380 
qua si noviter detecta Bignoniacea illa quamdam in panicula simili- 
tudinem habet, folis profecto ab ea diversa est. Nomina plantarum 
propria in alienas translatas species reprehendimus, quamvis Linnaeus 
fecerit, Heister toleraverit, Neoterici receperint. Nomina vero homonyma, 
vel cum illis consonantia, vel ea commemorantia, acceptionem dum- 
taxat mererunt, quum affinitas naturalis adesset, nedum faciei simili- 
tudo cum remota planta tantummodo inest. 
Verbenacea repudiata 
Verbena supina Clus. Testatur Asso, Arag. En. n. 9., se eam vi- 
disse ad Santa Cilia, prope Juan de la Peña; ibidem ego perquisivi, 
sed non inveni, nee alibi vidi per Pyrenaeos, Aragonenses etiam. La- 
Peyrouse dieit a se observatam speciem inter Bagnères et Asté, Hist. 
abr. pl. Pyr. p. 13. n. 2., sed in Herbario ejus prorsus deficit; locus 
et auctoritas ista si Mutel inluserunt (Fr. 3. p. 65. n. 2.), flocci ea 
fecit, et merito, Gren., eum Godr. Fr. 2. p. 719. (exels. pl. e Fl. Gall.). 
Ord. 35: LABIATAE Juss. 
Positura staminum, eeu character ad Tribuum distinctionem, per- 
penditur a Moggridge, Fl. Menton. sub n. 32. 
Trib. 1* OCIMOIDEAE Benth. 
Lavandula Trag. (1551.) L. 
SECTIO 1.* STOECHAS Crus. 
Lavandula Stoechas (Dioscorid., Plinii) L. Sp. 
Diosc, I. 3, c. 28., Plin. Nat. hist. 1. 27. c. 42., vel 107. Bert. 6. p. 79. n. 4., Moris Sard 3. n. 
953., Benth. Lab. p. 147. n. 1., DC. Dub. p. 369. n. 1., Willk. Lang. n. 2212. La-Peyr. Herb. Stoechas 
urpurea G. Bauh. Flor. Graec. Sibthrp. C. 6. p. 40. t. 549., Reichnb. Icon. l. 28. t. 1227. f. 3. 
aul. Fl. Faun. Virgil. t. 2. f. infer. Ging. Lassar. Mongr. Lav. p. 128. n. 1. t. 3. f: 1. (nec Seringe, 
ut lapsu calami citat Gusson. Inarim.); Plenck Jc. pl. med. T. 5. p.69. t. 472., Savi Mat. med, p. 19. 
t. 55., Hayn. Term. bot. t. 37. f. 7., infer. Nouv. Duham. T. 3. p. 174. t. 43. (e pl. cult.); Less 
Monpt. irreg. t. 55. f. 4. Matth. p. 698., Camer. Epit. p. 465., Fuchs. Hist. st. p. 778., Trag. St. h. 
P 213., Cord. Hist. pl. crt. 105. a f. 2. Lob. Obs. p. 234. f. 3., Icon. t. 429. f. 2., Dod. Pempt. p. 275. 
. 1. Clus, Rar. pl. Hist. I. 3. p. 344. f. 2., Lonier. Nat. h. crt. 124. A. Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 
918. f. 2. Barrel. Ic. t. 301. 
ħ Flor. Apr. Maj. Fruet. Jul. Aug. Per region. mediterr. locis 
humilior, calidiorib. 
Legi ad Ceret (Roussillon), die 23. Maj. 1843. 
„Folia illa colorata, quae apicem spicae ornant, bracteae non sunt, 
quia terminales, neque in eorum axillis flores excipiunt; insuper ab 
aliis ejusdem speciei differunt. Numero, generatim, quinae, rectius, me 
judice, pro flore abortivo, monstroso exciperentur. Flores plerumque 
lilacini, vel violacei; nec debuisset eos dicere rubros, aut pallidos Savi 
Fl. Pis. 2. p. 43., Bot. Etr. 2. n. 490. Vidi specimina a Lacoma 
valde minus tomentosa. Stoechas dicta ex Insulis Stoechadibus, ubi 
species longe copiosa est, ipso Dioscoride gnaro. 
