400 
541., ad Th. hune Clusii pertinere. Sed quid fuerit Th. Zygis St. Am. 
Bouq. Pyren. p. 233. n. 144., nullo charactere fulcitus, determinare 
non ausus sum. T'R. sylvestris Link Hoffm. FI. Port p. 132. n. 8. t. 16. 
simplicior, et robustior nostro, huic tamen admodum accedit. Prola- 
tionem hane non percepi apud Bentham Lab. sed Link Hoffmansegg 
nos monent Smith eum recognovisse pro Linnaeana planta (Zygi) Th. 
zygis sylvestris Brot. Phytogr. Lusit. Sel. 2. p. 105. t. 121., eum sy- 
nonymo Fl. Port. supra relato (Th. sylv.), refert, e contra, luxuriantem 
plantam, quam caeterum a mea stirpe non separaverim. Quae certe 
cum Linnaeana identica est, e characteribus, neque repugnant syno- 
nyma, confirmant patria Hispania, observatio, sive comparatio cum 
Th. vulgari, dum, ille dixit: « Facies T'h. vulgaris, et folia basi-ciliata ». 
Sp. pl. Rem ultra firmant quoque notae additae in Mant. alter., quae 
omnia ad amussim cum planta de qua agimus quadrant. Ferunt Th. 
Zygis Linnaeani Herbarii idem esse cum Th. aciculari Waldst. Kit., 
quod nobis parum interest; attendimus ad illius opera non peritura, 
Speciem prius bene denominatam habuit Pourret Herb. Matrit, asser- 
servato, ubi dixit stirpem repertam ad Ilerdam, Lerida, et reapse 
. Salvador ibidem decerptam fuisse scimus; in aliis Hispaniae locis 
insuper, Orcajia, Aranjuez Mancha (loeis a neotericis confirmatis) et 
adnotato, antheras esse violaceas, odorem ingratum; relatoque Tourne- 
forti synonymo. Ast ego ejusdem speciei varietatem existimo stirpem 
quam idem Pourret distinxit nomine T. Coris P., cui caeterum du- 
bitationis signum adposuit. « An Th. Zygis sola varietas? » Sequenti 
phrasi diagnostica distinxerat Pourret: « Th. floribus verticillato-ca- 
pitatis, foliis lucidis, linearibus, obtusis, basi angustioribus, ciliatis. 
Corolla purpurea odore etiam a Th. Zygi longe diverso, gustu acriori ». 
Pourr. Locus unde specimina proveniunt non fuit indicatus. 
, Dum video Bertoloni afferre ad suum TA. Zygim Th. hircinum lta- 
licum Barrel. Ic. t. 887. (per err. 387.), nec Th. angusto, longioreque 
folio, Barr. Ie. t. 777., a Linnaeo adductum, ipsumque describere 
plantam odorem. fragrantissimum emittentem, et loqui de T'hymis Iblaeis, 
le. p. 208., ad hoc afferre Serpyli. saxat. nan. Boce. Mus. Piant. t. 89. 
et Fl. Graec. Sibthrp. C. 6. p. 60. t. 574., quae omnia a nostra planta 
abhorrent, observato etiam, quod ille dicit T". bracteosum Visian., et 
Th. strictum Vahl. (Benth. Lab. p. 946: ns. 15., 16. in DC. Pr. ns. 
25., 30.) ad TA. Zygim adducendos esse, asserere minime dubito, stirpem 
italieam a Bertoloni descriptam sub hoc nomine alienam a Linnaeana, 
et a mea specie esse, vixque obstupescerem, si illa varietas tantum- 
modo Th. Serpylli reperiretur. Videre mihi videor Bentham, Lab. p. 
944. n. 10., Th. Zygim comprehendisse sub Th. angustifolio Pers. Syn., 
cum multis synoymis, inter quae nonnulla exeludenda sunt a specie 
nostra. Item in suspicionem veni Grisebach , Rum. Bith. 2. p. 111. 
n. 36. seqs., plures semper formas Th. serpylli ceu totidem species 
fallaciter exhibuisse inter quas offenduntur ‘nomina Th. Zygis, Th. 
zygioidis, etc. 
ui primus speciem botanicis notam fecit mihi est Clusius: nec 
Theophrastum, neque Dioscoridem eam agnovisse credam, quum mere 
Hispanicam stirpem eam esse liqueat: Clusii icon, ut videtur, a Lo- 
belio aptata fuit ad Th. vulgarem, ut jam observavit J. Bauhinus l.c. 
Quum species peninsulae Ibericae non respondeat Th. sylv. Zygis ap- 
