377 
Trib. 3^ AQUIFOLIACEAE (DC.) N. ex Parl. 
Aquifolium Italor., Tournf, Ludwig., Scop., Gaertn. Ilex Lo- 
nicer., G. Bauh., L., Maxim. Cor. Ilic. ps. 14. seqs. 
Crataegon, sive Crataegona Theophrasti quam Itali Aquifolium vocant, 
Plin. Nat. h. 1. 27. c. 8. vel 40. 
De hae voce cf. quae accurate dixit Schrank. Prim. FI. Salisb. 
p. DT. n. 164. Obs. 
Aquifolium spinosum (Theophr., Virgil, Plin.) Gaertn. 
p. 59-62. ns. 1-33. t. 22, a Matth. Matth. p. 161., Camer. Epit. p. 84., Trag. St. h. p. 1067. Dod. Hist. 
582, f. 1., Icon. 2. t. 153, 
f. 2., Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. tab. lign. 19. f, 166. et f. 165. adsunt. vars. inermes,, Lonicer, 
.h Flor. Maj. Jun. Fruct. per ZEstat. 
Legi in Pyr. or. Roussillon, ad Oms., die 23. Maj. 1843. Com- 
mune est in Pyr. Cantabr. meridion. humilior.: alio sparsim occurrit, 
Vidi ad San Juan de la Peña, Pyr. Arag., arborem puleram trior- 
gyalem, foliis integris, in qua ni rami minus copiosi fuissent, et habitus 
laxior, eam pro Syringa vulgari, e longinquo, aliquis suscepisset. Et 
vidi in m.° Urquiola, supra Ochandiano, in eodem individuo folia plura 
angustiora, integra, inermia, vel ex iis aliqua spina tantummodo ter- 
minali praedita: itemque arbores foliis partim integris inermibus, partim 
dentatis spinosis, conspexi in Pyr. septr. med. sub Paglietta, ad Peira 
negra, die 23. Aug. 1858, Hujuscemodi lusum ad Superbagnères ob- 
servavit Zetterstedt, Pl. vasc. Pyr. princip. n. 278., qui folia ita va- 
riantia similia illis Lauri nobilis perperam dixit; hac fallaci compara- 
tione usus fuerat Bruinsma Flor, Frisie. 1840. p. 44. n. 208. Hujus 
lusus notitia non caruit Gesnerus C. (cf. Epist. med. (ex edit. Frosch 
1577.) ert. 94.) e speciminibus a Fabricio acceptis; ef. etiam Hrt. Germ. 
ert. 247. vers. Hosce lusus ab aetate pendere plantae existimabat G. 
Bauhinus, Pin. p. 425. n. 5. r . 
Interdum arbor pentamera occurrit. Qui cupit cognoscere varie- 
tates et nomina ceu species eis imposita, valde numerosas, adeat 
Goeppert, Delect. sem. hrt. bot. Vratisl. collect. ann. 1852., eonsu- 
lendo Schlechtendalii Linnaeam T. 26. (1853.) p. 740-4.; cf. etiam 
Duham. Arbr. p. 59. seq. Nomen genericum Jlieis praecise relinquo, 
eo magis quia Ilex Virgilii et Latinorum Quercum Ilicem significat. 
Reapse illud Aquifolii e Plinio, ab antiquis receptum vix opportune 
cadit in genus, quod plures species perpetuo inermes continet, et 
species europaea etiam interdum folia inermia prorsus gerit. Objecta- 
lionem patitur etiam Gaertneriana denominatio, quam in A. Theophrasti 
mutaveram; sed quum ad nostram speciem agatur de objectamento per 
exceptionem, tune supersedi. Observabunt etiam, quod a gie an 
plantae aquifoliaceae eae generatim dicebantur, quae folia aculeata e- 
rebant, in primis Cinareae! Theoph. Hist. pl. 1. 6. e. 4 (ed. Schneid.). 
