349 
Godr. Fr. 2. p. 621., ut magis explicite fecerat Mut. Fr, 2, p. 955. 
«n. 5. Vix mentione dignus Colmeiro, qui, Cat. pl. Cat. p. 190. locum 
citat Monseny, a me pervisum. In Herbario La-Peyrouse reperi folium 
ferente schedam cum nomine, sed absque loco, nec ullum aderat spe- 
cimen! Quidam cum M. nemorali speciem commutarunt: eorum ali- 
quos citavi. 
Veronica Allionii Vill., melius V. Gerardi! N.; mihi e Pyrenaeis 
prorsus ignota est. Num La-Peyrouse eam unquam invenerit quam 
maxime dubito: diceretur exemplaria olim in illius herbario extantia, 
partim subtracta fuisse, subjectis aliis V. pratensi Dod. DC. eam in 
Pyrenacis existere non credidit, suspicatus Pourret, et La-Peyrouse 
pro ea recepisse varietatem V. officinalis; et ego item cogito, consi- 
derata Plukenetii figura allata (Phyt. t. 233. f. 1). Allioni pyrenaicam 
dixit stirpem, non e specimine e Pyrenaeis a se viso, sed e Tourne- 
fortii loco, quem libuit ei afferre. (Inst. r. hrbr. p. 143. V. mas rep. 
Pyr. fol. longr. glabr.). 
Linaria cirrhosa (Micheli) Willd. Ex agro Ruscinonensi sehedam 
cum specimine a Bentham acceptam ostendidit mihi Moquin Tandon, 
aliter nulla mentio unquam facta est de hac specie in Pyr. or. Quum 
de illo loco semper siluerit Bentham, sive Catal, sive apud DC. (Pr., 
P. 10. p. 269. n. 14.), tune Moquin Tandon ostentatio mihi vana 
apparuit. 
Linariam pilosam (Cup.) perperam in Pyrenaeis indicari a Linnaeo, 
Sp. pl. Mant. alt. p. 249., dixit Willdenow Sp. (Didyn. p. 233. n, 2.) 
Alpes in Pyrenaeos convertens. DC. Fr. 3. n. 2635. errores Willde- 
nowi (de eitanda Mant. p. 29., et Pyrenaeos, nec Alpes) imitavit, sed 
Linnaeum citans, veluti si ipse ad fontem rem hausisset. 
Linaria spartea (Moris.) Lk. Hoffm. Adeo Pyrenaeis proxima, ultra 
Adour ad St. Esprit prope Bayonne a me quidem lecta, eos perfide 
fugit pulcherrima species; forte e Lusitania cum mercibus Í. c. et ad 
Bordeaux inlata fuit. Audacter per totam Hispan. passim indicatur a 
Willk. n. 2663. B 
Digitalis grandiflora (Fuchs, h. st. p. 894.) All. Pyrenaea dicitur 
a Gren. Godr. Fr. 2. p. 603; qua fide nescimus, Haec reperta ad 
Santander quadam probabilitate gaudet. 
Digitalis obscura (Boccone) L. En Monseny, y otros montes, Colmeir. 
Cat. pl. Catal. p. 117. Haec species, cujus habitus fructificans, innotuit 
Lagasca, et Boissier, montibus Hispaniae australis adscribitur; ipsam 
vero in citato m.° Monseny vivere Colmeiro auctoritate, vel fide tantum, 
minime credam. Late in Hispania indicant Lange, et Willk. Pr. 
ds Di: 2718. 
