423 
p. 17. n. 225. Reichnb. Pl. cr. C. 3. t. 343. f. 398., Icon. C. 98, 1993. f. 4., Mut. Fr. 3, p. 54, n. 
Uu». £ 386. Moris. Hist. pl. Oxon. 2. Sect. 11. p. 364. n. 7. t. 5. f. 6. A. T. Chaubr. Selagraph. 
p. 474. f. 2 
9, Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. Per region. mediterr. cum 
Olea, solo praesert. calcar. 
Legi in Py. Navarr. ad Pamplona l.d. las Caserias de Ulzà, die28, Jun. 
1844. Observavi ad Monreal, et Idozin Pyr. Navarr.; ad Murillo Gallego, 
in Peña Barri supra Salvatierra, ad Llano, ad Jaca, ete. Pyr. Arag. 
Caules saepius adscendentes, neque erecti, ut generatim eos dicunt; 
unus aut plures ex eodem caespite, plerumque ad angulos pilis rigidis 
scabri. Folia sessilia, aut in petiolum angustata, lineari-lanceolata, vel 
lanceolata, obtusiuscula, superiora cordata acuminata, elongata; omnia 
scabra, nervo aspera, per marginem ciliata. Bracteae sub-reniformes 
cum apiculo, ciliatae, generatim, sed superiores elliptico-rotundatae 
potius. Rachis valde angulosa, et ad angulos pubescens. Calyeis labium 
superius tridentatum, dentibus lato-ovatis, mueronatis, inferioris labii 
dentes lanceolati, omnes exquisite ciliati. Corollae violaceae, variant albae, 
ut vidi ad Pamplona, magnitudine P. vulgaris communis; galea in crista 
ciliata, et ciliatae ac denticulatae etiam occurrunt saepius laciniae labii 
inferioris corollae, Stamina cuncta apice dente spiniformi arcuato instructa. 
Statura palmaris, pedalis, flores in pseudo-spicam elongatam digesti; 
tota planta plus minus pubescens, et hirsuta, praesertim in foliorum 
nervo. De foliis basi angustatis, ad petioli tenuitatem redactis, vix op- 
portunum est declarare petiolum nullum, ut generatim dicunt, non 
tamen omnes, Mutel, Willkomm. 
Allioni Flor. Pedem. n. 126. suspicatus est hane esse varietatem 
P. vulgaris, et talem mox sustinuit Auctar. p. 3. Contrariam sententiam 
prosequutus est Willdenow, qui Hort. Berol. in fol. (1806.), sub P. sua 
pensylvanica n. 9., diversis simul comparatis Prunellis, hujus legitti- 
mitatem sustinuit: et Bentham , Lab. p. 417. n. 1., vel in DC. Pr. 
P. 12. p. 409. n. 1., expresse dicit: Species a P. vulgari certe distincta. 
Nec de illius legittimitate plures dubitamus. pat 
Specimen e Gallia Narbonensi, ubi egomet stipem vidi, ut et in 
agro Monspeliensi, ad Joh. Bauhinum attulit Cherler. — 
Disputatum est de Brunella (nec Prunella) cum antiquis restituenda, 
dum reapse antiqui etiam plures, Tragus, Fuchsius, Anguillara, Cae- 
salpinus, Clusius, Camerarius, Pancovius, et Zornius, Johannes Bau- 
hinus, Chabraeus, aliique Prunellam scripserunt, pauci Brunfels, Do- 
donaeus, Bauhinus G. Brunellam, quibus revera suffragarunt magni 
illi Tournefort, Haller, Jussieu, et revera, Brunella dicta videtur e ger- 
manica voce Braunheil, Brunellen, unde quorumdam non contemnenda 
praelatio. 
Cassida Column., Tornef., Dillen., Haller., Ludwg. Scopoli, 
Moench. Meth.: Scutellaria Cortus., J. Bauh. ? ge 
Plura in hoc genere notatu dignissima, quippe quae ab aliis en 
non parum abludentia, animadvertit Treviranus, FL hrt. V ratisl. p. 24. 
Cassidam Columnae Tournefort, Hallerique in Scutellariam, vel Pluke- 
netio indulgens, sive ne Tournefortium nimium sectari videretur, wee 
tavit Linnaeus, rationibus quas euriosus perleget, et irridebit, consulendo 
Hort. Cliffort. p. 317. (ne nimia eum aliis receptis nominibus conso- 
nantia, Cuscuta etc. tyrones confunderet!.) Restituo ego, cum Adanson, 
