388 
ad Monspelium obviam, nobisque notissimam. Hujus formae quidem 
videbatur Moretti (cf. Minerv. Ticin. Papiae 1830.) Pulegium tomen- 
tosum minimum Boccone Herbar., Vienn. asservat. 
M. pulegium b eriocarpa DC. Fr. Suppl. p. 400., a me late visa 
in Herbario Coder, qui cam DC. communicabat, et cujus specimen 
obtinui a Coder filio, est planta Monspeliensi similis. De hae stirpe, 
quam olim ad Ziz quoque misit Coder, judicium dedit ille quod hue 
traseribere, ex ipsius scheda extante in Herbario Coder, non super- 
vacaneum judicavi: « Inter plantas a te acceptas, et inter eas, quas ipse 
legi, in Catalaunia, Menthae species huic (ad specimen Magontiaeum de 
M. Pulegio) valde similis occurrit, quae propriam speciem constituit, et 
forsan vera M. Pulegium L. est: hoc posito nostra nomen mutare debet ». 
Sed patuit mihi inspicienti specimine Magontiaco, agi tantummodo de 
altera forma supra memorata, in plagis Europae minus ealidis vitam 
degente. Denique M. pulegium, generis mirimode variaritis species, ad- 
modum ludibunda et ea est; cujus si quis intermedias formas non eon- 
sideraverit, facile in duas, vel in plures species, reluctante natura, sepa- 
raverit. Blechron Theophr., Caus. l. 1. c. 7., vel 8., idem esse cum Pu- 
legio, comprobavit: jam, sustinuitque Ruell. de Nat. Stirp. l. 3. c. 26. 
p. 669. lin. 9. seq. ; sed hancine interpretationem respuere, ut illam 
M. rotundifoliae proponeret, ausus est Paulet, in Stack Ill. Theophr. 
p. 90. Antiquiorem praefero sententiam, 
Lycopus L. 
Lycopus europaeus (Tragi et Loniceri) L. Sp. 
Trag. St. h. p. 90. f. exter.; Lonicer. Nat. h. crt. 110. D. Koch p. 636. n. 1., Bert. 1. p. 129. 
n. 1., Gaud. 1. n. 44., Moris Sard. 3. n. 960., DC. Dub. p. 359. n. 1., Willk. Lang. n. 2230. La-Peyr. 
Herb.; et L. exaltatus Herb. La-Peyr., Pesn. Cat., Lagasc. List Jersey ?, Albertini (Episc. Morav., 
huuc ex Wimm. Grab. Siles.), forma foliis pinnati fid. ; L. vulgaris Pers., Mart. (H.) Pr. Fl. Mosq., 
L, sinuatus Ell., Benth., cum L. exaltato Ell., et angustifolio Nut., add. fort. etiam L. rubello Moench., 
ex V, Gray Man.; L. palustris Lamk, Gater. Montaub., Marrubium aquaticum Trag. p. 9., M. palustre 
Trag. p. 10. et Lonicer. Engl. Bot. v. 16. n. 1105., Curt. Fl. Lond. ed, Grav. V. 3. t. 6. (stat. foliis 
rof. dents.); Dietr, Fl. Bor. v. 2. n. 78., Berger. Phytonomat. 2. p. 153. tab.. Schk. Handb. t. 4. 
lor. Dan. t. 1081., Flor. Batav. t. 21., Poit. Turp. Flor. Par. p. Bi. t. 32., Reichnb. Icon. C. 28. 
t. 1291. f. d., Sabbat. Hrt. Rom. 3. t. 53., luxurs., Riv. Monpt. irr. t. 92, Matth. p. 1002., Camer. 
Epit. p. 746., Lob. Obs. p. 283. f. 2., Icon. t. 524. f. 2., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 28. p. 318. f. 2., Moris. 
Hist. pl. Oxon. 3. S. 11. p. 378. t. 9. f. 20., Dod. Pempt. p. 595. 
9; Flor. Jul. Aug. Fruct. Sept. Oct. 
Legi in Pyr. Aragon. (Sobrarbe) ad Voltajia, et sub el Pueyo contra 
l'Ainsa, diebus 8. Jul, et 16. Oct. 1845.: sub Huesca ad Loreto, die 
3. Oct. 1850.: ibidemve in agro Oscensi, ad fuentes de Cillar habui 
quoque a Valler; ex Cap-vern a Deville accepi. 
Folia in adultiori planta reflectuntur, vi potius physica, e verticil- 
lastris auctis sub fructuum maturatione. Corollae extus vix puberulae, 
intus, ad faucem praesertim, copiosiore pubescentia onustae; albidae, 
punctis purpureis in earum laciniis pictae. Rudimenta staminum ste 
rilium revera desiderantur, Cariopsides obovatae, triangulari com pressae, 
marginulatae; odore quodam therenbintaceo praeditae. 
 Btatura plantae pedalis, bipedalis, ast semper, prae L. exaltato hu- 
milior, qui et folia magis pinnatifida gerit, laciniis etiam serratis, aC 
insuper calycem quadrifidum; et staminum sterilium rudimenta por- 
tendit. Insuper species orientalis est, Stat ejus superba icon in Flor. 
Graec. Sibthrp. t. 12. Attamen quidam Spenner, Steven, Trautveter, 
Gruner, ceu dubiam speciem eum considerant, quod dubium augetur 
