402 
T. 4. p. 443. n. 906.* recedit, sive quod judicium sumam ex auctoris 
deseriptione, sive ex J. Bauhini ab eo citata figura Hist. pl. 3. 1. 2. 
p. 270. £ 1., aut ab altera Tabern. Krtb. p. 747. f. 1., (vel Icon. 
t. 360. f. 1), quamvis magna non sit distantia. 
In notabiliori varietate perpulera ex /A?nsa caules sunt longe pro- 
repentes, pilosi, senio tamen calvescentes; folia angusta, juniora magis 
ciliata; flores albentes; haec varietas a la Conca de Tremp hirsutie ad- 
modum ludebat folis non modo angustis, sed et angustissimis, floribus 
majoribus, minoribusve, roseis, albidisve. Porro in Sobrarbe frequen- 
tissima stirps ibidem faciem non mutabat, et a Th. Serpyllo vulgari 
sese differentem ostendebat, eaulibus undique, et aequaliter, aut obseuro 
diserimine pilosis, foliis angustis, longioribus, linearibus, rachide et 
pedicellis pallidis, neque rubellis, floribus ibidem (de calyce viridi, 
deque corollis albidis) pallidioribus quidquam majoribus, unde calycis 
dentes etiam evidentiores efficiebantur. Odor gratissimus, Citri ferme; 
forte prae aliis varietatibus praecocior est, nam mense Junio abunde 
jam florentem reperii: huie valde accedit Th. acicularis Waldst. Kit 
pl. rar. Hung. 2. p. 157. t. 147., in quo tamen flores minores, den- 
siores, coloratiores. 
Generatim vidi floribus albescentibus, immaculatis praeditum; sed 
lusum quoque percepi in quo inferius corollae. labium maculam pur- 
puream gerebat per tres lobos plus minus extensam; macula in lobo 
medio semper productiore; hujus maculae vestigia inspexi in floribus 
pallidioribus etiam, eujus indicium non apparuit in Serpyllo vulgatiori 
ad l’Ainsa quoque communi: sed longe absum, ut hoc tanti faciam. 
Huic varietati meae ex /'Ainsa accedit Th. Zygis Fl. Graec. Sibthrp. 
C. 6. p. 60. t. 574., quamvis eam non omnino referat: item, conse- - 
quenter, dicam de Th. Zygis Bert. It. 6. p. 206. n. 3., vel de Th. 
striato Vahl.? Huie, de qua dixi, proxima est varietas illa praecox 
prope Lourdes in m.* Anglades lecta. 
Stirpi de qua dicimus similis est Th. Zygis Bert., cui nomen prae- 
stantius fuisset T'h. striatus Vahl. Symb. 3. p. 78., qui plantam ex 
agro Neapol a Cyrillo accepit; ut ego obtinui ex il Lago di Costanzo 
a D. Baccarini. Eamdem ae meam plantam, a C. A. Meyer in Altai 
lectam, dono accepi ab opt. Maximowiez sub nomine Th. angustifolii. 
Altera insignis varietas est illa lecta in m.* Cambresdazes, quam 
observavi etiam in vertice montis Peguera supra Berga; haee re- 
spondet Th. nervoso Gay Pl. exsice. ex Endress Union. Itiner., 
quae locis editioribus Pyren. orient., praecipue proveniens ibidem sese 
spectanda offert microphyllam, glabrescentem, parvifloram. Huie va- 
rietati nomen Th. pyrenaei olim cum Pourret imposuerant De Bar- 
rère, et Bolos in hujus Herbario, cui Gouan in litteris datis Dec. 1801., 
patefaciebat locum Tournefortii Th. Serpyllum minimum Pyrenaeorum 
ad eam retulendum esse. Non reperio 'lournefortii synonymon istud 
in illius operibus eductum forte a Gouan, a quadam Tournefortii scheda 
in illius temporis Herbariis reperienda: sed video apud La-Peyrouse 
Tournefortianae Topographiae editorem, Serpylli angustifolii pusillam 
speciem T., p. XLIV., e monte Jasso del Astaniol Pyr. indicata, 
quam cum planta a Gouan examinata facile eamdem reputo. Stirps 
de qua agimus videtur illa eadem a Léon Dufour Th. gratissimus 
appellata, et ea quae figurata est pro Th. Zygi a La-Peyr. in suis 
