131 
cinalis, nec nisi pro arbitrio ad aliam speciem translata. Et si apud 
Plinium Melittis legitur, tune, non de planta, sed de gemma agitur! 
(ef. Plin. Le. l. 37. e, 73.). Quoad citata plantae nomina hoc erit 
attendendum , ipsa non significare Folium Melissa, ut quis crederet, 
sed Folium mellis, Apium escam, et similia. Plantam elegantem, in 
sylvis, et dumetis degentem, virtutum non expertem, consecrare libuit 
moerenti (Enoni, Nymphae Trojanae, amore Paridis apud veteres per- 
celebri, quam sie effatam canit Ovidius: 
« Quaeeunque herba potens ad opem, radixque medendi 
Utilis in toto nascitur orbe mea est » — Heroid. b. v. 47.8, 
Oenonea Melissaefolia ( Fuchs.) Nob. 
Fuchs. Hist. st. p. 498. Melittis Melissophyllum L. Sp., Koch. p. 648., Bert. 6. p. 637., Gaud, 
4. n. 1356., Benth. Lab. p. 503., et in DC. Pr. P. 12. p. 432., DC. Dub. p. 374. win. Lang. n. 
2395. La-Peyr. Herb. ; Melissa Fuchsii Lobel., Camer., Hall. En., et Gotting. Jacq. A. 1. p. 18. t. 28., 
Schk. Handb. 2. t. 166., Reichnb. Pl. cr. 1. 3. t. 241. f. 396., et t. 242. p. 397. grandifi.; et Icon. C. 
28. t. 1202. ; Engl. Bot. c. 9. n. 577., et Ibid. n. 636., Curt. Fl. Lond. ed: Grav. V. 2. t. 85., Schrank. 
Flor. Monac. t. 203., Sabb. Hrt. Rom. 3. t. 62, Plenck, Ic. pl. med. T. 5. p. 82. t. 499., Mill. Linn. 
Syst. illustr. A. 14. Ord. 1. cum, tabs., Dietr. Fl. Bor. c. 12. n. 826., Rivin. Monpt. irreg. t. 21.; 
Fuchs. Icon. ( ed. 1545 ) 8. 283., s St. h. p. 12., vidt. Fuchs imit., Camer. Hort. p. 99. t. 30., 
Clus. Pann. A. p. 590-1 fig. et. p. 913., Rar. pl. h, 2. 1. 4. p. 37. f.a 1., 2. (postr. potior. ); Dod. 
St. h. Comm. (1553) p. 89., Hist. pl. ( gall.) p. 182. f. 2., Dalech. h. pl. rt $; P 1336. f. 1. 
Koenig. Diss. de Lam. Plin. ( 1742 ) cum fig. Lob. Obs. p. 277. p. 2., Icon. t. 515. f. 1., J. Bauh. 
Hist. pl. 3. 1. 28. p. 233. fig.ae. 
9) Flor. Jun. Jul. Fruet. Jul. Aug. In sylvaticis et dumosis per re- 
gion. mediterr. praesert. Legi ad Ceret (Roussillon) die 1. Jun. 1843. 
Corolla ex albo ad rubrum intensitate coloris varians. Dicerem 
potius anteras in X disposita, quam in crucem T, uti ajunt. In Pyr. 
Navarr. , a las dos Hermanas obvia mihi fuit varietas corollis prorsus albis. 
Ex figuris Schk. Handb. t. 166., Clus. Hist. f. 2. citatis, prima a 
Reichnb., secunda ab ipso Smith ad M. grandifloram allata, dice- 
retur nostra planta ad hanc potius stirpem spectare, nisi hodie satis 
superque comprobatum, notumque esset, de varietatibus unius ejus- 
demve stirpis duas species, perperam, confecisse Smith: cf. de hac re 
praecipue Gmel. Bad. Als. T. 2. p. 656., Gaud. l.c. p. 95. Obs., 
Wimm. Grab. Siles. P. 2. p. 169. n. 845., Hook. Brit. Fl. ed. 1. ». 
281., Wither. Arng. Br. pl. ed. 7. 3. p. 123-4. et cum Arnott ed. 
8. p. 338., Benth. ls. cs.: Boreau Fl. centr. Fr. (1840) n. 943., cum 
quibus meae quidem conveniunt observationes, Insuper, Borrer apud 
Hooker observante, specimen unicum hujus speciei repertum in Herb. 
Linn. pertinet ad eam formam, quae Melitt. grandiflora Sm. respondet, 
quae ne ad varietatem quidem sistendam satis prae se fert, sententia 
Hooker et Arnott: nihilosecius ceu species propria adhuc servata a Fuss. 
Sub-Trib. 2* LAMIEAE Endl. 
Lamium Plin. i 
SECTIO t. LAMIOPSIS Duxonr. 
i 6 
Lob. Icon. t. 463. f. 2., Cruydb. p. 546. in Ic. c. Koch. p. 648. n. 2., Bert ; 
Gand. 4. n. 1355., Moris, Sard. 3. n. 984., Benth. Lab. p. 54i. n. 9., DC. rie Be ie 
Lang. n. 2325. La-Peyr. Herb. Engl. Bot. v. 11. n. 770, Curt. Fl. Lond. ed. Grav, p: 5 1 493. 
Dan. t. 752., Dietr. Fl. Bor. v. 2. n. 104., Berger Phytonom. p. 163. tav., E^. Sal. V. ^ ; 
