396 
Legi in Pyr. septr. Atax. ad el Pech de l'agnelo prope Narbonne, 
die 11. Maj. 1839.; in Pyr. or. septr. (Roussillon) ad le Pertus l.d. Pie 
Castel, die 30. Maj. 1843.; observavi ad Rocafuerte, ad Sanguessa, in 
Sobrarbe, ad Salces. Non vidi ad Bilbao, ubi eum vivere testatur Lange, 
Calyces tegentes fructus pubescentiam notabiliter exeunt; fiunt pal- 
lidi, ac lucidi, praesertim in superiori eorum parte. 
Schrader Fl. Germ., Pollin. Fl. Ver., Bertol. Fl. It. citant Bull. 
Herb. Fr. t. 20. ubi reprehesentatur H. aureus: neque ego figuram R, 
officinalis reperii in citato Bulliard opere. 
Haee species in Helvetia potius advena, quam ceu indigena consi- 
deranda est. : 
Hyssopum Apicii Saturejam julianam existimavit Dierbach Fl. Apic. 
p. 45. n. 63. 
« Libanotis, quam Romani Rorem marinum vocant », Dioscor. 1. 3. 
€. 19., et haec coronaria dieitur: prima, vero, Dioscoridis Libanotis, 
pro certo, Umbellifera planta est, foliis Foeniculi, humi rotatim procum- 
bentibus (floribus wmbellatis), haec forte Prangos ferulacea. Sed, prooh 
infortunium, haec sub Rosmarino inconsiderate ceciderunt apud Divum 
Isidorum Hispalensem Episcop., Origin. l. 17. e. 9. Homo sanctissimus, 
aliqua forte editissima mentis cogitatione distractus et distortus, duo 
Dioscoridis eapita perperam confundere, compilatorum avocatorum more: 
Isidori errorem nullus, quantum scio, animadvertit, fugitque Are- 
valo etiam. 
Sub-Trib. 2* PASINEAE Nob. (aliis Hormineae). 
Pasina Adanson. Horminum L., et Auctor. Nomen Hormimum, 
e graeco fonte significans impetu feror, temere a Pona Bald. p. 169. 
primo susceptum, falsae applicationis est, eo quod planta nostra longe 
differt ab Horminis Patrum bene notis, quae Salviae sunt; et si alia 
extiterunt Hormina hodie obscura, certe ab hae stirpe longe diversa 
fuerunt: qua de re, Linnaeana ratio « Ne Mormini vocabulum exclude- 
retur hujus loci volui » Hort. Cliffrt. p. 309. respuenda est, cum aliis 
multis illius clarissimi viri deliramentis quae saepe contraddictiones 
constituunt: nam ipse Linnaeus dixit: « Nomen genericum antiquum, 
antiquo generi convenit » Phil. Bot. 8 242. Genus istud male a Linnaeo 
denominatum emendavit Adanson, Famill. pl. 1. p. 189. 
Pasina pyrenaea (Fracastoro) Nob. 
Fracast., ex Pona, Bald. p. 169.: et apud. Clus. Rar. pl. h, 1595., reapse 1601. 2. p. 334. alin. 19., 
ed. Basil. p. 64. lin. 3.a ult.a Horminum pyrenaicum L. ix Koch p. 645... Bert. 6. p. 235., Gand. 4., 
n, 1355., Benth. Lab. p. 727., et in DC. Pr. P. 49. p, 259., Willk. Lang. n. 2982. Melissa pyrenaica 
Tournef., Magn., Boerh., Ponted., Jacq., Hrt. Vindob , Scop. Ann. bot. 2. p. 55., DC. Puii p. 374. 
ite T C9 Feu Lent. Ill. t. 515., Jacq. Hrt. Vindob, 2. E 36. t. 183. (e cu e gel 
. Icon. C. 28. t. .. Magn. Hrt. N + p. 139. fig. n dens.; J. Bauh. 
Hist, pl. 3. 1, 28, p. M3, f. 4. gn Monspl. p. 133. fig, rud., neque bracteas ostendens.; 
% Flor. Jun. Jul, Fruct. Aug. Sept. In Pyren. med. editior. solo 
calcareo. . 
Legi in Pyr. septr. inter le Pie de Gard, et Escalette, die 1. Jul. 
1843. Habui ex le Pic de Ger , supra les Eaux Bonnes a De Girard; 
ex Pic de Lheris a Philippe; ex le de Pique d' Espie lounsère a Deville: 
ex le Col de Tortes, et m.* Gourzy demonstravit Gaston Sacaze. Ob- 
servavi ad Gavarnie, ad Cauterets, au Cagire; in Pyr. merid. Valle de 
Roncal, ad Sallen, in m.* Llaurenti vidit Pourr, 
