., m 1571. 
in fol. n. 59. (chrys.); Reichnb. Pl. cr. C. 8. t. 278. f, 970., et t. 729. f. 971., Icon. yA LS d 
f. 2., et f. 3. (Hopp.) cred.. Gusson. Pl. rars. Sicil. p. 259. t. 45., Sabb. Hrt. Rom. 2. ti S WD = 
Ynz. p. 242. t, 291.; Clus. Rar. pl. h. 2. 1. 5. p. 909, f. 1. Lob. Obs. p. 508. f, 2., Icon. 2. t. 53. f. 2.. 
Tabern, Krtb. p. 412. f. 2., Icon. t. 136. f, 2.. Gesn. Op. bot. ed. a Schmid. tab, aen. 16. f. 144 ic. infr. 4.a 
9) Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. Extra region. mediterran, rarior. 
Legi in Pyr. p etia supra Ceret ad Palol, die 19. Maj. 
1843. Habeo a Deville ex Cuyeou de l'Amouich: vidique ejus speci- 
mina ex les Eaux Bonnes. Observavi ad Bilbao, circa Luchon, ad Tou- 
louse, alibiq. 
