316 
Spina occurrit valida, alias emarcida, tumque rami inermes fiunt. 
Stipulae facile caducae, in adultioribus foliis desiderantur; sed dum adsint, 
sunt ne verae stipulae vel potius ad gemmarum systema pertinent? 
Floram Danicam quasi invite citavi. 
Paliurus Theophr., Virgil, Tournf. 
Paliurus australis (Biblia Sacr. Theophr., Dioscorid., Virgil., Colum., 
Plin.) Gaertn. . 
Charul. Job. c. 30. v. 7,, Proverb. 21, 31. cf. Cels. Hierob. 2. p. 163. Theophr.Hist. pl. 1. 3. c. 
17., et locs. aliis; Dioscr. l. 1. c. 191., Virgil. Buc. 5. v. 39., Colum. R. rust. I. 2, c. 3., l. 7. c. 96; 
l. 41. c. 3, et 4, Plin. Nat. h. 1. 24. c. 13. vel 71. Bert. 2. p. 667. P. aculeatus Plur. Auctor., Koch 
p. 162., DC. Dub. p. 111. P, acul. La-Peyr. Herbr.; Cord. St. h. l. 5. apud, Gesn. Op. bot. ed. a 
Schmied. P, 1. p. 9. Flor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 34. t. 240., Pall. Fl. Ross. P. 2. p. 27. t. 64., 
Lamk. lll. t. 210., Gaertn. Fr. Sem. pl. p. 203. t. 43. f. 5., Nouv. Duham T. 3. p. 57. t. 17., Deak in 
Flor. Coloss. Romn. p. 93. tab. bot. 2. f. super. Duh. Arbr. Arb. 2. t. 18. a Matth. Matth. p. 157., 
Camer. Epit. p. 80., Dod. Hist. pl. (gall.) p. 487. f. 2., Pempt. p. 756. f. 1., Lobel. Obs. p. 598. f. 1., 
Icon. 2. t. 179. f. 1., Lonicer. Krtb. ex Uffenb. 1688. p. 141. f. 4. (n. 3.). 
ħ Flor. Maj. Jun. Fruct. Aug. Sept. In Pyr. orient. cum Olea, 
Legi in Roussillon, contra Ceret eundo ad St. Féreol, die 27. Maj. 
1843. Observavi ad Olot, Rosas, Perpignan, ete. 
Plures citant P. aculeatum Lamk. Ill., sed male citant tabulam, in 
qua nomen istud non legitur; reperitur denominatio ista in P. 2. Illustr. 
Gener. p. 347., Gen. 611. n. 1. Exiit anno 1793., ergo posterior prae 
Gaertneriana (1788.) fuit. 
Non est planta stricte cum Olea comite, ut quidam putant: reperitur. 
in plurimis Italiae meae locis, abunde etiam ad Bagnacavallo, ubi Olea 
culta cito perit, Pallas, Flor. Ross. c., eam indicat « In jugis sub-al- 
pinis trans-terekiensibus », cf. etiam Ledeb. Fl. Ross. 1. p. 500. 
Jububa Caesalp. De Plnts. 1. 8. c. 24. p. 107. Zizyphus Dod., 
Tournefort. 
Disputatur Salmasius, De Homonyms. c. 69., Zizyphum Neoterico- 
rum ab illo antiquorum abhorrere; istud respondere Elaeagno angustifolio 
contendit, nostrum olim T'uburem nuncupatum fuisse, uberem Plinii, 
Tubur Mart. Ego virum eruditissimum libenter excepi, iis praesertim 
consideratis, quae de Zizypho scripsit Plinius, Nat. h. 1. 21. c. 9. vel 
21., considerato etiam Columella, qui arborem Zizyphum album vocat, 
R. rust. l. 9. c. 4. Praestat ergo nomen a plurimis, post renatas lit- 
teras adhibitum, praeponere. Cf, si libet, G. Bauh. Pin. p. 446. 
 Jububa mediterranea (Hippocr. Theophr., Galen., Dioscor., Colum., 
Plin.) Nob. 
Hippocr. Affect. p. 525., Theophr. Hist, pl. 1. 3. e. 17., Dioscr. l. 4. c. 119. ex Fée, renuente 
Spreng; Galen. Alim. 2.; Colum. R. rust. l, i c. 2., Plin. Nat. h. 1. 45. c. 14, item 14; et l. 16. 
c. 25, vel 42., et 1. 17. c. 10, vel 14., Svetn., Mart. Zizyphus vulgaris Lamk. Il., Koch p. 461., Bert. 
2, p. 661. n. 2., Moris Sard. 2. n. 381., DC. Dub. p. i41. Flor. Graec. Sibthrp. C. 3. p. 35. t. 241., 
Gaertn. Fr. Sem. pl. P. 202, t. 43. f. 4, Lamk. Il. t. 185. f. i., Nouv. Duham. T. 3. p. 49. t. 16., 
Spach Suit Buff. Atl. t. 15. f. 1. fl. fr. sem., D'Orbign. Dict. univ. Hist. Nat. Dicot, t. 31., Turp. FI. 
med. T. 4. t. 210., W., W., F., N. ab Esenb. Pl. offic. t. 362., Galles. Pom. Ital. cum tabs., Plenck 
m pl. med, T, 2. p 39. t. 141. Duh. Arbr. Arb. 2, t. 111. a Matth. Matth. p. 268. Camer. Epit. p. 16T., 
ilus, Hisp. p. 49-52., Rar. pl. h. 1. 4. p. 28., Dod. Pempt. p. 807, f. 1., Trag. St. h. p. 1023. 
h Flor. Jun. Jul. Fruct. Sept. Oct. In Pyr. orient. merid. calidior. 
Legi ad Orgañia, die 26. Jun. 1846. Observavi ad Montferrer 
contra Arfà, ad el Seo de Urgel. 
Florum. partes aliquando numero auctas, ut vidit Host, A. ed. 2. 
p. 306., ego quidem observavi; scd potius in plantis cultis. 
