393 
Individua lecta ad Solsona non adeo villosa sunt, folia minus di- 
visa offerunt, flores, praecipue vero fructus, per longam seriem distri- 
buta, et subaequaliter distantia: corollae quidem in hae varietate mi- 
nores sunt prae illis plantae, quae pro speciei typo haberi solet, Non 
dubito quin aliquis eam pro peculiari specie venditavisset, ut olim 
fecisse Tournefort ego compertum habui, ex ejus Herbario. Accedit 
plantae, quae S. pyrenaica nuncupata fuit, de qua non ita pridem 
sententiam dixit Timbal: cf. p. 551, vel G. 
Multa cum nausea vidi auctores, graves etiam (Link Jahrb., Benth, 
Lab., Koch Syn., Reichnb. Centur., ut sileam de Boissier Helvetio, 
de Timbal gallo, deque Pollini Italo, (forte Loiseleur, Notic. p. 6., igna- 
viter, imitantes) citare S. praecocem Savi Pis. p. 22., quae nec in 
Flor. Pisan., neque in alio Saviano opere existit. Sprengel, sub S. mul- 
tifida l. c., citat S. praecocem Viviani, nullo istius auctoris opere, vel 
specimine ex herbario allegato. 
Salv. Viviani (Spr.) Sieber! ad nostram speciem retulit Reichenbach 
Pl erit. C. 6. p. 18., et bene egit, ut compertum habui inter volven- 
dum Targioni herbarium, Florentiae; perperam ipsius Sieberi specimen 
Targioni jecerat in S. runcinatam. 
S. pallidifloram St. Am. Fl. Agen. p. 10. n. 3. libentissime, ex hujus 
auctoris descriptione, ad jS. multifidam adduco, neque potiorem loeum 
video pro ipsius St. Amans S. clandestina, p. 11. n. 4., qui de hisce 
oblique disputavit. Reperio apud illius collegam Chaubard, cum Bory 
Morée, S. pallidifloram St. Am. relatam ad S. Sibthorpii Sm. Gr., cum 
alis synonymis S. polymorphae Link Hoffm. Port., et S. Spielmanni 
Marsch. a Bieb. Taur. Caucas., Fl. Morée p. 18. n. 32., quae simul 
juneta confusionem constituunt. 
Puto Serres (Fl. Toulous. p. 68.) duas species simul comprehen- 
disse sub uno nomine S. clandestinae; scilicet S. multifidam, et S. Ver- 
benacam. Et S. multifidam Verbenacae varietatem fecit Boiss. Voy. bot. 
Esp. n. 1308., mox Griseb., Rum. Bith. 2. p. 112. n. 23., nulla ob- 
servatione subjecta, Benthamio false citato. Sed valuit hoe Moris (Sard. 
3. n. 973., et mecum in litteris) ut rem obscurum fidenter susciperet, 
quam serviliter imitarunt Willkomm et Lange l.c. 
Habemus Salvias Verbenacam, clandestinam, polymorpham, et mul- 
tifidam una conjunetas a Boiss. Voy. botq. Esp. p. 484. n. 1304., quas 
ego ita conjunctas recipere nequeo, nec mihi ponderosa est approbatio 
Visiani, Dalm. 2. p. 189. n. 937., vel Moris Sard. 3. l. e, laudan- 
tibus Reichenbachiis Cent. 28. p. 30., a quibus prolationem Flor. Port. 
mutuatus est Willkomm. l.c. Compertum habui olim in unam speciem 
junctim eomprehendisse 8. multifidam cum S. Verbenaca etiam Desf. 
Atl. p. 21., sed eas separavit deinceps, Cat. pl. hrt. Paris. 1829. p. 95-6. 
(S. clandestina e Barrel. synon.; et S. Verbenaca p. 96.). Item sen- 
serat Allioni, Fl. Pedem. n. 56., sed et iste in eamdem sententiam 
non perduravit, utpote qui, Auctar. p. 3., eas species distinctas praedicavit. 
Salvia horminoides Pourret dubia, e pessima definitione. Communes 
sunt circa Narbonne S. multifida, et S. Verbenaca: calyx coloratus, 
et viridis occurrit in utraque specie: pistillum item ludere ridi Cx 
et exporrectum in ambabus, observatio me docuit, non tantum ‘ne 
inde per Pyrenaeos, et extra, sed ad ipsam Narbonne, comite etiam 
Delort, die 27. Apr. 1846. Revera faciem Hormini Auctor., inflore- 
