merantur, calyces longe spinosi, corollarum galea apice biloba patenti 
reflexa, bracteae inferiores anguste lanceolatae, calyceque dimidio bre- 
viores dieuntur, ipsam ad nostram pertinere speciem credere nequeo; 
forte spectat ad S. salviaefoliam Tenor. Nap., quam inter eorum pro- 
lationes reperio. Et si Linnaeus Sp. pl. dixit caules pungentes, et folia 
floralia lanceolata , serrato-undulata, citavitque Walth. Hort. p. 108. 
t. 19., quae icon, si nitida esset litem solveret, sed minus felix et quid- 
quam obscura magnam tantummodo differentiae probabilitatem ostendit. 
S. autem acutifolia Bory Chaub. Morée n. 768. forte illorum S. 
creticae lusus est, et semper a nostra S. phlomoide distincta. Deceptus 
Bentham synonymo Eriostomonis lusitanici Fl. Port. t. T., a Bory et 
Chaubard adducto ad illorum S. acutifoliam, hane (reapse dubitanter) 
ad S. Fuchsii retulit in DC. Pr. P. 12. p. 464. n. 10.; et eo magis 
inlusus fuit Bentham, ex quo citati auctores, Flor. Pélopon. p. 37. n. 
922., S. lusitanicam habuerunt cum Fl. Port. citato synonymo, dere- 
lieta omnino eorum S. acutifolia. 
Specificam Aeracleae denominationem sumebat Allioni a Columna, 
eujus Sideritidem heracleam ad suam speciem false vel absque consi- 
deratione ingerebat. Subvenit cito illa Heraclea Crataevae, sive Side- 
ritis tertia Dioscoridis, l 4. e. 35., quae a nostra specie certissime 
fugit, etiam quia ista heracleotica non est. Antiquius erga plantae nomen 
sancire pessimum fuisset consilium: non unica tantum ratione impulsus 
me ad Willdenow converti. 
Stachys alpina (Thalii) Rupp. Jen. ed. Haller. p. 227. 
Marrub. montn. 1. Thal. Sylv. Harc. p. 76. lin. 18. Koch p. 652, n. 3., Bert. 6. p. 146. n. 3., 
Gaud. 4, n. 1335. (cxcl. prolat. Hrt. Rom.); Gmel. Bad. Als. T. 2. p. 627. n. 805., Benth. Lab. p. 537. 
n. 15., DC. Dub. p. 368. n. 9., Willk. Lang. n. 2243. St. rosea Hohen., ut videt. Ledb. Ross. La-Peyr. 
Herb., et Flor. Pyr. p. 14. t. 8., Reichnb. Icon. C. 28. t. 1209. 62: 
9| Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. In sylvaticis, saepius editis, 
solo calcareo. 
Legi in Pyr. septr. auriger. sub Massat ad Abière, die 26. Jul. 1843.: 
in Pyr. orient. supra Mont-Louis, au Bac de Bolchera, die 8. Aug. 1831. 
Habui a Deville ex le Pas de Roland. Observavi ad Irun, im m° Haya; 
inter Hernani, et San Sebastian; ad Tolosa (Cantabr.); circa Bagnères 
de Luchon, in Vallibus de Aran, et d'Aure, ad Salau, etc. 
Corolla obseure rubra, galea fornicata, neque plana (DC., Duby, 
Mérat), sed quod illi ostenderunt, ut puto errore typographico, coro 
labio superiore plano, in inferiorem non correcto; alter, Fl. Paris. ed. 
4. p. 269. n. 6., manifesto errore, oblita rei observatione, reportavit: 
faux pingitur maculis albis, rubrisve. Forma anuli in tubo corollae, 
intus, non est regularis; in parte sua inferiore prosequitur agg la- 
ciniam intermediam corollae, et efformat spatium subcordatum , um 
remanet in suo naturali statu; spatium quadrangulare efficitur tubo co- 
rollae secto et applanato. Stamina oriuntur supra anulum. tous 
S. alpina Bull. Fl. Paris. T. 4. t. 342., aut male figurata es fe 
alienam fingit speciem, Suspicor hujus nostrae speciei esse p- wey) 
alpin., urticaefol., hirsut., flore variegato, Ponteder. Anthol. l. 3. c. x 
p. 257., et p. 256. descript., quam Bertoloni Ital. praetervidisse percipio. 
