398 
duetiora fert, sed tunc laxiuscula sunt, scilicet non item ac in medi- 
terranea stirpe occurrunt prismata elongata, et densa. Videtur etiam 
oceanica, prae mediterranea, praecocior. Floribus prorsus albis: vidi 
supra Tolosa (Cantabr. ad Montezco, et alibi per Cantabriam meridio- 
nalem; in hae varietate porro inspiciebantur spiculae brevissimae, flores, 
generatim, omnes hermaphroditi; parca in calyce, et bracteis eos supe- 
rantibus pubescentia, praesertim vero harum, quae vix aliquot ciliis in 
superiore eorum parte interdum scatebant. Plantae foecundationem per- 
serutatus est Moggridge, Darwinianae Scholae addictus; ef. l. infr. c. 
Definiri nequit, num Or. normale Don revera ab Or. vulgari differat, 
quum de illo dixerit Auctor: « Or. vulgari nimis affine, ut nisi calycis 
tubo longiore, levi, fauce villosissima, vix differre videtur ». Prodr. FI. 
Nepal. p. 113. Bentham, in Lab. Gen. Sp. p. 335. n. 4., recepit ceu 
distinctam speciem et illius characteres ampliavit. Recepit quoque in 
DC. Pr., P. 12. p. 194. n. 10., contra quorumdam sententiam, nam ipse 
dieit: « Varietas Or. vulgaris ex C. Koch, et Vegel, sed mihi distinctum 
videtur ». 
Planta quae dubius sum, num rite cum Or. vulgari excipiatur infra 
declarabo. Eam sub Or. vulgari comprehendit Gaudin (l. c. p 18. IL), 
Gayo fidens, quoad stirpem gallicam: de hae unione item dubitabat 
Gerard, Gallo Prov. ed. 2. MN. 
Origanum heracleoticum Matthioli! p. 699. 
Lob. Ic. t. 492. f. 1., Dod. Pempt. p. 285. f. 1. Or. macrostachyum Hoffm. Link. Fl. Port. p. 19. 
t. 10., Guss. Inarim. p. 258. n. 2., W., W., F., N, ab Esenb. PI. offic. 3. t. 23. Or. creticum La-Peyr. 
Herb.; Or. vulgare b Bluff. Finger., Godr. Fr.; II. Gaud.; Moggr. Fl. Mentn. t. 62. f.ae A., B. Or. 
monspel. pulchr. Camer. Epit. p. 468. cum fig.a; Or. monspel. Tabern. Krtb. 2. p. 726. f. 4. Gesn. 
Op. bot. ed. a Schmied. tab. lign. 12. f. 105., et ita Hallero etiam visum (Helv. n. 234.), Tourn. El., 
Inst. t. 94. f.ae H, I., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 28. p. 238. f. 3. 
9, Flor. Aug. Sept. Fruct. Oct. Nov. In Pyr. orient. humilior., 
calidior., saltem frequentius; semper solo calcareo. Rarius in Pyr. septr. 
med. ocean, sub fide Timbal, et Jeanbr., qui in nemore Larramet ad 
Toulouse sese vidisse testantur (Bull. Soc. botg. Fr.) T. 11. (1864.) 
p. LXV. 
Non esse speciem legittimam praedicat Carion Saon-Loir. p. 19. 
Quum Dioseoridis locus (L. 3. e. 31.) cadat potius in stirpem du- 
biam, modo designatam, tunc sub mea planta non adduxi, quod fiet 
tantum quum harum stirpium unionem extra omnem dubitationis aleam 
posuerint, 
Thymus Theophr. L., Wimm., Grab. Siles. P. 2. p. 162. n. 273. 
Thymus vulgaris (Theophrast., Plin.) Ralla, apud Gesnr. Hort. Germ. 
ert. 284., L. Sp. 
Theophr. hist. pl. 1. 6. c. 2. (Th. nig.); Plin. Nat. h, 1. 21. c. 9. vel 31. Koch p. 641. n. 1., Bert. 
6. p. 210. n. 6., Gaud. 4. n. 1348., DC. Dub. p. 372. n. 3., Willk. Lang. n. 2245., Jeanbr. Timb. le 
rds p. 382. La-Peyr. Herb., et Th. Zvgis La-Peyr. Hrb., Th. corbariensis Timb., Gaut. Nouv. Dobai, 
- 6. p. 125. n. 1. t. 39., e pl. cult., Berger. Phytonom. p. 327. tab. it., Turp. Fl. med. T. 6. t. 340. 
co W. W., F. N. ab Esenb. PI. offic. t. 182, t. 182., Plenck Ic. pl. med. T. 5. p. 78. t. 489., Reichnb. 
eH C. 28. t. 1264. f. 1., Rivin. Mnpt. irreg. t. 41. f. 1. Fuchs, Hist. st. p. 827., Gesn. St. h., Coram. 
(1553.) p. 263., Hist. pl. (gall.) p. 161. f. 2., quae fig. potior; Pempt. p. 278. f. 2., Camer. Epit. p. 485. vix. 
ħ Flor. Apr. Jun. Fruet. Æstat. Per region. mediterr. cum Olea 
abunde; sed valde super eam, ad subalpina loca adscendens; oceurr. 
hue et illue, rarius, in Pyr. septr. medior. locis calidioribus : solum 
ealear. exposcit. 
