429 
Dicit La-Peyr, Hist. etc. c. Suppl. p. 80., se primum reperiisse hane 
speciem à la Llagone prope Mont-Louis (ubi ipsemet vidi) die 16. Sept. 
1784., comite D”e, Barrera, et nomine N. grandiflorae communicavisse 
Acad. Scient. Tolos. die 17 Mart. 1785. Relietis vanis disputationibus 
a DC., et La-Peyrouse editis, ego ceu instauratorem speciei retineo 
La-Peyrouse, sed nomen a DC. prius editum suscipere malo, etiam quia 
mihi aptius visum est. Procul dubio ante hos speciem vidit, et ad 
manus habuit Asso ( Arag. Syn. p. 13. n. 512.), sed pro peculiari specie 
non agnovit. Forte aliquis sustineret ad eam Catr, hispn. Beton. fol., 
angustior. Tourn. Elém. botq. p. 171.; sed quum iste Cl. Auctor ei retu- 
lerit talem J. Bauhini locum non descriptioni, nec observationibus, 
minime figura huie speciei respondentem , eum ego recipere nequeo, 
et tanquam inutilem declamationem illius prolationem considero penes 
eos qui invocant. i 
Deficiente icone certa sat bonam plantae ideam suscipies inspi- 
ciendo Gesneri figuram (Op. bot. ed. a Schmid. tab. lign. 12.) 102., 
quae forte ad N. nudam trahenda erit, C. nuda (Gesneri N.). 
Barrelieri figura ambigit ‘inter hane speciem, et Catariam lati- 
foliam, ambas hispanicas stirpes, postrema diffusiore, Icone ista pro N. 
nuda utuntur Botanici, a qua removenda est ex Trevirano, Obs, bot. 
pl Germ. p. 10., qui eam ad C. latifoliam laudat. 
Chamaeciema, Cord. Vaill., Hall., Boerhaav., Ludwig, Moench 
Meth. p. 393. Glechoma L. Gen., Clemula, Fl. Dalek. Blechon, vel Gle- 
chon Theophrasti, et Dioscoridis Menthae species putatur (inter Pu- 
legii synon.). Arbitrio Linnaeus nomen inde confecit pro hac Chamae- 
clemate, quae jam sat tolerabile nomen habebat: cf. Hort. Cliffort. 
p. 307. Hine mihi potius erit Chamaeclemae nomen a Cordo con- 
fectum, susceptum a Boerhaave, Haller, Vaillant, aliisque, quod par- 
vam vitieulam significat. Fatendum tamen est istud nomen poeticum 
potius quam metaphoricum esse de specie, quae caeterum non majore 
aequitate, vel affinitate, ab antiquis, Hedera terrestris nuncupata fuit, 
et inde ab Heisten Hederula dieta. Notandum sane est, quod planta 
nomine Chamaeclematis figurata o Cordo Hist. pl. ert. 160. vers. f. 2. 
pertinet ad Genistam tinctoriam ; nec percipitur nisi typographi incuria, 
quomodo ita denominata exierit Papilionacea ista. Eadem figura repe- 
ritur apud Trag. St. h. p. 604 sub nomine Ferulae!, qui Chamaecla- 
matis hederaceae figuram p. 799. sat bonam habet sub nomine Cha- 
maecissi, vel Hederae terrestris. Capitulum de hac, sive de sua Cama- 
clamate apud Cordum habes le. ert. 161. a sin. fig. 
Chamaeclema hederacea ( Theophrast., Dioscorid.) Moench Meth. 
p. 393. 
: ; 4 Sp. Koch p. 646. 
Theophr. Hist. pl. l. 3. c. 18., Dioser. 1. 4. c. 124. Glechoma hederacea L. Sp., Koch 
n. 1., Bait 6. p. 106. Gaud. 4, n. 1320., Guss, Sic. Syn. 2. p. 71., ist ug a "S "ES n : 
3: 293. Nepeta Glechoma Benth. Lab. p. 485. n. 52., et in DC. Pr. P. 12. p. 39t. n 01. Mori Sare: 
3. n. 976. Ol heder. La-Peyr. Herb.; G. acutiloba Neum., ex Neilr.; rs Con FI. Lond. ed. 
G. longicaulis Dule.; G. repens Gilib. Exerc. phyt. Engl. Bot. v. 12. n. P t np. St. Bot: 
Gravi Y. 3.3, 77., Bull. Herb. Fr. t. 241., Schrank Fl. Monac. t. 297., Flor. po S dar: fien. 
Icon M, 189. Schk. Handb. 2. t. 159., Berger. Phytonom. 2. p. 61. tav. Sturm Heft Ep Cir. Ue 
Icon. Helv. fasc. 22, t. 4, Dietr. Fl. Bor. v. 2. 117., FL Bat. v. 9. t. 375. n i 9 "Waldst. 
ka T. d. p. 32. t. 21., Plenck le. pl. med. T. 5. p. 64. t. 464, Sav. Mat. med. p. 10. t. ME 
Kit. PI. rar. Hung. 2. p. 124. t. 119. (hirs.); W., W., F., N. ab Esenb. PI. o e 0a CAMP ES. 
med. T. 4. t, 219, Woody, Hook. Med, bot. V. 2. p. 316. t. tit., Reichnb, Icon. C. 28. t. 
