384 
nomen M. rugosae desumpsit Lamk. Fr., reapse non spernendum), cri- 
spata, insuper undulata; bracteae lanceolatae, aliis setaceis intermixtis; 
calyces evidenter striati. "Typus speciei nobilior obvius mihi fuit ad 
Ax Pyr. auriger. 
Vidi plantam proferentem ramos plures ad terram, et erigere ramum 
simplicem, neque apice ramosum, ut de illorum M. rotundifolia effati 
sunt DC., Duby. 
M. macrostachya Tenor., quam invito Bentham, a M. rotundifolia 
separare maluerunt aliqui, me quidem judice meram constituit M. ro- 
tundifoliae varietatem; et M. rotundifolia a me in Cantabria lecta, sive 
e regione occidentali Europae, fert spicas M. maerostachyae, et bracteas, 
partim hujus, partim M. rotundifoliae (ex Bertoloni). Alteram notam 
a Bertoloni prolatam (lc. p. 93.), de spica constanter interrupta in M. 
rotundifolia L. si quis pro valida habere vellet, consideret varietatem b 
de M. macrostachya apud eumdem Bertoloni. 
M. altera Dod. Pempt. p. 95. f. 2., quam huc fidenter cum non- 
nullis adduxi, Courtois ad M. piperitam, Lejeune vero ad M. arvensem *, 
Smith Engl. Fl. ad formam memorosam M. sylvestris , suffragantibus 
D'Avoin., et Morren, adducere maluerunt. 
Mentha sylvestris (Theophr., Dioscor., Plin.) L. Sp. 
ir ag Hist. pl. 1. 2. c. 5., Caus. 1. 2. c. 22., Diosc. l. 3. c. 36., aliis 42. Plin. Nat. h. 1. 20, 
c. 14. vel 52., Dioscoridis loco respondens et Romanor. Mentastro! item et Plin. Ibrid. l. 19. c. 8. 
vel 47, Koch p. 632, n. 2. (excl. var. d); Bert, 6. p. 88. n. 1., et 10. p. 503., Gaud. 4. n. 1310., Benth. 
Lob. p. 171. n. 6., et in DC. Pr. P. 12. p. 166. n. 3., De Notrs. Reprt. Fl. Lig. n. 1401., DC. Dub. 
E 371. n. 1., Willk. Lang. n. 2226.. Jungst Fl. Westf, n. 789. Bess. Prim. Fl. Galic. 2. n. 694. La-Peyr. 
lerb., et M. nemorosa La-Peyr. hrb. s. 1., et M. viridis La-Peyr. Herb., M. insignis Chaix. Herb., 
forma nemorosa ex Timb. M. acuta Tabern. Krtb; M. emarginata Reichnb. sistit varietatem crispam 
ex Benth. Engl. Bot. v. 10. n. 686., Flor. Dan. t. 484., Schrank. Fl. Monac. t. 150., Fl. Bat. v. 3 
t. 209., Dietr. Fl. Bor. v. 5. n. 310., Coss. Germ. Paris. p. 315. n. 9. t. 20. f. 2., Tenor. Fl. Nap. 
5. n. 2146. t. 156. (serot.); Reichnb. Icon. C. 28. 4983. f. 1, 2, 3.: item Pl. er. C. 10 t. 982. f. 1313., 
et t. 984. f. 1315. cred., Plenck Ic. pl. medic. T. 5. p. 65. t. 466. Rivin. Monpt. irreg. t. 51. f. 1. 
Matth. p. 714., Compend. p. 425. Cam. Epit. p. 479., Dod. Pempt. p. 95. f. 4.. Clus. Rar. pl. hist. 
2. l 5. p. 32,; Cord. Hist. pl. crt. 156. b, 157. f. 1., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 98. p. 221., Lob. Obs. 
p. 271. f. 4., Icon. t. 508. f. 1. 
9| Flor. Jul. Aug. Fruet. Sept. Oct. 
Legi in Pyr. septr. med. Valle de Aran sub Vilach, die 25. Aug. 
1851.: in Pyr. orient. ad Mont Louis, die 11. Aug. 1837. Habui Tarbes 
a Deville. Insuper accepi a Timbal, sive e Bagneres de Luchon, sive 
e propinquis, inferioribusve locis et ex Capsir, nominibus M. sylvestris, 
Nouletianae, cardicantis Crantz, mollissimae, nemorosae, et argutae Timb., 
additis ibridis plantis e connubio cum M. rotundifolia. Lusum micro- 
phyllum e Viescas Pyr, Arag. reperii quidem apud Deville, qui lusum 
T habuit spicis ramosissimis foliosis compactis lectum in valle 
avantaygue. M. Nouletianam Timb. repudiavit ipse Noul. Fl. anal. 
Toul. 1861. p. 125. Variat staminum filamentis sub inclusis , pertin- 
gentibus tantummodo ad extremum corollae tubum , ubi hujus lobii 
exordiuntur; iisdemve cum pistilli& valde exporrectis. Ad Seo de Urgel 
cum hujuscemodi varietatibus magnitudo corollae eadem manebat. Se 
ad Camprodon varietas, in qua staminum filamenta sub-inclusa perspr 
ciebantur, minores gerebat corollas prae illis in quibus stàmina magis 
evoluta conspiciebantur. ; i 
M. nemorosam Willd. ceu peculiarem speciem reviviscere studuit 
St. Amans Fl. Agen. (1821.) p. 234. n. 2., contra Spreng. Hal. ed. 1. 
n. 648., et contra Sm., cf. Willd. En. p. 607. n. 2.: mox Hegetschw., 
