363 
Algortha, ut supra Lizarza in m.* Azurdajo, vidique ex Mundaca a 
Mieg collectas. Varietatem latif. percepi supra Vinies; mediam ad la 
Carbonera, et ad Murillo Gallego in Monsec.; angust. inter Lumbier et 
Liadena; sub Verra l.d. Indalas; et formas varias observavi ad Roca- 
fuerte, ad Sanguessa, in Roussillon, aux Corbières etc. 
Arbusculum, rarissime arbor sempervirens, floribus lutescentibus, 
suave olentibus, fructibus nigricantibus. Lignum ad opera tornata 
aptissimum. 
In omnibus ab auctoribus putatis speciebus europaeis ego video 
formas unius ejusdemve speciei mirimode ludentis. Simul, et mixtim 
erescentes saepe reperii, transeuntes gradatim unam in alteram; nullam 
percepi differentiam in habitu, inflorescentia, fructibus; omnem ad folia 
eireumseriptam, quae in affini Olea europaea aeque ludunt, quam tamen 
arborem in plures species, ab expertis acceptas, non lacerarunt botanici. 
Folia dentata, aut integra nihil dicunt, quia nota haee incerta om- 
nino, fallax, et varians in eodem caudice reperitur: item foliorum lati- 
tudo non offert characterem constantem, sicut non offert eorum apex 
plus minus acutus, vel etiam acuminatus. In drupis nullam percepi 
differentiam, quidquid dixerit Bertoloni, de drupa obtusa, wmbilicata 
in Ph. latifolia et stricta sua, dictum, ut credo, e marcescentia apiculi 
sive stigmatis, et stili, unde haec exoritur forma in maturiore drupa. 
Reapse sunt omnes drupae apiculatae, et mox umbilicatae pro illorum 
aetate diversa. Apiculum adhuc persistens in Ph. conferta var. angustif. 
observatum ad Rosas, die 28. Aug. 1846., solo attactu facile cecidit, 
et drupa illico umbilicata facta est. Hunc errorem de drupa apiculata 
in Ph. media, umbilicata in Ph. latifolia habuit Visiani etiam, 3. p. 20., 
de quo tamen errore mox ipse in suspicionem venit, p. 21. Observ. ad 
n. 1146. Cf. Moris l.c. p. 13., et respondeas, quaeso! Non tibi videtur 
recte rem perspexisse Moris, ast majori, prae veritate, obsequentia erga 
Bertoloni, eam velamine obtendere studuisse? js 
Tournefort, desumens praesertim a Clusio, a fratribus Bauhini, ab 
illius antecessoribus in Hort. Bot. Paris., amplificans quoque e suo, adeo 
Phillyream secavit, multas, tum in Schol. Bot, Paris., mox Elem. Botg., 
denuo Inst. r. hrb., proponens species. Hune praesertim ducem sequutum 
fuisse Pourret diceres, de cujus speciebus prout illius Herbarium, Ma- 
triti asservatum, suppeditavit, concinne dicam. Ph. polymorpha Pourr. 
e Galloecia, mihi est omnino Ph. augustifolia Auctor, Ph. neriifolia 
Pourr., inter Malaga, et Gibraltar lecta, folia latiora , lanceolata pro- 
ferens, judicata fuit a Reuter (ex scheda Reuteriana in Pourret Her- 
bario reperta) ceu Ph. angustifolia, mihi prorsus talem non se efficit, 
quum viderim formam accedentem potius Ph. mediae Auctor. Adduxit 
ei Pourret Ph. hispan. Neriifol. Tournef. Inst. r. hrb. p. 596.; ut erat 
expectandum; caeterum agitur de specimine flore, fruetuque orbato. 
Sequitur Ph. quaedam e Monserrat, ad Barcinonem, distincta a Pourret 
nomine Ph. ligustrifoliae Pourret, cui ceu synonyma referuntur Ph. folio 
Ligustri, G. Bauh. Pin. p. 476., Tournef. l.c., Salvador Herb.; et istud 
quoque specimen flore fructuque carente, lusumque quasi medium 
ostendit Ph. mediam et angustifoliam inter. Altera forma, ex Olot, 
spectanda foliis per marginem aculeatis, ad suam Ph. angustifoliam 
Herbarii ab ipso Pourret relata, offert statum, qui Ph. mediae aucto- 
rum proprius accedit. Alia, quae pro PA. latifolia Auctor. illico judi- 
