359 
qui in limbo dilutior est. Stamina quidquam declinata, inaequalia, 5-6, 
ad faucem corollae barbata. Stigma lobulatum, ante plenam sui ex pla- 
nationem in medio suleatum, quod fugace est, nec (cum DC., Duby, 
Bertoloni, Moris, aliisque) characterem constituit. Nec corollae barba 
est brevis (DC. Duby), neque staminum filamenta in omnibus Lycii 
speciebus villosa, aut barbata sunt (DC., Duby, Mutel); ut penes saepe 
memoratos DC., Duby, non laudo ipsos dixisse corollam infundibuli- 
formem, limbo quinquifido praeditam. 
Praecipuum distinctionis characterem ad L. vulgare ab europaeo di- 
stinguendum auctores galli a me citati sumunt e forma, et e numero 
dentium calycinalium, qui tamen dentes numero, forma, dispositione, 
plurimum variant in ambabus speciebus, uti jam observavimus in agro 
Monspeliensi, autumno 1836., dein in ipsis Pyrenaeis, ad Rosas prae- 
cipue, ubi calyces quinquedentatos. vidimus, dentibus inaequalibus; 
numero minoribus etiam, quaternis, ternis quoque, plus minus profundis, 
raro regulariter, saepius irregulariter dispositis, quasi in formam bi- 
labiatam sese offerentibus. Potiorem distinetionis notam sumendam esse 
censemus a corollae fauce barbata, et limbi laciniis ciliolatis in Z. vul- 
gari, dum, e contra corollas prorsus glabras in L. europaeo observavimus. 
Magna de L. barbaro confusio penes Linnaeum, et plures eorum, 
qui eum sequuti sunt, me olim suaserat, ut nomen specificum stirpis 
nostrae mutarem, dixique Dunalianam, non quia speciem haud descrip- 
tam existimarem, sed ut elicieretur nomen multis dubiis, multaque 
eireumventus obseuritate. Hoc declaratum volui, ne quis leeta pro- 
latione mea de L. Dunaliano apud Dunal l.c., me aliter sensisse 
existimaret, 
Citavit Linnaeus, Sp. pl., aliique post eum, sub Z. barbaro, Jasmi- 
noidem sinense halimi folio longiore, et angustiore, Du Ham Arb. Arbust. 
p. 906. t. 121. f. 4. Ast ‘in citata tabula duae tantum conspiciuntur 
figurae; et Du Hamel, p. 307., dieit a se figuratas fuisse plantas fe- 
rentes numeros 2., et 3.; mox ipse in capite tabulae indicare ceu fi- 
guratas species ferentes numeros 3., et 4. Nec clara, nec tuta res est 
ista, Du Hamel attentius consideravit Lamarck, Dict. 3. p. 509-10., 
nec p. 489., ut, repetito casu, illum eitavit Willd. Sp. Pentandr. p. 1059. 
Radix laudata fuit in Rossia contra hydrofobiam. ; 
Lycium europaeum (Bibl. Sacr., Dioscor., Arabum.) L. Sp. ed. 1.2, 
et Mant. 1a, : 
Hauseit, vel Hausegi, aliis Ausedsch Bibl, et Arab., ex Rauwolf. Hatak, ex Lingbye Obs. $^ 
robot.; Alhaus Arab.. pt: Bellon. Dioscr. 1. 4. c. 119. Koch M 583. n. 1., Bert, 2. p. eh aw j^^ 
Sard. 3. n. 883., Loisel. Gall. ed. 2. p. 167. n. 1., DC. Dub. p. 337. n. 2., Willk. Lang. 2. n. 2587. 
L. mediterraneum Dunal in DC. Pr. P. 13. S. 1. p. 523. n. 34. (pro parte, ex Jaub. et m b. M me 
Var. d cinerea, ex Reichnb., imo tota sect.e longiflor., ex Lowe). 5. barbarum La-Peyr. t "1636 £1 
mosum Salisb. Pr. Flor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 30. t. 236., Reichnb. Icon. C. 30, Pe efe 
Michel. Gen. pl. p. 224. n, 1. t. 105. f. i. Jaub: Spach 111. pl. orient, V. 5. p* t. inf io 5 pas É 
mal., Matth, Compend. p. 63., Camer. Epit. p. 78., Dub. Arbr. Arb. 1. t. 120., a Matth. Clus. P. 
P. 66-7., et 69., Rar. pl. Hist. 1. 4. p. 109. f. 1., Dod. Pempt. p. 794. f. 1. 
hh Flor. Apr. Jun. Fruet. In calidior. region. mediterr. 
Legi in brr orient. (Conflent) supra Cattlar, die 30. Aug. 1843. 
In sepibus Cantabriae speciem reperiri dicit Willkomm, Sert, FI. 
isp. n. 785.: ego ibidem eam non animadverti, nec extare credo. 
Ipse Willk. in Pr. Cantabriam non amplius citat. Quidam hue referunt 
figuram Lobel. Obs. p. 593. f. 3., Icon. 2. t. 180. f. 2., Clus. Rar 
