911 
Galicia, in Revista de los Progressos de las Ciencias exactas, ete. T. 1. 
Madrid 1850. p. 249. column. 2.*: ast illam non recepit Planella Giralt 
FI. Gallg., quem conferas (quamquam haesitantem) p. 158. Not. 
Illam omnino praeterüt Sprengel, ineuria forte. 
Avornio, Avoruus, Anorvus, Crescenz. Agric. l. 5. c. 34., a G. Bau- 
hino, Pin. p. 428. 5 huie speciei subactus, a Targioni, Diz. bot. ed. 
2. p. 18. Fraxino Orno; ab aliis Cytiso Laburno, adeo obscurus est, ut 
speciei nullae tute citari possit. Lagusi, Herbar. Ital. Sicil. 1743. p. 8. 
n. 26., nomine Avornio Alnum vulgarem salutabat; Miller arbusculam no- 
stram Frangulam Alnum dixit, et ita Moench. Meth. Suppl. (1802) 
insalutato magistro. 
SECTIO 2.* ALATERNUS Prixu, Tourxr.; PHILYCA Tuxkopnn. 
Rhamnus Philyca (Theophrasti) Nob. 
Theophr. Hist, pl. l. 1. c. 15.; 1. 3, c. 6.; 1. 5. c. 7., Plin. Nat. h. 1. 16. c. 96. vel 45.? Rh. Ala- 
ternus L., Koch p. 163. n. 7., Bert. 2. p. 661. n. 9., Moris Sard. 2, n. 244., DC. Dub. p. 111. n. i; 
Poir. Dict. T. 4. p. 471. n. 22. Rh. Matra: La-Peyr. Herbr.; Rh. balearica Willk. Balr. n. 629? 
Spach. Suit. Buff. Atl. t. 15. f. 2. fl. fr., Turp. in Dict. Sc. Nat. Dicot. Atl. t. 270., Nouv. Duham. 
T. 3, p. 41. t. 14., Douv. Jouv. in Mém. Acad. Montp. T. 9. (1877-8) p. 182, tab.ae f. 3. Gesn, Op. 
bot. ed. a Schmied. tab. lign. 19. f. 167. mih. vidtr. Pen. Lob. Advrsr. p. 421. f. infr., Icon. t. 134. 
f. 1., Tabern. Krtb. 2. p. 1456. f. 2., Icon. t. 1042. f. 2., Clus, Hisp. p. 56-60., Rar. pl. h. 1. 1. p. 50. 
fig.ae J. Bauh. Hist. pl. 1. 1. 5. p. 542., Duh. Arbr. Arb. 1. t. 14. videtr. 
h Flor. Mart. Maj. Fruct. Maj. Jun. Per region. mediterr. locisq. 
calidior. frequentius; sed occurrit quoque in Pyr. Cantabr. merid., 
inque septr. med.; in istis rarissime. 
Legi in Pyr. Cantabr. humilior, (Guipuzcoa) supra San Sebastian 
ad Lojola, die 13. Sept. 1844.; in Pyr. or., Roussillon, contra Ceret; 
secus iter ad Oms, die 13. Maj. 1843. Habeo a Deville lectam inter 
Pierrefitte, et Viscos a Corbin. Observavi ad Fontarabia, San Seba- 
stiano, Bilbao, Durango, Azcoitia, Tolosa, in m.* Azola inter Lizarza, 
et Lizasca, ad Pamplona, in Sobrarbe, etc. In Pyr. septr. med. ego 
vidi ad ruinas Castelli de Rochfort secus Garumnam, contra Bou:en8, 
et infra ad Muret. Ex Rap degit in Herbar. Parenteau, mihi de- 
monstrante opt? Montané. Varietatem, foliis minoribus distinetam, ob- 
.tinui a Gautier ad Narbonne lectam, Variabat ad Toulouse Cantabro- 
rum pedunculis, calycibusque glabris, vel quidquam pubescentibus, 
pubescentia sub-depressa; prope Durango, et ad Algortha observavi 
petiolos pubescentia crispa praeditos, caeterum planta hie loci glaber- 
rima sese offerebat. Individua vero Cantabrica foliis majoribus, nec 
adeo coriaceis, luxuriabant. Linnaeus prius, Hrt. Cliffrt. p. 70., ceu 
polygamam declaravit, mox, Sp. pl. p. 281. n. 9., ceu dioicam, qualem 
antiqui Clusius, et J. Bauhinus eam delinearunt. Reapse in utroque 
statu occurrit, quod e primis animadvertit Willich (1762.) de plantis 
quibusdam Observ. pi: Di Hermaphroditam observabat Medicus; ef. 
Act. Acad. Theodoro Palat. T. 3. (Manheim 1775.) p. 193. Rudimenta 
pistilli in floribus masculis vidit Schrank Obs. bot. apud Roem. et 
Uster Magaz. bot. T. 3. (1190.) p. 6. Sub fine aetatis suae addebat L. 
Mant. altr. p. 341. « Alia arbor mas, alia Hermaphrodita feminea antheris 
effoetis ». Num Philyrina Cordi apud Gesner Op. bot. ed. a Schmied. 
P. 1. p. 14. sistat varietatem Phillyreae Dioscoridis majorem , latifo- 
liam, foliisve serratis, vel Rh. Philycam tangat dubium manere potest 
e data descriptione. Cordus suam plantam 1m Liguria, inque agro Flo- 
rentino spontaneam dicit, qua loca ambas species alunt. 
