394 
scentia potissimum spectata, S. multifida melius prae S. Verbenaca prae 
se fert: sed toto plantae habitu spectato, S. Verbenaca melius hoe sibi 
vindieat nomen. Bene perspectum velim, me intelligere comparationem 
actam fuisse a Pourret cum Hormino pyrenaeo Auctor., nec cum S. Hor- 
mino, eujus habitus a speciebus istis magis, me judice distat, Doluit 
me, olim Matriti, cum Pourretiano Herbario ibidem asservato, hujus 
dubii difficultatem eripere non potuisse. Reperitur illuc S. multifida, 
nomine tum S. horminoides Pourret, tune S. Verbenacae L.! Scripsit, 
insuper, in una e schedis Pourret, S. horminoidem suam esse S. Ver- 
benacam L., proponens nomen ©. horminoidis pro specie in sterilibus 
ad Narbonne nascente, referendo se forte ad S. Verbenacam, quae ibidem 
ad muros saepe innascentem deprehendimus. Diceretur Pourret, pri- 
mus accepisse pro Linnaeana S. Verbenaca plantam illam, quae et 
nos item denominamus; dein, mutata mente, S. Verbanacam vidisse 
in eam speciem, quam horminoidem dixerat.; quod nomen, pessimo 
consilio translatum fuisset in stirpem, quae tunc novo potius salutanda 
erat nomine. Tandem Parisiis rem satisfacter solvere sperabam, cum 
primo Pourreti Herbario; sed aliter oculi jusserunt. Reapse Pourret 
S. horminoidem appellaverat ipsissimam ©. Verbanacam L., eodem ae 
Vahl judieio. Nee aliter ipsum egisse vidi in Herbario Peig, in quo 
S. Verbenacam L. nomine S. horminoidis insignivit. Recta ergo fuit 
Bentham sententia (Lab. Gen. Sp. p. 240. n. 73.), quam ego perperam 
oppugnandam esse duxeram. S. Verbanacae in Herbario Peig retulit 
Pourret Hormin. sylvestr. Lavandulae flore Tournef. Inst. r. hrb. p. 178., 
quod refert statum illum S. multifidae foliis minus sectis a me ad 
Solsona lectum. Conspicitur in Tournefortii herbario, quidem, status 
alter, qui Hormin. Verbenae foliis, angustifolium Triumfetti, spectandus 
foliis magis laciniatis, respondens ieoni Flor. Graee., et plantae per 
regionem mediterraneam calidiorem passim obviae. Infelix habendus 
Godron, cum Gr. Fr. 2. p. 673., qui me clandestine suscepit. (Sched. 
erit. n. 1.) famam queres, sed eheu, reapse errorem insinuans: cum 
eo deliquerunt Gillet, et Magne. Item perspicitur qua levitate sub pro- 
latione eitata retulerit Lange S. horminoidem Pourr., Matriti explo- 
ratam, unde nullum, nisi incertum, judieium trahi potest, et quam 
inanem sententiam: edidit Timbal declarando S. horminoidem Pourr. 
varietatem S. Chiarellae Nob.; cf. Bull. Soc. botq. Fr. T. 1T. (1870.) 
Rev. Bibl. p. 107.; mox peculiarem speciem declarans (Ibid. p. 124., 
ut in Mém. Toul.). 
Bory Chaub. Morée, ps. 18-9., ns. 33-4. S. multifidam cum Verbe- 
naca commutarunt, et vicissim; item Noulet, consilio a Chaubard saepe 
desumpto, hancine suscepit sententiam in sua Fl. du bass. sous Pyr. 
p. 494. ns. 3, 4., quam dimisit Add. corr. (1846.) p. 38.: similiter pro- 
cessit Mut. Fr. 3. p. 62., in hoc tamen differens ut ille quidem S. mul- 
tifidam in duas distinetas species perperam dilaceraverit. Rationes, ad 
hane comprobandam commutationem, nec ego pereipio in Linnaei Sp. 
pl., et Angli, Linnaei Herbario etiam fulti, aliter statuerunt. 
S. clandestina Linn. Herbar., ex Noé, apud Webb et Berthel. Phy- 
togr. Canar. 2. p. 91., eadem est cum S. lanigera Poir., quae, judice 
Bentham (Lab. p. 242. n. 75. et in DC. Pr. P. 12. p. 295), spectat ad 
S. controversam Tenor. Sed S. controversa Tenor. varietatem b $. mul- 
tifidae declaratur a Bertol. St. p. 150, qui una perhibet, specimen 
