SECTIO 28 LAMIOTYPUS Duxonr. 
Lamium maculatum (Dioscorid., Plinii) Auctor. Lamium mesoleucon 
Nob. ex Plinio! 
Dioscor. l. 3. c. 103., Plin. Nat. h. l, 27. c. 11. vel 77. Koch p. 649. n. 6., Bert, 6. p. 113 n. 4., 
Gaud. 4. n. 1321. DC. Dub. p. 366. n. 3., Willk. Lang. n. 2328., Withr. Arrang. Br. pl. ed. 7. 3. p. 
709-11., Benth. Lab. in DC. Pr. P. 12. p. 510. n. 28. L. vulgatum Benth. Lab. p. 514. n. 15. wai 
var. b). L. grandiflorum Pourr, Chl. Narb. n. 665. (?), La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyren. p. 333. n. 2. 
La-Peyr. Herb. s.l., et L. grandifl. La-Peyr. Herb., et L. stoloniferum La-Peyr. Hérbr., excl. var.e; 
L. Plinii Matth. (qui nec primus, nec sub hoc nomine habuit!); L. hirsutum Pois. Meus., ex Godr. 
Engl. Bot. v. 36. n. 2550., Flor. Graec. Sibthrp. C. 6. p. 46. t. 556.; Drev. et Hayn. Ch. pl. Eur. 
T. 5. I 14. t. 110. Flor. Dan. t. 1649., Dietr. Fl. Bor. v. 2. n. 116.. Fl. Bat. v. 9. t. 699., Labr. Heg. 
lc. Helv. fasc. 17. t. 6., Tenor. Fl. Nap. 2. p. 19. t. 153. f. 1. rugos.; Till. Hrt. Pis. p. 93. t. 35. 
f. 1.; Reichnb. Pl. cr. C. 3. t. 215. f. 362., et t. 216. f. 363. (laevig.); et t. 217. f. 364., Icon. C. 28. 
t. 1205. f. 2., Matth. p. 1129., Camer. Epit. p. 865., Brunf, Herbr. i. p. 152., Column. Ecphr. p. 190, 
192. f. 1., Pluk. Phytogr. t. 198. f. 1. 
9 Flor. Apr. Maj. Jun., et per ZEstat. Fruct. Æstat., et Autumn. 
ineunte, 
Legi in Pyr. septr. med. ad Magret prope Orthez, die 28. Maj. 
1879.; in Pyr. or. septr. ad Prades de Borghes, die 27. Jul. 1837.; 
e m.° Tauch (Corbar.) obtinui a Gautier. 
Generatim, sed non semper, gregarium crescit. Porro stoloniferum 
est. Flores, pro certo, magnitudine variantes, plerumque in extrema 
eaulium parte siti, verticillastris rarius per plures foliorum axillis pro- 
deuntibus. Corollae tubus incurvatus; galea denticulata, et hirsuta est; 
labium inferius in superiore sua parte fert dentes laterales, unum utrinque, 
setaceos, reflexos; et labii ipsius pars pendula pulcre pieta est, maculis 
rubris in fundo albo. Calycis dens medius superior prae caeteris major. 
Antherae obscure fuscae, dorso barbatae; caeterum genitalia glabra. 
Flores ad duodecim usque numeravi in quovis verticillastro. Perperam 
Savi, Etr. 2. n. 495., dicere calyces aristatos. Neque corollae constanter 
purpureae sunt, ut eas dicit Hook, Br. Fl. ed. 1. p. 276. n. 2., minus 
adhue semper albae, ut indicat Naccari, Fl. Ven. 3. n. 528. (p. 114. 
lin. 2). Sunt reapse flores, vel corollae purpureo-rubentes, descendentes 
ad roseum, ad album etiam (L. niveum Sehrad.), ut aliquando vidi 
vel in Etruria aut ad Bagnacavallo. Apex foliorum quidem plus minus 
acutus reperitur. Caeterum haec est species admodum variabilis, de 
qua cf. Vill. Dauph. 2. p. 383. Obs. ad n. 1. : 
Amicus Xatart, domo Prats de Mollo, observabat hyeme, et primo 
vere conspieuum macula albicante in foliis, quae demum evanescit. 
Hancine observationem, olim a Villar in Alpibus Delpbinensibus factam, 
vel a Savi, Flor. Pis. 2. p. 50., (macchia che nell invecchiare sparisce) 
in Pyrenaeis egomet confirmavi. Transiens e pago Bruges, die 27. Apr. 
1841., dum illuc paullulum commorarer, curiositatis gratia ecclaesiam 
adivi, ibidemve circa eam, in frigidiori parte, vidi L. maculatum junius, 
sine floribus, foliis maculam medianam longitudinaliter gerentibus (me- 
soleucis, ex Plinio) et in calidiori latere evolutiorem stirpem, florentem, 
offerentem nullas maculas. Dubitavi num hae maculae in foliis pen- 
derent a defectu cromulae in planta juniore, vigorem omnem non adhuc 
adepta; sed stirpem dein, proximo, die 28. Apr. 1841., reper died 
ujuscemodi maculis in individuis loco pingui, ad Oloron luxuriantibus 
factis, et vigoratis. Postremo plantam late vigentem , atque segreta 
foliisque adhue maculatis offendi ad St. Jean de Luz die 18. Maj. 180, 
et alibi etiam, in Pyrenaeis, et extra. Sed generatim verum est, qu 
28 
