418 
Bertoloni It., Visian. Dalm., quod nihil valet de corollis quaqua versus 
magnitudine valde ludentibus. De corolla addidit Kunth (Fl. Berol. 2, 
p. 100.) corollae laciniam intermediam labii inferioris margine lacinu- 
latam in P. vulgari; argute dentieulatam in P. grandiflora, quod dif- 
ferentiae gradus est, minime absolutus, et adeo varius, ut Host, Fl, 
A. 2. p. 179. n. 3., eum in P. vulgari descripserit simpliciter lacinia 
intermedia dentata. Neque me praeterit corolae galeam carina pilis 
articulatis ciliatam in P. grandiflora praedicari a Wahlenb., Carp. 
n. 604. (qui in FI. Sv. ed. 2. n. 676. unicum recognovit typum), a 
Wimmer, et Graboswski, a Panzer, Obs. bot. p. 30., a Grenier Jur. 
p. 633., a Bess. Galic. 2. n. 737., undique, glabram in P. vulgari describi. 
Gibbositas illa in filamentis ad latus antherarum producta in dentem 
spiniformem in P. vulgari, brevis et obtusa in P. grandiflora etiam si 
maneret in certis limitibus, vix mihi sufficeret ad stirpes dirimendas; 
ast quum viderim ferme abortivam in P. vulgari, mediocriter pro- 
duetam in P. grandiflora, satis superque compertum habui, istum quoque 
characterem fortuitum , nec constantem esse: neque repugnat, quod 
eum majore corollae evolutione pars aliqua floris contractior maneat, 
ut eum corollis minoribus luxuries partium affinium reperiatur, maxime 
dum agitur de staminibus in ipsis corollis insertis! Sunt quidem et 
inter plantas exempla de aliquo organo, alterius impensa evolutiore faeto: 
cf. Lehmann Primul. p. 88.; Cassini (H.) observationes de acheniis 
Hypochaeridis radicatae, Dict. Sc. Nat. T. 33. (1824.) p. 301.; St. Hilair. 
Aug. Obs. genr. Cuphea p. 4., et Fl. Brasil. p. 167., de Melochia la- 
nata, ubi observationes ad rem indigitantur de Primula veris Matth., 
deque Pulmonaria angustifolia Tabern., cf. et DC. Physiol. vég T. 2. 
p. 772., considera quasdam alias Primulas, Boragineas varias; Narcissos 
plures, Hydrangeas, Opulum etc. 
In Trichostemmate (Labiata) corollae modicae sunt, stamina longis- 
sime exserta, interdum monadelpha (T. lanceolatum): in Æsculo Pavia 
(P. rubra) deficit unum petalum, ibidemve evolutiora prae aliis conspi- 
ciuntur stamina quaedam; quae omnia longissima fiunt in Æ. parvi- 
flora Walt. (macrostachya Michx.), specie micropetala (prae aliis, non 
vero parviflora). Flores exteriores radiantes cymarum Tini Opuli, et 
plurium Hydrangearum carent staminibus, et sterilescunt. Duplicatur 
calyx in Campanula persicifolia cum absorptione corollae, cf. Link Phil. 
Bot. ed. 2. T. 2. p. 150. Perigonium generatim breve est in Alliis 
staminibus alterne trifidis praeditis: item petala parva generaliter 
ferunt Crambes. 
Reperta est a Duhamel (in Normannia) Orchis mascula L. (vernalis 
Salisb.) ovariis duplo-longioribus, prae ordinario statu, in floribus de 
caeteris eorum partibus atrophis: ef. Bull. Soc. L. Norm. V. 9. (1863-5.) 
ps. 389-90. In Sanguinaria (vel Digitaria) debili N. inferior gluma de- 
ficit, superior elongatur, aliarum congenerum respectu. : 
. Et videas Reichenbachios C. 28. p. 13. qui hujuscemodi character | 
vim aliquam inesse negarunt. Attamen rem tango, explicare non audeo; eo 
magis quia non fuit in varietate P. vulgaris ad. parvifloram accedente, 
in qua gibbositas ista sese evolutiorem visenda appareret!. Examr 
nanda iterum est P. vulgaris eximie parviflora! Gibbositatem, de qua 
loquimur, sub praeflorationis tempore, corolla adhue clausa, meon 
spicuam deprehendit Crantz, Austr. fasc. 4, p. 280. Praeterlapsa est 
