428 
Pedalis, sesquipedalis planta, mollis, viscosa, odora, floribus brac- 
teisque roseis praedita. Linnaeus ex Sp. pl. p. 798. n. 10., hane pos- 
sedit speciem , cujus varietatem b procumbentem (nescio quo funda- 
mento) distinxit, sub ea adducendo Barrelieri, et Boccone figuras (reapse 
eamdem tantummodo inversam), erectam, nec procumbentem exprimentes 
stirpem. Synonymon G. Bauh. Pin. p. 227. n. 7., a Linnaeo sub suo 
typo relatum. mihi expungendum -videtur, utpote quod innititur Clu- 
siano Menthastro tuberosa radice, Rar. pl. h. 2. 1.-4. p. 33. f. exter., 
quae icon (computatis etiam Clusii observationibus) refert plantam a 
mea diversam. Barrelieri icon altera (t. 602.) addueta a Gussone (Sic. 
Syn. 2. p. 64. n. 5), et a Bertoloni quoque, alieni mihi videtur loci, 
nee recipienda. Figura Flor. Atlant. Desfontaines, t. 124. illico, mox 
inspectio N. reticulatae in Herbar. Mus. Paris. me prohibuerunt ne 
meam plantam pro hae haberem. Planta vero hujus nominis apud Rei- 
chenbach melius speciminibus meis accomodatur. Nep. tuberosa Desf. 
Atl. aliena ab istis dicitur species, conversa in N. acerosam a Webb. 
It. Hisp. p. 20., mox pro N. Apulei recognita, denique N. roseae Salzm. 
respondens, nobis erit Catr. rosea (Bocc.) N., et certe agitur de stirpe 
a nostra distinctissima. 
Cataria latifolia (Barrelieri? La-Peyrouse) Nob. 
La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. Suppl. p. 80., ut cf. quae infra refero., Barr. Obs. n. 289., Icon. 
T. 601. ? Nepeta latifolia DC., Benth. Lab. p. 485. n. 54., et in DC. Pr. P. 12. p. 386. n. 70., Loisel, 
Gall. ed. 2. T. 2. p. 9. n. 7., DC. Dub. p. 369. n. 6., Willk. Lang. n. 2321. N. lauf. La-Peyr. Herb., 
et N. grandiflora Dese. Hist. abr. pl. Pyr.; N. violacea Asso, Cav. Prael. n. 7. 68., La-Peyr. Ibid., 
Colmeir. Cat. pl. Catal.; non La-Peyr. Hrb. s. l. 
9) Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In editis Pyr. orient. 
Legi ad Mont Louis, die 25. Jul. 1837., ad Camprodon, die 24. 
Jul. 1846. Observavi ad Eynes, in Valle de Llo, ad Tosas, Pardinas, 
Setcasas, Ribas, supra Berga et Corbera ad la Fuente de Tagast; ad 
Tragarà vidit Vayreda. 
Planta bi-tripedalis, pubescenti-glandulosa, viscosa, odore campho- 
rato praedita, praesertim in inflorescentiae partibus. Caulis adscendens, 
faciebus sulcatis. Folia inferiora brevissime petiolata, superiora sessilia, 
omnia reticulata. Flores in unaquaque foliorum oppositorum axilla cy- 
moso-paniculati (ex dichotomia) stricti: bracteolae setaceae, et ut calyces 
pilosae glandulosae: corolla rubro-violacea, ad caeruleum etiam vergens, 
tubo, et fauce villosis, et tubo sub-arcuato; limbo extus magis pube- 
scente, glanduloso et eglanduloso, labio superiore bifido, laciniis revolutis; 
copiosiores sunt glandulae in pubescentia calycis; et calycis dentes, cum 
suprema bracteolarum parte sunt rubro colorata. Stilos constanter vio- 
laceos video, staminum filamenta magis pallidiora sese offerunt. Perpe- 
ram Loiseleur inter generis characteres voluit stamina approrimata, 
quae in hac specie aliquantulum divergunt. Corolla generatim est cae- 
ruleo-violacea; sed vidi ad Pardinas Pyr. Catal. individua flores albentes 
proferentia. 
Haee pulera species vivit in montanis, ad margines sylvarum, 
agrorum, et pratorum, basi saepe inter herbas aut frutices abscondita, 
superne emergens fastuosa flores copiosissimos paniculatim dispositos, 
fragrantes, exhibens. In Pyrenaeis, quantum mihi constat, Aude, Tet, 
vel in Catalaunia Segre non superat, 
