347 
Scrofularia ramosissima Loiseleur! 
Loisel. Fl. Gall. ed. 1. (1806.) p. 381. n. 9. Loisl. Gall. .ed. 2, T. 9. p. 36. n. 9., Moris Sard, 3. 
n. 902., Wydl. Monogr. p. 45. n. 45., Bert. 6. p. 399. n. 13., DC. Dub. p- 347. n. 12, S. frutescens 
DC., et Brot. Lusit., ex Webb. It. Hisp. p. 25.; Ser. humifusa Timb., Gaut. Reichnb. lcon, €. 30. 
t. 1675. f. 2. 
ħ Flor. Maj. Jun. Fruct. Jul. Aug. In litore orient. 
Legi inter Argelles, et Collioure, die 7. Jun. 1837. Observavi in 
valle de Aro, prope Palamos; ad Lloret de mar. Habui a Timbal ex la 
coueye prope Leucate. 
« Pedunculi inferiores aliguando ramosi, 3-4-flori, sed semper ut et 
bracteae breviores quam in S. Ruta canina ». Sic Salis-Marschl. Korsik 
(1824.) p. 22. Capsulae sphaericae, apiculatae; semina ovato-oblonga, 
sub-angulata, granulato-rugosa, brunnea, vix apiculata. Amicus Esprit 
Fabre qui ambas species (Rut. canin., et ramosiss.) in agro patrio, ad 
Agde, observabat, pro speciebus distinctis retinebat. jS. ramosissima 
gaudet semper habitu suffruticoso, longioreque vita prae S. Ruta ca- 
nina, nam, die 18. Jun. 1860., observavi quod fructus jam maturare 
incipiebat, ad S. Feliu de Guixols litore del valle de Aro. Caeterum 
non semper est prostrata, sed aliquando rami ejus eriguntur. S. Ruta 
canina vero in arenosis fluminum, apricis etiam enata, semper erecta 
est, Rudimentum quinti staminis breve, tenue, acutum, aliquando de- 
ficit, in hae S. ramosissima quidem: paniculam eglandulosam in Corsi- 
canis etiam individuis video, in quibus tantummodo folia tenuius divisa 
habentur. Cum S. Ruta canina conjungenda stirpem praedicavit Chaub 
Fragm. (1830.) p. 4. S. frutescentem Brot., non ad hanc speciem, cum 
Webb, sed ad S. Rutam caninam retulit Boiss., Voy. botg. Esp. p. 446., 
ut alibi dixi. 
S. hispanica, foliis tenuissimis Salvador b H. in Boerhaav. Ind. 
P. 1. p. 235. n. b. pertineret ad S. lucidam ex Colmeir., Catal. pl. 
Catal. p. Dubius testis, qui S. lucidam in plantis e Camprodon vi- 
debat, et qui nec nostram quidem S. ramosissimam agnovisse apparet. 
SECTIO 2. AXILLARES ex Koca. 
. Scrofularia pyrenaea (La-Peyrouse) Bentham. 
;La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. p. 356. n. 5., qui de S. vernali L. juste dubitavit. Benth. in DC. 
Pr P; 40: n 306, n. e does. dada Fri 3 H64, Willk, Lang. 2. n. 2628. S. vernalis La-Peyr. 
Herb., Benth. Cat. p. 1420., Timb. Llaurenti. 
€ Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In Pyr. med., minus rara in 
meridion. Arag. ; 
Legi sub St. Beat à VEstagnau, die 4. Jul. 1843.: in Pyr. Arag. 
a la Peña Montanesa, die 6. Sept. 1850.; in m.* Turbon, die 16. Jul. 
1861., supra Huesca et Apiés ad summit. montis Æl Salto del Roldan, 
‘die 10. Jun, 1850. Habui a Deville ex le Ger du Troubat. i 
Observavi supra Cauterets, ad Esquierry, in Pyr. Arag. sub l'Er- 
mite de San Gorje, et in m.? la Pejia de la mula (Sobrarbe) ad antrum 
puleherrimum. Ex m.* Arnouillas demonstravit Gaston Saeaz, ex la 
Grotte d'Eup, Lezat. Vix e Pyren. hispan. Willkomio nota. | 
Pedalis, sesquipedalis planta, basi praecipue ramosa, ramis saepe 
contortis, et intricatis; mollis, pubescens, glanduloso-viscosa, odore prae- 
dita balsameo, magis perspicuo in individuis loco aprico degentibus. 
Vivit plerumque ad rupes, et in locis saxosis, solo calcareo sese de- 
